پاسخ به سوالات هفته-6

با سلام خدمت دوستان عزیز، بسیار خوشحالم که این هفته نیز با گرفتاری و مشغله زیاد، توانستم سوالات شما خوانندگان گرامی را پاسخگو باشم. در مورد یکی از سوالات که بسیاری از دوستان توضیح خواسته بودند، باید بگویم که قادر نبودن به دیدن تصاویر، به دلیل مشکل از سوی سرور آپلود تصاویر ماست، که اگر در جواب ایمیلی که به این شرکت فرستاده ام، مشکل حل نشود، با بگویم که تصاویر وبلاگ هوانوردی ایر، خداحافظ! اگر دوستان سرور خوبی در نظر دارند یا حتی می توانند فضایی قابل اعتماد برای ما برای آپلود تصاویر فراهم کنند، لطفاً در نظرات اعلام کنند. در ضمن، پست بعدی این وبلاگ، یعنی پست فردا را از دست ندهید، یعنی داغترین مطلب وبلاگ هوانوردی ایر، در مورد به فروش گذاشتن ویدئو های پروازی مربوط به هواپیماهای جنگنده. پاسخ به سوالات در زیر تقدیم می شود.

سوال 1- آقای سمیری- گفته ايد كه : «قسمت زیادی از قطعات اویونیکی و راداری و قسمت های از پیشرانه ها و حتی موتورهای کامل هواپیماهای ایرباس، از آمریکا وارد می شود» اگر اين مطلب صحيح است (كه حتما صحيح است) پس شركتهاي تمام اروپايي كه موتور و اويونيك هواپيماهاي جنگنده اروپايي و حتي مسافربري آمريكايي را تامين ميكنند (مثل رولزرويس) اين وسط چه كاره هستند؟ و در مورد قسمت دوم جواب ، با وجود بويينگ آيا خريد شركت هاي آمريكايي از ايرباس اين قدر زياد است كه اگر ايرباس توسط آمريكا تحريم شود ، ضرري بزرگ خواهد ديد؟

 

این مسئله در بازار جهان هواپیمایی به صورت یک امر تریدینگ یا تبادل در آمده است، به طوری که بعضی شرکت های آمریکایی ترجیح می دهند که به جای قطعات آمریکایی، از قطعات اروپایی استفاده کنند و بالعکس. در مورد قسمت دوم سوال باید گفت که جواب مثبت است. اولاً خرید شرکت های آمریکایی از شرکت ایرباس کم نیست، ثانیاً، اگر ایرباس توسط آمریکا تحریم شود، کشورهای دیگر نیز قادر نخواهند بود از ایرباس خریداری کنند چون خود نیز شامل تحریم می شوند. با وجود اینکه در صورت تحریم، هنوز مسئله واردات قطعاتی مانند موتور از آمریکا به قوت خود باقیست.

سوال 2- آقای ایمان- می خواستم در باره رشته های مهندسی پرواز و اویونیک توضیح دهید و اینکه با مدرک کاردانی هم می شود مشغول به کار شد یا نه؟

 

بنده تصور نکنم که در ایران بتوان با مدرک کمتر از کارشناسی ارشد در یکی از زمینه های هوافضا، در جایی مشغول به کار شد. پس قضیه شاغل شدن با مدرک کاردانی هم منتفی است.

سوال 3- آقای سمیری- با توجه به اينكه هواپيمای F-16 E/F به قول معروف خفن ترين در نوع خود مي باشد ، چرا صادراتي است و خود آمريكا از آن استفاده نمي كند؟

 

اولاً، نیروی هوایی آمریکا به تعداد کافی دارای جنگنده های به اصطلاح «خفنی» هست که این جنگنده ها را در هوا پودر نمایند. این جنگنده، یک جنگنده «صادراتی» بسیار پیشرفته است و در غیر این صورت، در مقابل جنگنده هایی مانند F-35، نقص هایی غیر قابل انکار دارد. البته برنامه بر این است در صورت افزایش هزینه ها برای خرید هواپیمای F-35 JSF، هواپیمای F-16 E/F برای نیروی هوایی آمریکا خریداری شود.

سوال 4- آقای سمیری- كشورهاي صاحب تكنولوژي با هواپيماهاي بازنشسته و از رده خارج خود چه مي كنند؟

 

در بسیاری از کشورها که جنگنده ای را که در طی خدمت خود حتی یک جنگ هوایی واقعی را به عمل نرسانده است، بازنشست می کند، از جنگنده بازنشسته به عنوان هواپیماهای آموزشی یا تحقیقاتی و یا به عنوان حتی اهداف پرنده استفاده می نمایند.

سوال 5- آقای امید یوسفیان- دوستان عزیز صمیمانه از تمامی زحمات شما به خاطر راه اندازی چنین سایت پر محتوایی سپاس گذارم و امیدوارم که همیشه این تلاشها ی مفید و ارزنده در راه ارتقای سطح علمی و فرهنگ IT جامعه ادامه داشته باشد و شرکت عصر ارتباطات آمادگی خود را جهت هر گونه همکاری اعلام می دارد.
 

با تشکر از اظهار لطف شما دوستداران ارتقای سطح علم و فرهنگ جامعه ایرانی.

سوال 6- آقای محمد احمدی- بنده نظري درباره جنگنده هاي ساخت ايران داشتم و همچنين درباره اينكه چرا نام فارسي و ايراني براي محصولات و توليدات ايراني از جمله وسايل نظامي كه نتيجه انديشه ايراني است داشتم اينكه بايد بنام فرهنگ ايراني نامشان ثبت شود از كلمات عربي و زبان غريبه استفاده نشود.

امیدواریم که از این به بعد از نام های ایرانی برای نامگذاری تولیدات ایرانی استفاده شود.

سوال 7- آقای تامکت- ایران در اوایل سال 2000 تعداد 25 فروند هواپیمای سوخو 27 سفارش داده است، آیا این هواپیماها تحویل شده اند؟ واگر هنوز تحویل نشده اند زمان تحویل چه تاریخی می باشد؟

 

گاهی بنده نیز در مورد خرید های نظامی و زمان تحویل آنان در حد خبررسانی رسانه های عمومی می باشد.

سوال 8- آقای تامکت- ایران در سال 2003 تعداد 24 مدل پيشرفته ميگ ۲۹ سفارش داده است یا این هواپیماها تحویل شده اند؟ مدل این میگ-29 های جدید چیست؟ این هواپیما ها برای ارتش خریداری شده اند یا برای سپاه؟

 

مدل جدید میگ های 29، به میگ 33 مشهور است که ظاهراً توانایی های راداری آن ها به شدت افزایش یافته و بهبود های چشمگیری در مورد سیستم های کنترل آتش و توانایی های موشکی هوا به هوا و هوا به زمین حاصل آمده است. در مورد تحویل این هواپیماها باید گفت که این هواپیماها چند ماه قبل، در خود روسیه عملیاتی شده اند.

سوال 9- آقای تامکت- در ضمن اگر امکان داره اطلاعات دقیقتری از هواپیمای شفق مثل سقف پرواز، سرعت، قدرت مانور، قابلیت حمل چه سلاحهایی وبه چه مقداری داراست؟
 

سقف پرواز هواپیمای شفق، بر اساس آخرین اخبار حدود 16 کیلومتر، حداکثر سرعت آن زیر سرعت صوت، دارای مانور پذیری قابل قبول و قابیلت حمل سلاح های روسی مانند موشک های R-77 را داراست.

سوال 10- آقای تامکت- در ضمن من مطلبی خواندم مبنی بر اینکه هواپیمای شفق از مواد جاذب امواج راداری ساخته شده آیا این موضوع صحت دارد؟ اگر دارد تا چه حد می تواند از دید رادار مخفی بماند؟

 

در هواپیمای شفق، کوتینگ ها و لایه های مخصوص جاذب رادار به کار گرفته شده است.

سوال 11- آقای سمیری- هواپیمای SR-71 چرا بازنشسته شد ؟ آیا به خاطر اتمام جنگ سرد بود ؟

 

تا حدودی. جنگ سرد یکی از عوامل بالقوه بازنشسته کردن هواپیمای جاسوسی SR-71 بود، چرا که دیگر نیازی به این هواپیما برای انجام عملیات جاسوسی بر فراز روسیه نبود. در نامه ای از سوی وزارت دفاع آمریکا به نیروی هوایی، اعلام شد که با توجه به روی کار آمدن نسل جدید ماهواره های جاسوسی، و البته گران بودن هزینه تعمیر و نگهداری هواپیمای بلک برد به میزان 120 میلیون دلار در ماه، هواپیمای افسانه ای SR-71 بازنشسته اعلام شد.

سوال 12- آقای سمیری- با این همه پیشرفتی که در هواپیما سازی به دست آمده چرا هنوز نتوانسته اند رقیبی در خور برای SR-71 بسازند؟

 

تکنولوژی فوق العاده پیشرفته ای که در هواپیمای جاسوسی SR-71 به کار رفته بود، تنها یک هدف داشت: موثر بودن. این هدف، تنها می بایست با فناوری بسیار نوینی در آمیخته می شد تا هواپیمایی قدرتمند و مقتدر را به وجود می آورد. تکنولوژی موتورهای پیشرفته آن با پس سوز مداوم، سیستم ها و دوربین های جاوسوسی مافوق دقیق، سرعت کروز 3 ماخ، پنهان ماندن از دید رادار، بقای فراوان و ... بلک برد را به هواپیمایی یگانه، و غیر قابل رقابت در جهان مبدل کرده است.

سوال 13- آقای امیر رضایی- می خواستم بدانم علت عدم به کار گیری این هواپیما باتوجه به ویژگی های منحصر بفردش در نیروی هوایی آمریکا در شرایط فعلی چیست؟

 

همانطوری که در سوال های قبل ذکر شد، ماموریت این هواپیما، عملیات جاسوسی بود که با به روی کار آمدن ماهواره های جاسوسی با قدرت و دقت بیشتر، دیگر پرداخت هزینه های SR-71 چندان به صرفه نبود. هم اکنون از این هواپیما تنها در موسسه هوافضایی ناسا استفاده می شود.

سوال 14- آقای امیر رضایی- آیا این هواپیما در صحنه نبرد واقعی به کار گرفته شده و تا چه میزان موفق بوده است وایا پدافندی توان مقابله با آن رادارد یا خیر؟

 

این هواپیما، توانایی نبرد تن به تن را دارا نیست اما اگر منطور شما حضور در جنگ باشد، این هواپیما در سال های جنگ ویتنام به عکسبرداری از مواضع ویتنامی ها مشغول بود. در مورد قسمت دوم سوال باید گفت که خیر، یکی از خلبانان این هواپیما می گفت: «هنگامی که بر فراز منطقه ای در حال عملیات بودیم، اگر مورد هدف پدافند هوایی قرار می گرفتیم، هیچ گاه، نه ارتفاع را تغییر می دادیم، نه جهت پرواز، نه هیچ چیز دیگر را. هواپیمای ما آن قدر سریع بود که هیچ سیستم پدافندی توانایی ساقط کردن آن را، حداقل در آن سال ها نداشته باشد.»

=====منتظر سوالات و پرسشهای شما خوانندگان و همراهان این وبلاگ هستیم=====

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 11:20 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

هواپیمای جاسوسی SR-71 تکنولوژی موتورهای J-58

هواپیمای SR-71 و تکنولوژِی به کار رفته در موتورهای آن                        نویسنده: آرمان

هواپیمای SR-71 از  سیستم پس سوز تمام وقت و مستمر بهره می برد، که این به این معنی است که برای عملیات خنک سازی خروجی موتورهای آن تدابیر ویژه ای باید برای جلوگیری از ذوب شدن آنها در نظر گرفته شود. قسمت خروجی در حالت توربوجت نقش پس سوز و در حالت رم جت نقش اتاقک احتراق موتور رم جت را که در آن مخلوط هوا و بنزین محترق به طرز بهینه ای می گردد، ایفا می کند.

در اوایل دهه شصت میلادی، یعنی همان زمانی که کارائی ضعیف هواپیمای U-2 بر همگان آشکار گردید، ایالات متحده آمریکا تصمیم به جایگزین سازی هواپیمایی کاراتر، قدرتمند تر و با قابلیت های بالاتر به جای هواپیمای U-2 گرفت. نتیجه تمام تحقیقات و بازنگری ها، هواپیمایی موسوم به SR-71 و در حقیقت همان پرنده سیاه محصول شرکت لاکهید شد که به راستی در آن سال ها می توان آن را هواپیمایی «جلوتر از زمان» نامید. هواپیمای لاکهید مارتین اس آر-71  که لقب آن بلک برد یا پرنده سیاه است، ترسناک ترین و مخوف ترین هواپیمایی است که تا کنون به دست بشر ساخته شده است. این هواپیمای جاسوسی، یکی که از سریع ترین هواپیماهای در حال خدمت جهان نیز می باشد، در ابتدا از آن به نام یا کد YF-12A یاد می شد. این هواپیما از دو موتور پرات اند ویتنی J-58 توربوجت به قدرت حدود 14.740 کیلوگرم برای پرواز بهره می برد. این هواپیما محصول سال شصت و چهار میلادی و با طراحی سر مهندس شرکت لاکهید، یعنی کلی جانسون است. طول بال های آن به 17 متر و طول خود هواپیما به 32 متر می رسد. این هواپیما در صورت تسلیح کامل می تواند 77 تن وزن در هنگام برخاست خود از زمین داشته باشد که اندازه قابل توجهی است.حداکثر سرعت آن به 3,200 کیلومتر بر ساعت رسیده و سقف پروازی آن 80,000 پا یا 25 کیلومتر می باشد. حداکثر برد این هواپیما 4,800 کیلومتر است و بالهای آن تماماً از تیتانیوم مقاوم در برابر حرارت ساخته شده است. کلاً تعداد تولیدشده از هواپیمای بلک برد به حداکثر 35 فروند می رسد.

هواپیمای جاسوسی SR-71، سلطان سی ساله آسمان ها

ضمناً خدمه این هواپیما از دو نفر تشکیل می شود. خلبانان برای پرواز در چنین هواپیمایی نباید از 25 سال کمتر و از 35 سال سن بیشتر داشته باشند. این هواپیما، نه تنها جایگزینی برای U-2، بلکه تحولی نوین در عصر خود به شمار می آمد، چرا که مهندسی و طراحی پیشرفته آن موجب شده بود کشورهای دیگر تا مدت ها متحیر و شگفت زده بمانند. این هواپیما، برای اولین بار از موتورهایی ملقب به «توربو-رم جت» استفاده می کرد که پیشرانه ای مرکب از دو موتور توربوجت و رم جت بود؛ دلیل استفاده از این موتورها چنین بود که به علت اینکه این هواپیما می بایست در سرعت بالایی، در حدود 4 برابر سرعت صوت به عملیات و یا کروز و گشت زنی بپردازد، باید به همین دلیل چون موتورهای توربوجت به کار رفته در جنگنده های معمولی توانایی کارکرد در سرعت های بالا را نداشتند، موتورهایی از نوع رم جت باید  به کار می رفتند.

هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک برد در حال پرواز

اما اشکال کار در اینجا بود که موتورهای رم جت برای روشن شدن و عمل نمودن، به سرعت های بالای 1 ماخ احتیاج داشت و طبیعتاً در صورت به کاربردن چنین موتوری، این هواپیما می بایست از هواپیمایی مادر برای رسیدن به چنین سرعت هایی بهره می برد و برای فرود نیز مشکلاتی در سر راه بود و در حقیقت، هدف از ساختن این هواپیما، هواپیمایی مستقل از هر منبع و قابل عملیات در هر سرعتی بود. در نتیجه، از این جا بود که کارشناسان به فکر یافتن راه چاره برای این مشکل افتادند که تنیجه همان ابداع موتور «توربو رمجت» بود. در نتیجه ی فکر به وجود آوردن چنین پیشرانه پیچیده ای، این مسولیت سنگین به شرکت با سابقه پرات اند ویتنی واگذار شد که سرانجام اولین موتور توربو رمجت جهان با کد J-58 که این موتور در حقیقت همان هسته مرکزی کل پیشرانه ی به کار رفته است، وارد عرصه خدمت گردید.

موتور توربو رمجت J-58 ساخت شرکت پرات اند ویتنی

در موتورهای توربو  رمجت، در حقیقت موتوری توربوجت در داخل محفظه ای لوله ای شکل که همان ساختار اصلی موتور رمجت باشد، جای گذاری می شد. طرز کار آن نیز بدین گونه بود که درچه هایی در داخل محفظه ی موتور قرار داشتند که جریان عبوری هوا را از حالت های: 1- گذر از داخل هسته موتور یا همان موتور توربوجت یا 2- گذر از کنار هسته موتور کنترل می کردند. در سرعت های پایین، این دریچه ها بسته شده و جریان هوا ناچار از داخل موتور توربوجت عبور کرده در نتیجه هواپیما قادر به سرعت گیری و تولید نیرو برای برخاست و رسیدن به ارتفاع و سرعت مناسب می شد، تا زمانی که شرایط لازم برای روشن شدن موتور رمجت فراهم شود.

هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک برد در حال تاکسی به سمت باند

پس از بدست آوردن شرایط مناسب، درچه ها باز شده و هوا از کنار موتور توربو جت عبور کرده و به دلیل به وجود آمدن پدیده رم افکت در سرعت های بالا، هوا متراکم شده و به انتهای موتور یا در حقیقت همان قسمت پس سوز هدایت می شد. قسمت انتهای موتور در سرعت های پایین نقش پس سوز و در سرعت های بالا نقش محفظه احتراق موتور رمجت را ایفا می کرد. در این قسمت، هوای متراکم منفجر شده و دقیقاً همانند یک موتور رمجت در سرعت های بالا تولید نیرو می کرد، و همین ابداع، باعث شد که هواپیمای SR-71 به هواپیمایی با «سیستم پس سوز قابل عمکرد مداوم» تبدیل شود، یعنی درست بر خلاف هواپیماهای دیگر که در صورت استفاده از پس سوز، نمی بایست مدت زمان آن از پنج دقیقه تجاوز نماید، زیرا در غیر این صورت خروجی موتور ذوب شده و موتور از کار کردن باز می ایستاد.

هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک برد در حال برخاست با پس سوز های روشن

البته برای ایجاد ویژگی استفاده از پس سوز تمام وقت، تدابیر ویژه ای برای خنک سازی لحظه به لحظه ی موتور اندیشیده شده بود. در این جا لازم است به نکته توجه شود که ابتکار زیادی نیز در ورودی های موتور این هواپیما به کار رفته بود. اگر به ورودی های موتور این هواپیما بنگریم، شیئی مخروطی شکل را مشاهده می کنیم که در حقیقت همین قطعه است که موتور را از حالت توربوجت به رمجت و بالعکس تبدیل و مقدار جریان ورودی به موتور را کنترل   می کند و اولین سیستم ورودی متحرک در جهان است که در حالت برخاست جلو آمده و در سرعت های بالا عقب می رود و بدین صورت امواج ضربه ای ناشی از حرکت با سرعت بالا را نیز کنترل کرده و هوای ساب سونیک یا زیر سرعت صوت را اگر چه خود هواپیما با سرعت بالاتر از سرعت صوت پرواز کند، وارد موتور می نماید.در سیستم این موتور، به دلیل حرارت بسیار زیاد، سوخت عادی مصرفی در موتورهای جت معمولی قابل استفاده نیست، به همین دلیل از سوختی ویژه با نام JP-7 استفاده می کنند که با استفاده از روش های مخصوص شیمیکال محترق گشته و قابل استفاده می گردد.

هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک برد در حال برخاست

 هواپیمای SR-71 به مدت بیش از سی سال با بالاترین سرعت به میزان 3.724 کیلومتر برساعت، رکورددار سرعت در تمامی جهان بود. این هواپیما، هم اکنون تنها برای کاربرد های تحقیقاتی در مورد لایه های فوقانی جو توسط سازمان هوا فضایی ناسا مورد استفاده قرار می گیرد و در حقیقت از سوی نیروی هوایی ایالات متحده، هواپیمایی بازنشسته محسوب می شود، اگرچه تاکنون، با فناوری پیشرفته ی به کار رفته در آن، رقیبی در خور رقابت با بلک برد یافت نشده است.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 9:36 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

برای تعطیل نشدن این وبلاگ، شما هم نظر بدهید                    نویسندگان: چازان و آرمان

با سلام خدمت خوانندگان عزیز وبلاگ هوانوردی ایر. دوستان گرامی، چند روز است که واقعاً دیگر کم لطفی می کنید و وبلاگ خودتان را از نظرات ارزشمندتان محروم می نمایید. درست است که کنتور وبلاگ، روزی حداقل به اندازه 200 شماره افزایش می یابد، اما دوستان عزیز، بدانید که دین شما نسبت به این وبلاگ و زحماتی که برای کشیده می شود، فقط پشتیبانی کردن وبلاگ خوتان با نظراتتان است. راستی شمایی که شاید ماهانه یک مجله با موضوع هوانوردی تهیه نمایید و سرجمع در این مجله پنج عدد مقاله آموزنده وقابل توجه پیدا نمایید، بارها به آن مجله با هزار زحمت نامه نوشته و خواستار چاپ نام خود حتی در بخش نامه ها می شوید، پس چرا برای وبلاگی که هر روز آپدیت شده و در ماه حداقل 25 مقاله را انتشار می دهد، نظری نمی نویسید؟ راستی کدام مجله ای است که هر مقاله درخواستی خوانندگانش را چاپ کرده و هر هفته، به هر اندازه که سوالات خوانندگان موجود باشد، به آنان پاسخ داده و نظرات آنان را چنین محترم شمارد؟

از این پس، برنامه ای توسط من و آقای چازان دوست گرامی بنده تدارک دیده شده که بر اساس این برنامه، تا نظرات یک مطلب به حد نصاب که 7 نظر می باشد، نرسد، شاهد پست بعدی نخواهید بود. شاید شما به شبکه های خارجی توجه کرده باشید که هر ماه برای خود تله تان یا برنامه کمک مالی برپا می نمایند و هم وطنان ماهم با جان و دل هزارها تومان به حساب تلوزیون هایی که تنها برنامه آن ها موسیقی های غربی و هزاران برنامه ناطرز دیگر است می پردازند. در حالی که تله تان ما، یعنی انتظار ما از شما، تنها و تنها نظر دادن است. چرا که این وبلاگ با نظرات شما خوانندگان زنده است. بدانید که این وبلاگ، واقعاً تنها وبلاگ با موضوع هوانوردی است که با زیباترین شیوه نوشتار و عرضه تصاویر مرتبط و پاسخ به سوالات، در حال فعالیت روزانه می باشد. پس، ما را از نظرات خودتان بی نصیب نگذارید تا تنها پشتوانه و دلگرمی ما نیز از میان نرود.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 10:6 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

جنگنده اسرائیلی F-21A کفیر

هواپیمای کفیر، جنگنده بال دلتایی اسرائیلی                                             نویسنده: آرمان

در حدود سال های 1970، نیروی هوایی اسرائیل، تعداد 50 فروند هواپیمای موفق میراژ 5 را به شرکت داسو برگه فرانسوی سفارش داد. اما به دلیل فشارهایی که از سوی افکار عمومی برای عدم فروش آن ها به فرانسه وارد آمد، رژیم اشغالگر صهیونیستی این جنگنده ها را تحویل نگرفت.

جنگنده اسرائیلی کفیر در حال حمل سه مخزن سوخت

پس از آن، اسرائیلی ها در ابعاد وسیعی به تحقیق در مورد طراحی انواع هواپیماهای جنگنده دست زدند که ابتدا به تولید هواپیمای اسرائیلی نشر و سپس کفیر انجامید. پس از مدتی، بر روی بدنه هواپیمای کفیر که شباهت قابل توجهی به میراژ 5 دارد، موتورهای J-79 جنرال الکتریک، یعنی همان موتورهای نصب شده بر روی هواپیمای فانتوم نیز بر روی جنگنده کفیر آزمایش گردید. بدنه این هواپیما برای ایجاد قابلیت نصب موتورهای J-79، ابتدا کوتاهتر و سپس دارای قطر بیشتری شده است و همچنین برای تامین هوای مورد نیاز برای پس سوز موتور، این هواپیما دارای چهار دریچه هوا روی بدنه و یک دریچه روی قسمت عقب بدنه است. همچنین ورودی های موتور این هواپیما به صورت کانال های هوایی با نیم مخروط هایی در وسط آن ها برای مهار امواج ضربه ای و کنترل میزان هوای ورودی به موتور می باشد. این هواپیما، برای کنترل پایداری عرضی خود و همچنین امکان انجام عملیات در ارتفاع پایین، یعنی همان نقطه ضعف هواپیماهای بال دلتایی، دارای یک جفت بالچه مشهور به کانارد در قسمت جلوی هواپیما و در طرفین ورودی های موتور آن است که امکانات بیشتری برای کنترل هواپیما در سرعت های پایین تر به آن می دهند.

جنگنده اسرائیلی کفیر در حال حمل چهار موشک سایدوایندر

این جنگنده، که بسیاری آن را یک کپی ناقص از هواپیمای میراژ 5 می پندارند، مجهز به تجهیزات الکترونیکی یا همان اویونیک اسرائیلی و تانک های سوخت بهبود یافته می باشد. این هواپیما، برای دفاع هوایی و مخصوصاً برای حملات زمینی طراحی و تولید شده است و حتی از تسلیحات، یعنی موشک ها و بمب های به کار رفته در هواپیمای میراژ 5 بهره می جوید. این هواپیما دارای طول بدنه ای به میزان 15 متر و دهانه بالی به میزان 8 متر است. این هواپیما، قادر است به کمک موتور J-79 با سرعت هایی بالغ بر 3/2 ماخ نیز دست پیدا کرده و به ارتفاع تا 18 کیلومتر نیز برسد. این هواپیما، با بیشترین وزن برخاست معادل 16 تن، هواپیمایی در کلاس سبک به شمار می آید.

نمایی جانبی از جنگنده اسرائیلی کفیر

همچنین، جنگنده کفیر دارای برد نسبتاً کوتاهی به میزان 770 کیلومتر است که دلیل عمده آن، می تواند استفاده از موتورهای توربوجت پر مصرف J-79 بیان شود، چنانکه این موضوع، در خود هواپیمای فانتوم نیز وجود دارد. البته برای اسرائیل، با مساحت اندک کشورش، این ضعف چندان آشکار نمی نماید. کفیر قادر به حمل انواع موشک های سایدوایندر، پایتون، شفریر، ماوریک و شرایک، در کلاً 9 مقر در زیر بال ها و بدنه می باشد که وزن کل تسلیحات، یعنی مجموع بمب ها و موشک های محوله، می تواند تا 5 تن نیز برسد. ناگفته نماند جنگنده کفیر محصول صنایع هواپیما سازی اسرائیل یا IAI است که در نیروی هوایی آمریکا، اف-21 ای نام گذاری شده است.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 9:50 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

جنگنده بمب افکن F-111 بال متغیر

اف-111، جنگنده آمریکایی با بال های متغیر                                           نویسنده: آرمان

جنگنده اف-111، نتیجه تحقیقات گسترده مؤسسات هوافضایی آمریکا چون ناسا و شرکت های مشهور هواپیماسازی بود که سالها بر روی طرح هواپیماهایی با بالهایی متغیر برای سرعت های مختلف پروازی و استفاده از مزیت های هر دو نوع بال، یعنی بال معمولی و پسگرا کار کرده بودند.

جنگنده اف-111 آمریکایی با بال های متغیر در حال سرویس

این هواپیما، یک جنگنده چند منظوره و یک بمب افکن سبک، چه برای نیروی دریایی چه برای نیرو ی هوایی آمریکا به شمار می رفت که قادر به پرواز در سرعت های مافوق صوت نیز بود. در ابتدای انجام تست ها و آزمایش های اولیه، موتورهای هواپیما به شدت با مشکل وامانده شدن و استال کردن مواجه بودند که دلیل عمده آن، طراحی ناکارآمد ورودی های موتورهای آن بود که سرانجام، پس از یک دوره انجام تحقیقات بر روی انواع ورودی، مشکل موتورهای این هواپیما نیز به خوبی مرتفع شد. هواپیمای اف-111، جنگنده ای با بال های متغیر است، بدین معنی که زاویه بال های آن، در طی شرایط مختلف پروازی، از 16 درجه تا 72 درجه قابل تغییر است.

جنگنده اف-111 در حال برخاست، با هیبتی بی مانند

از سال ها پیش، محققان دریافته بودند که بال های معمولی بدون عقب گرایی، دارای ویژگی های مناسبی برای پرواز در سرعت های پایین و انجام نشست و برخاست های بی نقص بوده و بال های پس گرا نیز، برای سرعت های زیاد، بی نظیر می باشند. در نتیجه همیشه بال جنگنده ها با ترکیبی از این دو نوع طراحی می شد. تا جایی که تفکر بر این شد که سیستمی طراحی شود که قادر باشد با توجه به شرایط پرواز، به طور خودکار زاویه بال ها را تنظیم کرده و بدین گونه توانایی های فراوانی به جنگنده عطا کند. نتیجه، همان سیستم بال متغیر بود که این سامانه، علاوه بر گران بودن، دارای وزن زیادی نیز هست و این وزن را به کل وزن برخاست هواپیما اعمال می کند که خود یک نقص به شمار می آید.

جنگنده اف-111 با پس سوز روشن و بال های بسته

در شرایط برخاست که حداکثر نیروی برا لازم است، بال ها تماماً رو به جلو باز شده و بیشترین برا را تولید می نمایند. با افزایش سرعت، بال ها به تدریج بسته شده و برای سرعت های بالا، سازگاری لازم را پیدا می کنند. از مشهور ترین هواپیماهای بال متغیر، می توان به هواپیمای اف-14 تامکت آمریکایی و سوخو-24 فنسر روسی اشاره کرد. طرح قرار گرفتن دو خلبان این هواپیما، به صورت کنار هم، مانند هواپیماهای مسافربری است که بدین گونه، از کپی آلات پروازی برای هر دو خلبان در دو کابین جلوگیری شده و تماس دو خلبان نیز آسان تر خواهد بود. صندلی نجات این هواپیما به صورت کپسولی است و قابلیت باز شدن در هر شرایط سرعت و ارتفاع و حتی زیر آب را نیز دارد. این کپسول که حاوی هر دو خلبان است، پس از به آب افتادن روی آب شناور می ماند.

کاکپیت دو نفره جنگنده بمب افکن اف-111

این هواپیما، حتی بدون استفاده از مخازن سوخت خارجی و تنها با سوخت داخلی خود، دارای برد فوق العاده زیاد به میزان 4.000 کیلومتر است که این میزان، با اضافه کردن مخازن سوخت در بیرون افزایش نیز می یابد. اف-111، قادر به حمل دو بمب اتمی معمولی و تعدادی بمب های عادی دیگر در مقرهایی نیزدیک به بدنه است. حداکثر وزن برخاست این هواپیما که به طرز غیر قابل باوری زیاد می باشد، میزانی معادل 45 تن است. این جنگنده، قادر است به کمک موتورهای پرات اند ویتنی TF-30 که در جنگنده های اف-14 تحویل شده به ایران نیز به کار رفته بود، به سرعت هایی بالغ بر 5/2 ماخ و حداکثر ارتفاعی برابر با 18 کیلومتر نیز دست یابد.

مدل شناسایی جنگنده اف-111 در حال پرواز با جنگنده اف-16

طول این هواپیما 22 متر و طول دو سر بال های آن در حالت کاملاً باز به 19 متر می رسد که این طول، در حالت بال کاملاً بسته به 11 متر کاهش پیدا خواهد کرد که شرایط بسیار مناسبی را برای پارک روی ناو هواپیمابر به وجود می آورد. ناگفته نماند که تنها فروش خارجی این هواپیما به کشور استرالیا بوده است. همچنین این هواپیما در اواخر جنگ ویتنام نیز به طور تقریباً محدودی به خدمت گرفته شد که جزو امن ترین هواپیما ها به شمار آمده و تنها تلفاتی برابر با 6 فروند داشت. این هواپیمای نامی، برای نخستین بار در اکتبر 1967 پرواز کرده و پس از تولید 563 فروند تا بسته شدن خط تولید، در سال 1996 به خیل هواپیماهای بازنشسته و البته افسانه ای آمریکا پیوست.

+ نوشته شده در شنبه بیست و دوم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 10:45 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

معرفی F-16 E/F شاهین صحرا

F-16 E/F شاهین صحرا، مدرن ترین جنگنده صادراتی جهان                          نویسنده: آرمان

هواپیمای اف-16 مدل های ئی و اف یا همان بلاک 60، جدیدترین، به روز ترین و مدرن ترین جنگنده های صادراتی حال حاضر جهان هستند که فعلاً، تنها توسط امارات متحده عربی و به تعداد 80 فروند، 55 فروند تک سر نشینه مدل ئی و 25 فروند دو سرنشینه مدل اف، سفارش داده شده اند.

جنگنده اف-16 اف متعلق به امارات متحده عربی، مدرن ترین جنگنده صادراتی جهان

این هواپیماها، که با نام دیزرت فالکون یا شاهین صحرا نیز شناخته می شوند، جزء پیچیده ترین هواپیماهای روز جهان به شمار آمده و به راستی هم اکنون، می توان آن را سلاح برتر نامید. پس از ادامه نیافتن تولید هواپیمای اف-16 ایکس ال که در پست های قبلی معرفی شد، امارات متحده عربی نیاز خود را به یک جنگنده همه منظوره دوربرد تسلیم شرکت های هواپیمایی نمود. در همین راستا، هواپیماهایی چون یوروفایتر و رافال نیز به امارات پیشنهاد گردید، اما نهایتاً، هواپیمای اف-16 بلاک 60 شاهین صحرا، به عنوان برنده این خرید شناخته شد. برای افزایش برد این هواپیما، در این جنگنده از مخازن سوخت تطبیقی که در بالای ریشه بال ها قرار گرفته اند، استفاده می شود. استفاده از این مخازن، بردی معادل 1.500 کیلومتر بدون سوخت گیری هوا به هوا به این هواپیمای نسبتاً کوچک می دهد که بردی بسیار عالی محسوب می شود.

جنگنده اف-16 ئی، به مخازن سوخت تطبیقی روی ریشه بال ها توجه کنید

سیستم هدف گیری و مسیریابی شبانه که در مدل های قدیمی تر اف-16، مانند تسلیحات در زیر بدنه نصب می شد، هم اکنون در دماغه هواپیما جاسازی شده است. هم چنین استفاده از سیستم فوق العاده پیشرفته مغشوش کننده الکترونیکی، دیگر این هواپیما هدف موشک های زمین به هوای روسی SA-10 و SA-12 قرار نخواهد گرفت. این هواپیما، مجهز به صفحه نمایش های پنج در پنج اینچی رنگی است که برای آگاهی از موقعیت فعلی خلبان به بهترین نحو در نظر گرفته شده است. به دلیل افزایش وزن این نمونه جدید هواپیما به علت به کارگیری سیستم های جدیدتر و پیچیده تر، این هواپیما برای پیشرانش خود، از آخرین، جدیدترین و پر قدرت ترین موتورهای نسل F-110 جنرال الکتریک با کد F-110-GE-132 استفاده می نماید که با تولید 32.000 پوند نیروی تراست، موتورهای واقعاً نیرومندی بوده و اف-16 شاهین صحرا را قادر می سازند که به سرعت های تا دو ماخ نیز دست پیدا کند.

جنگنده اف-16 اف متعلق به امارات متحده عربی در حال پرواز

این جنگنده جدید، قابلیت استفاده از تمامی موشک های نسل جدید مانند آسرام و موشک های قدیمی تر سایدوایندر و آمرام را داشته و قادر است که با استفاده از موشک های هوا به زمین پیشرفته AGM-154 و AGM-84E درس خوبی نیز به اهداف زمینی بدهد! این هواپیما در حقیقت برای جایگزینی هواپیمای موفق ضد تانک A-10 تاندربولت توسعه یافت و هم اکنون نیز به خوبی آشکار شده است که این هواپیمای جنگنده، در ماموریت های ضد تانک، بی نظیر می باشد. هر چند این هواپیما از ابتدا با بال های دلتا شکل طراحی شده بود، اما ضعف بال های دلتایی در پرواز و عملیات در ارتفاع کم و ماموریت های ضد تانک که دقیقاً مسئله مد نظر شاهین صحراست، این برنامه را لغو نموده و اف-16 بلاک 60، با همان بال های معمولی طراحی شد. این هواپیما، قادر است از عهده ایفای نقشهای برتری هوایی، دفاع منطقه ای و گشت دریایی به شایستگی بر آید.

+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 10:9 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

پاسخ به سوالات هفته-5

سوال 1- آقای یه دوست- من یک جریانی دیگه شنیده بودم بدین قرار که بالای هواپیمای مسافربری ایران در خلیج فارس در سال 1367 دقیقا مطابق هواپیما یا اینطوری بگم در استتار هواپیمای مسافربری یک هواپیمای جنگنده در پرواز بوده تا بدین وسیله در پوشش هواپیما مسافربری به ناوشکن امریکایی نزدیک شده و حمله غافلگیرانه کند. می تونید این فرضیه رو قبول کنید؟ از لحاظ فنی و هواپیمایی این امر قابل اجرا هست؟

 

خواننده محترم، تجهیزات راداری و شناسایی یک ناو شکن آمریکایی آن قدر دارای قدرت و کارائی لازم هست که دو هواپیما را حتی بالای سر هم تشخیص دهد. دوماً، این عمل از چند لحاظ ریسک بسیار بزرگی است. از یک جنبه جان مسافران هواپیما در خطر بوده و از طرف دیگر به دلیل ایجاد جریان های توربولانس در اطراف هواپیمای مسافربری، این امر برای جنگنده نیز مشکل ایجاد کرده و مانع پرواز صحیح آن می شود. در ضمن، از نظر عملی استتار یک جنگنده در بالای یک هواپیمای مسافربری، به دلیل آگاه نبودن از موقعیت دقیق ناوشکن، غیر ممکن است.

سوال 2- آقای فرزاد رنجبر- لطفاً در مورد GPS و طریقه ی استفاده از آن در هواپیما هم اگر اطلاعاتی دارید بنویسید.

 

به چشم، در همین هفته جاری سعی می کنم مطالبی را در این مورد که خواست چند خواننده دیگر این وبلاگ نیز بوده است، برای شما آماده کرده و در وبلاگ قرار دهم.

سوال 3- آقای حمید- می خواستم بدونم منبع شما چیست؟

 

دوست عزیز، شخص بنده جز برای بعضی اطلاعات دقیق و رقمی، به منابع معتبر انگلیسی مراجعه نکرده و اکثر قریب به اتفاق مطالب این وبلاگ، نوشته شده توسط نویسنده آن است و می توان آن را یک کار تحقیقی و تالیفی به شمار آورد.

سوال 4- آقای حسین- آیا رنگ آبی در استتار جنگنده در میان آسمان آبی تاثیری دارد؟ اگر دارد چرا کمتر جنگنده ای به ای رنگ دیده می شود؟

 

این شیوه رنگ آمیزی، یعنی قسمت بالای هواپیما رنگ استتاری و قسمت پایین آن رنگ آبی آسمانی، گاهی در هواپیماهای روسی و حتی آمریکایی نیز به کار می رفت. اما امروزه، اولاً به این دلیل که هواپیمای گذرنده از آسمان به اندازه کافی صدایی تولید می کند که هر شخصی از وجود هواپیما در بالای سرش آگاه شود و همچنین به مدد سیستم های راداری مدرن که هر شیئی را در آسمان شناسایی می کند، دیگر از این شیوه رنگ آمیزی استفاده نمی شود.

سوال 5- آقای اکبر- من جوابی را که به من در 'پنجشنبه سيزدهم مرداد' دادید هم اکنون خواندم و لازم دیدم مطالبی را به شما بگویم. شما چنان می پندارید که تمام خواننده های این سایت همه از همان روزهای اول آغاز به کار شما، بیننده وبلاگتان شده اند! در حالی که حتی یک وبلاگ نویس نیمه حرفه ای یا حتی آماتور هم این را می داند که بقای وجودش به داشتن خوانندگان جدید و حفظ آنها وابسته است. همچنین این را هم می دانند که باید برای همه کوچکترین تغییرات را نیز در پست های فرعی اعلام کنند، چه رسد به اینکه تغییر به این مهمی (پاک شدن اطلاعات!)، که انگار هیچ ارزشی نداشته کسی از آن با خبر شود,، اکنون در هیچ کجای سایت اعلام نشده باشد و سپس می گویید مطالبی از سایت شما (جنرال الکتریک) در فلان مجله چاپ شده شده است؟!در حالیکه خود شما از وجود یا عدم وجود آن در سایت خود اطمینان حاصل نکردید و سپس می گویید مطالب سایت دوباره نویسی شده اند اما مطلب مورد بحث ما (جنرال الکتریک)، که پستی هم درباره وجود آن در گذشته خبر می دهد، باز نویسی نشده و در اولویت هم قرار نگرفته. آیا تمام اینها فقط برخواسته از یک اشتباه در سرور می تواند باشد؟ وخوانندگانی که شما انتظار دارید زیاد شوند و حتی سایتتان را ساپورت (!) کنند، این موارد نباید برای آنها رفع ابهام شود؟ یا اینکه بر عکس، نظرها و نتیجه گیری های منطقی شان (مبتنی بر شواهد و قراین) با کلمات تعصب آمیزی همچون «عبارات ناشایست» , «یاوه گویی» و ... که هیچ سنخیتی با این کلمات شما ندارند، خطاب شوند؟ به نظر می رسد شما به جای افتخار کردن به داشتن «بیننده جدید» از وجود آن احساس دیگری پیدا می کنید. این کلمه «بیننده جدید» را با کلماتی مثل «عضو جدید» یا «تازه کار» تقریبا یکی می دانید و به جای رفع کردن تک تک ابهامات برای او، او را به عنوان یک متهم، به خاطر همراه نبودن از آغاز کار خود، می دانید. شما برای رسمی نشان دادن سایت خود برای مخاطبان چه کرده اید؟ ادعا می کنید که سایت شما رسمی (؟) است در حالیکه کوچکترین ارزشی برای حق مولف در نظر نمی گیرید. گواه این مطلب وجود عکس های فراوانی است که بدون هیچ هویت و منبع در سایت شما موجود می باشد. اگر ممکن است راهی ارایه دهید که بتوان وبلاگتان را به رسمیت شناخت که البته شما حتما راهی دارید. من دوست دارم جواب شما را به عنوان یک نویسنده منطقی و پاسخگو بدانم و برای این موارد، پاسخ شما را دریافت کنیم.

 

دوست عزیز، نظر که چه عرض کنم، نامه بلند بالایتان حکایت از علاقه مندی به ارتقای این وبلاگ می کند که خود جای بسی تقدیر است. اما قبول بفرمایید که تا حدی زیاده روی کرده اید. مطلبی را که شما می فرمایید، بارها در طی پست های مختلف وبلاگ اعلام شده که مطالب این وبلاگ یک بار پاک شده و ما مجبور به دوباره نویسی شده ایم. حتی این مورد به خوانندگان جدید، توسط خوانندگان قدیمی در نظرات هم یادآوری شده است. مطلب تاریخچه جنرال الکتریک را هر خواننده جدیدی هم که این مطلب را در گذشته مشاهده نکرده باشد، می تواند به ماهنامه نوآور مراجعه کرده و نام بنده را که در بالای آن مقاله و یا مقالاتی دیگر که از این وبلاگ یا حداقل از نویسنده این وبلاگ در مجله ای معتبر چاپ می شود، ببیند. مسئله دیگر این است که شما بنده را برای بکار بردن کلماتی چون «عبارت ناشایست» متهم می کنید. دوست عزیز، اگر تنها به متن سوال نگاه کنید، می بینید که خواننده محترم، ما را با عبارت «می بندی این قدر تابلو نبند» در مسئله ای که حق کامل با ماست، یعنی چاپ مقالاتی از این وبلاگ در مجله ای معتبر، مورد خطاب قرار داده اند. حال شما خوانندگان قضاوت کنید که سخن کدام یک محترمانه تر است؟ در مورد تصاویر هم باید گفت که خود این تصاویر در سایت های اینترنتی بدون منبع به انتشار در آمده اند و بنده نیز مانند آن ها از این تصاویر جهت درک بهتر مطالب استفاده می نمایم. آیا حتی در مجلات معتبر هوانوردی هم برای تصاویر منبعی ذکر می شود؟ خیر، چرا که هنوز قانون کپی رایت تصاویر در ایران وجود ندارد. در ضمن باید یادآوری کنم که تنها تعداد معدودی از تصاویر منتشر شده در اینترنت مشمول این قانون می شوند. و آخرین مسئله این که من وجود اشکالاتی را در وبلاگ منکر نمی شوم، اما به یاد داشته باشید این اولین وبلاگ ایرانی است که چنین به خوانندگان خود احترام می گذارد و حتی رویه ارائه مطالب را نیز به خودشان وا می گذارد. به هر روی، امیدوارم توانسته باشم شما دوست گرامی را قانع نمایم.

سوال 6- آقای سمیری- چرا ايران به جاي بويينگ و ايرباس دست دوم ، مستقيما از خود شركت ايرباس هواپيماي نو نمي خرد؟ آيا به خاطر آمريكاست؟ اگر به خاطر آمريكاست كه ايرباس يك شركت اروپايي است و نبايد از آمريكا دستور بگيرد؟

 

دقیقاً این مسئله به خاطر تحریم آمریکا علیه ایران می باشد. در مورد دستور گرفتن یک شرکت اروپایی از آمریکا باید گفت که نسبتاً قسمت زیادی از قطعات اویونیکی و راداری و قسمت های از پیشرانه ها و حتی موتورهای کامل هواپیماهای ایرباس، از آمریکا وارد می شود. برای مثال، هواپیمای ایرباس A-340، از موتورهای CFM ساخت شرکت جنرال الکتریک استفاده می نماید که در صورت اعمال تحریم، این موتورها نیز دیگر نمی توانند وارد شوند و کلاً ضررهای اقتصادی فراوانی به شرکت ایرباس وارد می آید. نکته دوم این است که خواه نا خواه، آمریکا دارای بزرگترین خطوط هوایی مسافربری جهان می باشد و در صورت اعمال تحریم، خرید هواپیما از شرکت ایرباس نیز تحریم خواهد شد که شرکت ایرباس برای فروش تنها چند هواپیما به ایران، متحمل چنین ضرر هایی نخواهد شد.

سوال 7- آقای امیر رضایی- لطفاً درمورد میگ ها و سوخو های موجود در ایران و مقایسه آنها با نمونه های غربی مطالبی ارائه نمایید.

 

این مطالب در لیست مقاله های آینده ی ما وجود دارد و ان شاالله به زودی شاهد ارائه نمونه جامع آن ها در وبلاگ هوانوردی ایر خواهید بود.

سوال 8- آقای رهام- با نرم افزار سیمیلاتور پرواز مایکروسافت می توان خلبانی یاد گرفت؟ ما نه انگلیسی بلدیم نه چیزی از پرواز می دانیم در مورد رانندگی هم همینطور یعنی رانندگی هم هیچی نمی دانم با این نرم افزار های بازی ماشین می توان رانندگی یاد گرفت ؟ما که هیچی از پرواز بلد نیستیم می توانیم با بازی با نرم افزار میکروسافت خلبانی و پرواز را یاد بگیریم؟ با این مشکل که انگلیسی درستی هم بلد نیستم که راهنمایش را بخوانم؟
 

قبول دارم که بدون آشنایی داشتن به زبان انگلیسی مقداری مشکل است اما غیر ممکن نیست. یادگیری خلبانی عملی تا حد 70% با شبیه ساز پرواز مایکروسافت، غیر از دروس فنی، ممکن و عملی است و حتی از همین شبیه ساز در بعضی از دانشکده های خلبانی در کشور و حتی در جهان استفاده می شود. برای خواندن راهنمای آن، با فرض اینکه شما نکات پایه ای زبان انگلیسی را می دانید، می توانید از مترجم بابیلون به طرز بهینه به درک مطالب بپردازید و تا حد زیادی متوجه اصل موضوع شوید. موفق باشید.

سوال 9- آقای رهام- چرا رنگ هواپیماهای روسی ایران مثل میگ و سوخو سفید یا آبی ولی رنگ امریکایی های مال ایران مثل اف-5 فهوه ای و خاکی رنگ است ؟

 

در زمان سفارش هواپیماهای آمریکایی در زمان حکومت شاه، ایران به شدت سعی در همرنگ ساختن تمام نیروی هوایی خود با رنگ زیبا و بارز استتاری یا خاکی بود و همیشه سفارش می کرد که هواپیماهایی که از غرب می آیند، حتماً باید با این رنگ پوشش داده شده باشند وگرنه از قبول آن ها امتناع می کرد. اما در زمان حاضر، گوش روسیه به این حرف ها بدهکار نبوده و هواپیماها را با رنگ و طرحی که مایل باشد به کشور های طرف قرار داد صادر خواهد کرد.

سوال 10- آقای رامین- من در مورد این سیستم ها توضیح می خواستم اگه جایی لینک انگلیسی هم باشه ممنون می شم که کامل توضیح داده باشه که چگونه کار می کند البته نه خیلی تخصصی. مثلا من در مورد جی پی اس از این مطلب که لینک را در قسمت سایت قرار دادم خیلی استفاده کردم ولی از بقیه اطلاعات می خوام.

 

دوست عزیز، شما می توانید از سایت های دایره المعارف اطلاعات جامع مانند ویکیپدیا و یا انکارتا و یا سایت answers.com برای پیدا کردن مطالب مورد نظرتان استفاده کنید. عجالتاً بنده لینک دو سایت را در مورد سیستم های GPS و IGS را که به تفصیل و جزئیات در مورد این سیستم ها بحث کرده اند، برای شما می گذارم. جستجو های بعدی به عهده خودتان. البته به زودی شاهد ترجمه این مقالات در وبلاگ خواهید بود.

 

=====منتظر سوالات و پرسشهای شما خوانندگان و همراهان این وبلاگ هستیم=====

+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 10:3 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

MiG-Mikoyan Gurvich History

تاریخچه شرکت میکویان گورویچ، مشهور به میگ                                   نویسنده: آرمان

یکصدمین سالروز تولد آرتم میکویان، طراح و سازنده جنگنده های نسل میگ روسیه، مصادف با این روزهاست. آرتم میکویان در پنجم اوت سال 1905 در منطقه تومانیان ارمنستان متولد شد و کار خود را در سن 18 سالگی از کارخانه ای در شهر راستفنادائو واقع در جنوب روسیه، شروع کرد.

هواپیمای میگ-1، اولین طراحی آرتم میکویان

این کارگر ساده که بعد ها به ژنرال میکویان تبدیل شد، دوبار مدال قهرمان کار سوسیالیستی شوروی را دریافت کرد و در سال 1940، در طرحی که به رهبری وی و با همکاری میخاییل گورویچ اجرا شد، جنگنده میگ-1 را که برای جنگ های هوایی در ارتفاعات بالا در نظر گرفته شده بود، تولید کرد. این جنگنده در دفاع از حریم هوایی مسکو در سال 1941 در برابر حملات هوایی آلمان نازی به کار گرفته شد و از آن زمان تا کنون، انواع پیشرفته ای از این نسل جنگنده ها مانند جنگنده ی مافوق صوت میگ-25 که سه برابر صوت سرعت دارد، ساخته شد.جنگنده میگ-25، از سال 1965 تا 1978 میلادی، 38 رکورد جهانی را به نام خود ثبت کرد.

میگ-25، سریعترین جنگنده عملیاتی جهان

با هدایت آرتم میکویان، در مجموع در روسیه، چندین نوع جنگنده، موشک بالدار و هواپیماهای آزمایشی ساخته شد. هواپیماهای جنگنده میگ در زمان حاضر، ساختار اصلی نیروهای هوایی ده ها کشور جهان را تشکیل می دهند و در کنار هواپیماهای سوخو، دیگر پرنده جنگنده روسی ها، از مهمترین اقلام صادرات نظامی این کشور محسوب می گردند. میکویان پس از یک بیماری طولانی، در نهم دسامبر سال 1970، پس از عمری خدمت به علم هوانوردی، زندگی را وداع گفت.

+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 20:41 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

مقایسه ایرباس A-350 با بوئينگ 787 دريم لاينر

ایرباس A-350، بوئینگ رویاپیمای 787 را به چالش می طلبد                    نویسنده: آرمان

پس از معرفی مدل غول پیکر مشهور A-380 ایرباس، دو شرکت بوئینگ و ایرباس از نظر در دست داشتن بازار هواپیما برای کلاس های مختلف، تقریباً به حد معادل هم دیگر رسیدند. اما هنوز یک خلاء در محصولات ایرباس برای رویارویی با گونه جدیدی از هواپیماهای بوئینگ احساس می شد.

هواپيماي جديد ايرباس A-350، رقيب بوئينگ 787

 که این فاصله، با معرفی هواپیمای ارتقاء یافته ایرباس A-350 تا حدود زیادی بر طرف گردید. در مقاله ذیل، به بررسی توانایی های دو گونه جدید از هواپیماهای مسافربری، از دو قطب هواپیما سازی جهان و مقایسه نظری آنان می پردازیم. پس از شکست طرح سونیک کروزر شرکت بوئینگ که هواپیمایی با قابلیت حمل و نقل مسافران با سرعت نزدیک صوت بود، کارشناسان بوئینگ، به درستی تشخیص دادند که بازار جهانی هواپیما، هم اکنون در دست هواپیماهای مسافربری 200 تا 300 نفره با برد متوسط و یا بلند می باشد. بر اساس همین ایده، شرکت بوئینگ دست به طراحی هواپیمایی جدید، با خصوصیاتی در حد تفکرات مهندسان اقتصاد نگر این شرکت زد که البته، الهام از هواپیماهای نسل گذشته بوئینگ، یعنی هواپیماهای سری 757 و 767، امری اجتناب ناپذیر بود.

هواپيماي ايرباس A-350 از آويزگاه موتور تمام تيتانيومي استفاده مي كند

سرانجام، دریم لاینر 7E7 و یا همان هواپیمای رویاپیمای بوئینگ، طرح نهایی طراحان این شرکت بود. این هواپیما، انقلابی در استفاده از مواد چند سازه ای یا کامپوزیتی می باشد، تا جایی که تفکر بر این است که بالغ بر 60% کل سازه هواپیما بر پایه استفاده از چنین موادی وارد عرصه خواهد گشت. این مسئله، خود به معنای پیشی گرفتن از هواپیماهای ساخت ایرباس است که پنداشته می شد با کمتر از 20% مواد کامپوزیت در بدنه آنان، تحولی در طراحی و تولید سازه های هوایی هستند. مواد چند سازه ای، علاوه بر سبک وزن بودن، از مقاومت بالقوه ای نسبت به مواد دیگر برخوردار هستند که با توجه به قیمت نسبتاً مناسب آنان، مصالحی غیر قابل چشم پوشی در ساخت ایرفریم های هوایی در آینده به شمار می آیند.

هواپيماي جديد بوئينگ روياپيماي 787 دريم لاينر

هواپیمای بوئینگ 787، از قابلیت حمل 200 تا 300 مسافر، بسته به پیکربندی صندلی های آن در کلاس های مختلف تا مسافت حداکثر 15.000 کیلومتری برخوردار می باشد که با در نظر گرفتن طراحی موتورهای جدید و کاراتر آن از لحاظ مصرف سوخت، می توان این هواپیما را، مجموعه ای از پیشرفت های نوین در راستای مدرنیزاسیون اقتصادی و البته به کارگیری صحیح و به جای آنان محسوب کرد. اما هواپیمای تازه طراحی شده ایرباس A-350 نیز در مقابل دریم لاینر، ظاهراً حرف هایی برای گفتن دارد. گرچه این هواپیمای پیشنهادی ایرباس همانند رقیبش یعنی بوئینگ 787، یک هواپیمای کاملاً جدید نیست، اما می توان آن را یک نمونه ارتقا یافته به میزان 80% از هواپیمای پر فروش ایرباس A-330 به شمار آورد.

هواپيماي ايرباس A-350 در خطوط هوايي TAM

ایرباس دلیل این که یک هواپیمای کاملاً جدید را طراحی نکرده است، چنین بیان می کند که طراحی یک گونه کاملاً جدید، نیاز به افتتاح یک خط تولید تازه و البته امکانات دیگر و صد البته، آموزش خلبانان برای یک هواپیمای جدید دیگر است، در حالی که با ارتقای یک نمونه قبلی به میزان زیاد، می توان با استفاده از شبیه ساز ها و سیمولاتور ها، روش های درسی پیشین و تمام موارد مشابه دیگر، خلبانان اپراتور در این هواپیمای نوین را آموزش داد و از صرف ده ها میلیون دلار برای ارائه آموزش ها و وسایل آموزشی جدید جلوگیری نمود. با به کارگیری این روش، آموزش خلبانانی که قبلاً با هواپیمای نسل قبلی این هواپیما، مانند A-330 پرواز می کرده اند، بسیار سهل تر و آسان تر خواهد بود و تقریباً حالتی شبیه به یک آموزش دوره ای مختصر برای آشنایی با بعضی سیستم های جدید خواهد بود.

هواپيماي بوئينگ 787 دريم لاينر با طرح دم آيروديناميكي

هواپیمای ایرباس A-350، به دلیل اینکه مستقیماً برای رقابت با بوئینگ 787 طرح ریزی شده است، از مشخصات تقریباً یکسانی با رقیبش از جهات گوناگونی مانند برد، گنجایش و سرعت کروز یا گشت زنی برخوردار است. این تشابه به جایی رسیده است که قرار است هر دوی این نوع هواپیماها، از موتورهای مشابه نسل جدید GEnx ساخت جنرال الکتریک و یا موتورهای Trent 1000 ساخت رولزرویس برای تامین نیروی پیشرانش خود بهره جویند. ایرباس A-350، از لحاظ به کاگیری مواد کامپوزتی، با میزانی معادل 35%، به هیچ وجه قابل مقایسه با میزان 60% در بوئینگ 787 نیست. در ایرباس A-350 بدنه ی هواپیما قرار است ابتداً از الیاژهای الومینیوم تقویت شده و آویزگاه های موتور تماماً از تیتانیوم ساخته شوند، در حالی که این رویه با فرآیند استفاده حداکثر از مواد کامپوزیتی در 787 کاملاً مغایرت دارد.

هواپيماي ايرباس A-350 در طرح شركت هواپيمايي قطر

اما مورد توجه ترین مسئله در مورد رقابت این دو هواپیمای جدید با یک دیگر، نخست مسئله تعداد سفارشات و دیگری سال ورود به خدمت و قیمت هر فروند از هواپیماها می باشد. تا این زمان، تعداد سفارشات برای بوئینگ 787، به بیش از رقم 252 فروند رسیده است، در حالی که این عدد برای A-350، زیر 160 فروند است و همین، اولین مرحله افت A-350 می باشد. مسئله دیگر، سال ورود به خدمت این هواپیماهاست که نقشی غیر قابل انکار در بازار آنها خواهد داشت. برنامه ریزی ها بر آن است که هواپیمای بوئینگ 787، تا سال 2007 وارد خدمت شود در حالی که ایرباس، مدتی را معادل سه سال دیرتر از موعد بوئینگ، یعنی تا سال 2010، نیاز دارد.

مرحله مونتاژ بدنه بوئينگ 787 دريم لاينر

آخرین وجه پر اهمیت مقایسه، قیمت تمام شده این هواپیماهاست که برای بوئینگ 787 دریم لاینر رقمی حداکثر در حدود 120 میلیون دلار در نظر گرفته شده است، اما هواپیمای ایرباس A-350، دارای هزینه ای معادل 150 میلیون دلار در مدل کوچک تر و 170 میلیون دلار در مدل بزرگتر خواهد بود که این مسئله حساس، به گمان زیاد بازار رقابت خريد را به سمت بوئینگ خواهد کشاند. به هر روی و سخن، آینده ای که پیش روی ماست، سرانجام برنده این رقابت پایاپای را معلوم ساخته مشخص می نماید که موفقیت نهایی با کدام غول هواپیماسازی جهان خواهد بود.

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 11:31 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

جنگنده فرانسوی Rafale

رافال، جنگنده ای برای آینده (چاپ شده در مجله نوآور)                            نویسنده: آرمان

می توان به جرأت اظهار کرد که دیگر همانند گذشته، توانایی ساخت هواپیماهای جنگنده تنها تحت سلطه کشور به خصوصی مانند ایالات متحده نیست و کشورهای دیگر نیز امروزه همگام با صنعت روز هوانوردی، با جدیت مشغول به طراحی و تولید هواپیما های جنگنده بومی می باشند.

جنگنده فرانسوی نوین رافال با بال های دلتا شکل

اما در این میان، دو کشور اروپایی، یعنی فرانسه و انگلیس و البته تا حدودی نیز آلمان، گوی سبقت را از دیگران ربوده و به سرعت در حال تولید جنگنده هایی هستند که به خوبی از پس حریفان آمریکایی خود بر آمده و آنان را از میدان نبرد، به در می کنند. کشور فرانسه، با سابقه زیاد در طراحی و ساخت هواپیماهای مسافربری و نظامی، هم اکنون در حال طراحی مدل های جدیدی از هواپیماهای جنگنده می باشد که شاخص ترین آن ها، جنگنده رافال Rafale است. این جنگنده، که در حقیقت همان ادامه دهنده راه اسلاف خود یعنی جنگنده های مشهور میراژ، جگوار، سوپر اتاندارد است، به منظور جایگزینی جنگنده های قدیمی توسط نیروی هوایی فرانسه سفارش داده شد.

جنگنده فرانسوی رافال در حال حمل موشک سایدوایندر

این جنگنده، که می توان تا حدودی آن را جنگنده ای جوان و جدید نامید، در سال 2001 و در عملیات جنگ افغانستان عملکرد و برتری آشکار خود را بر شناخته شده ترین هواپیماهای ناونشین، یعنی  F-18 Hornet و F-14 Tomcat به جهانیان ثابت نمود. رافال هواپیمایی دو موتوره با قابلیت حمل بازه گسترده ای از تسلیحات هوا به هوا و هوا به زمین می باشد که در عین حال، هواپیمایی بی نهایت تغییر پذیر است و به سرعت می تواند نقش خود را از برتری هوایی به شناسایی، حملات دریایی و یا زمینی تغییر دهد. در کاکپیت این جنگنده، از سیستم های اویونیک یا سیستم های الکترونیکی بسیار پیشرفته ای بهره برداری شده است؛ مانند سیستم HUD هولوگرافیک با زاویه دید بالا ساخت شرکت تالس اویونیک که اطلاعات ماموریت را به وفور در جلوی دید خلبان حاضر می نماید، دوربین های CCD و همچنین صفحه نمایش های لمسی در طرفین خلبان که اطلاعات تاکتیکی موقعیت حاضر را ارائه کرده و به او امکان تصمیم گیری به موقع را می دهد.

جنگنده فرانسوی رافال، در حال آماده شدن برای برخاست

در مورد تسلیحات این جنگنده باید اظهار نمود که این هواپیما قادر به حمل بیش از 9 هزارکیلوگرم جنگ افزار هوا به هوا یا  هوا به زمین از انواع مختلفی چون موشک های میکا، ماژیک، سایدوایندر، آپاچی، اگزوست، ماوریک، هارپون و بمب های هدایت لیزری GBU-12 بسته به نوع ماموریت می باشد. چنانکه  پیش بینی نیز می شود، قرار بر این است که این جنگنده مدرن از سال 2006، به بمب های فوق دقیق هدایت لیزری یا GPS ماهواره ای ساژم AASM نیز برای منهدم ساختن هدف های دشوار زمینی مجهز گردد. این جنگنده، همچنین از دو توپ مسلسل با قدرت آتش 2500 گلوله در دقیقه ساخت GIAT نیز برای نبرد های هوایی نزدیک بهره می جوید. این جنگنده از نظر جنگ الکترونیک نیز برتری خود را حفظ کرده است؛ چه، با در اختیار داشتن سیستم های هشدار تهاجم، گیرنده و آشکار ساز لیزری و سیستم های مغشوش کننده رادار دشمن از توانایی قابل قبولی برخوردار است.

جنگنده فرانسوی رافال در حا حمل تانک های سوخت اضافه

با مجهز شدن این هواپیما به سیستم راداری RBE2، این جنگنده از قابلیت هایی چون نگاه به پایین و شلیک به پایین نیز بهره مند شده قابلیت ردیابی همزمان 8 هدف و شناسایی تهدیدات هوایی به نحو احسن را نیز داراست. طول بالهای دلتا شکل این جنگنده حدود 11 متر و طول خود هواپیما در حدود 10 متر می باشد و در عین حال، از مساحت بالی به میزان 45 متر مربع بهره می برد.  این جنگنده مدرن از دو موتور M88-2 ساخت سنکما، برای فراهم آوردن نیروی پیشران خود استفاده می نماید که البته هریک نیروی کشش استاتیکی معدل 75 کیلونیوتن را با پس سوز فراهم می آورند که در اصل ورودی های این موتورها، در زیر سکان افقی هواپیما واقع شده است! البته، تعجب نکنید. واقع شدن ورودی هوا زیر سکان افقی، به این دلیل است که این هواپیما از نوع کانارد می باشد، یعنی سکان افقی آن که غلتش حول محور عرضی را کنترل می کند، به صورت دو بالچه در جلو واقع شده است و در عوض، در قسمت انتهای هواپیما هیچ گونه سطح کنترلی مشاهده نشده و بال ها تا انتهای خروجی های موتور امتداد یافته اند.

جنگنده دو نفره رافال فرانسوی متعلق به نیروی دریایی فرانسه

موتورهای قدرتمند این جنگنده، رسیدن آن را به سرعتی معادل 8/1 ماخ و داشتن سقف پروازی برابر با 55 هزارپا را امکان پذیر ساخته اند که توانایی هایی بهینه برای جنگنده ای در این کلاس محسوب می شود. ناگفته نماند که این جنگنده در انواع گوناگونی برای ماموریت های متفاوت عرضه می گردد. این مدل ها عبارتنداز: مدل B این جنگنده در اصل برای استفاده نیروی هوایی طراحی گشته و هواپیمایی دو نفره شامل سرخلبان و افسر تسلیحات نظامی می باشد. مدل C نیز مانند مدل قبل برای نیروی هوایی تولید شده و در چندی از موارد بهبودیافتگی هایی نیز نسبت به مدل قبلی مشاهده می شود. مدل M نیز جنگنده ای تک نفره و مدل ناونشین رافال محسوب می شود که به منظور انجام ماموریت های حفاظتی از ناوهای هواپیمابر تولید گشته است. قابل توجه است که باز هم کارخانه سازنده این جنگنده، یعنی شرکت داسالت، سنت شکنی نکرده و هواپیمای رافال را نیز هواپیمایی با بال های دلتا شکل طراحی نموده است، یعنی همان سنتی که در هواپیماهای پیشین فرانسوی مانند میراژ 4000 رعایت شده است.

هواپیمای رافال، در یک نمایشگاه هوایی در سویس

جنگنده رافال اولین هواپیمای نظامی جهان است که به منظور انجام ماموریت های هوا به هوا و هوا به زمین به طور همزمان، طراحی شده است که یکی از وجوه قدرت و شایستگی آن می باشد. به علاوه، توانایی این هواپیما برای انجام عملیات در حالت های ماورای دید بصری (BVR) و یا در ارتفاع بسیار پایین نسبت به سطح زمین در نبرد، امکانات گسترده ای را به آن، برای جنگنده ای چند ماموریته بودن و قابلیت بقای فراوان در مقابل دشمن را داده است. به هرسخن، این هواپیما، قادر است که نیاز نه تنها نیروی هوایی فرانسه، بلکه کشورهای زیادی در جهان را که بعدها از سفارش دهندگان این هواپیما خواهند بود، با شایستگی هر چه تمامتر مرتفع نماید.

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 16:15 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

جنگنده متفاوت F-16 XL

اف-16 ایکس ال، جنگنده ای با طراحی متفاوت                                          نویسنده: آرمان

پس از معرفی هواپیمای اف-16 فایتینگ فالکون، نوبت به مدل جدید و نوین هواپیمای اف-16 می رسد که با طراحی متفاوت و رادیکال خود، توانایی های منحصر به فرد خود را نمایان ساخته و البته تا حدود زیادی، کاستی های نمونه اصلی هواپیمای اف-16 را با طراحی جدید برطرف نموده است.

هواپیمای بال دلتایی اف-16 ایکس ال، متعلق به نیروی هوایی آمریکا

این هواپیما، بر پایه بدنه اصلی هواپیماهای اف-16 معمولی بنا نهاده شده است که مشخص ترین اختلاف این هواپیما با نمونه های معمولی اف-16، بال های دلتایی شکل آن می باشد. این بال ها، به شکل یک مثلث هستند که گوشه های آن به سمت بیرون کشیده شده اند. استفاده از چنین طرح بالی، به دلیل فراهم آمد فضای بیشتر برای نگهداری سوخت، برد بیشتری به این هواپیما می دهد. همچنین، این شکل دلتایی بال، امکان حمل تسلیحات بسیار بیشتری نسبت به نمونه معمولی اف-16 را به هواپیمای اف-16 ایکس ال اعطا می نماید.

هواپیمای اف-16 ایکس ال با بال های دلتا شکل و بدنه بزرگتر نسبت به مدل های پیشین

به مدد استفاده از بال های دلتا یا مثلثی شکل، مساحت بال بیشتری برای این هواپیما فراهم آمده است که در نتیجه، هواپیما قادر به نشست و برخاست در سرعت های بسیار کمتر از نمونه معمولی هواپیماست. این هواپیما، در حقیقت برای پاسخگویی به نیاز نیروی هوایی آمریکا برای هواپیمایی که قادر به کروز یا گشت زنی در سرعت های مافوق صوت، بدون از دست دادن قابیلت مانوردهی و توانایی های دیگر باشد، طراحی گشت. به همین منظور، می بایست در طرح اف-16 های معمولی آن دوران، تغییراتی به وجود می آمد که علاوه بر ایجاد توانایی سوپرکروز دیگر قابلیت های هواپیما نیز مانند برد و توانایی حمل تسلیحات افزایش می یافت.

هواپیمای اف-16 ایکس ال در اختیار سازمان ناسا برای امور تحقیقاتی

به منظور به کارگیری بال های دلتا شکل، لازم بود که طول بدنه نیز افزایش یابد. در راستای همین هدف، طول کلی بدنه هواپیما، به میزان 146 سانتیمتر، افزایش یافت تا ریشه گسترده بال، بتواند روی بدنه نصب شود. بال های دلتا شکل این هواپیما، بر خلاف هواپیماهایی مانند خانواده میراژ که تنها از مثلثی ساده تشکیل می شوند، این گونه نبود. بلکه انتهای بال های این هواپیما، تا حدودی به بیرون امتداد داده شده بود تا برخی از توانایی های آیرودینامیکی هواپیما برای پرواز در سرعت های مافوق صوت افزایش یابد. در اف-16 های مدل های قدیمیتر، در صورت حمل سیستم ناوبری شبانه برای عملیات کور یا سیستم لانتیرن، دو مقر حمل تسلیحات اشغال می شد که از توانایی حمل تسلیحات بیشتر هواپیما می کاست.

سه نمای ظاهری بالا، روبرو و جانبی هواپیمای اف-16 ایکس ال

اما در هواپیمای اف-16 ایکس ال، به لطف وجود مقرهای فراوان برای حمل تسلیحات، دیگر این ضعف چندان محسوس نیست. این هواپیما برای تامین نیروی پیشرانش خود، از دو مدل موتور ساخت شرکت های مشهور پرات اند ویتنی و جنرال الکتریک استفاده می نماید، مدل جنرال الکتریک F-110، توانایی ایجاد نیروی رانشی معادل 28.000 پوند تولید می نماید که به راستی نیروی بسیار عظیمی برای پیشرانش یک جنگنده نسبتاً متوسط به شمار می آید. این هواپیما، دارای وزن خالی معادل 11 تن و بیشینه وزن برخاستی برابر با حدود 25 تن است. همچنین این هواپیما، قادر است به سرعت هایی در حدود 2 ماخ در ارتفاع حدود 15 کیلومتری، که البته سقف پرواز هواپیما نیز در همین حد است، دست یابد.

هواپیمای اف-16 ایکس ال، کاملاً مسلح به موشک های مختلف و تانک های سوخت

طول بال های این هواپیما به 10 متر، طول خود هواپیما به حدود 16 متر و مساحت بال این هواپیما به 58 متر مربع می رسد. این هواپیمای متفاوت، در ابتدای زمان طراحی اش در شرکت جنرال داینامیکز، رقیبی برای نمونه جدید هواپیمای اف-15 E ساخت شرکت مکدانل داگلاس به شمار می آمد. اما سرانجام، با وجود مزایا و ویژگی های بسیار عالی که این هواپیما از آنان بهره می برد، هواپیمای اف-15 ئی در این رقابت پیروز گردید و این هواپیما، که هم اکنون از آن با نام F-16 E نام می برند، هرگز به تولید انبوه برای کابرد های نظامی نرسیده و تنها چند نمونه از آن تولید شد.

نمونه اصلی هواپیمای اف-16 سی که تولید انبوه رسیده و در بیشتر نیروهای هوایی جهان به خدمت گرفته شد

البته، با وجود اینکه برنامه هواپیمای اف-16 ایکس ال ادامه نیافت، اما هم اکنون شاهد تولید نسل جدیدی از جنگنده های اف-16 با نام دیزرت فالکون و با کد E/F هستیم که از آن ها با نام بلاک 60 نیز یاد می شود. اگرچه در این جنگنده های بسیار پیشرفته ادامه دهنده راه ایکس ال، بال دلتا شکل به کار گرفته نشده، اما بسیاری از ویژگی های مثبت هواپیمای اف-16 ایکس ال، هنوز پا بر جا هستند. ناگفته نماند که تنها خریدار این هواپیماهای پیشرفته، نیروی هوایی امارات متحده عربی می باشد که اولین گروه جنگنده های مدرنیزه دیزرت فالکون خود را اخیراً تحویل گرفته است.

هواپیمای فوق العاده پیشرفته اف-16 مدل اف، متعلق به تنها دارنده آن یعنی امارات متحده عربی

+ نوشته شده در جمعه چهاردهم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 0:1 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

پاسخ به سوالات هفته-4

با سلامی گرم به خدمت دوستان و خوانندگان عزیز این وبلاگ، می خواستم از بابت اظهار لطف های شما دوستان و نظرات و کامنت های گرمتان در پست های قبلی تشکر کنم و امیدوارم که این روند بسیار خوب، یعنی پشتیبانی وبلاگ خودتان با نظرهایتان، همیشه ادامه یابد. همچنین امیدوارم که بخش پرسش و پاسخ که هفته قبل بنا به دلایلی در وبلاگ آماده نشده بود، مورد توجهتان واقع شود.

سوال 1- آقای پرشن تامکت- آیا در هواپیمای جنگنده شفق، نمایشگر داخل کلاه خلبان را هم گذاشته اند یا خیر؟ چون بیشتر هواپیماهای امروزی مانند اف-35 مجهز به این سیستم هستند.

 

خیر. در این سیستم، نیازی به استفاده از هاد نیست و تمام اطلاعات، در شیشه ای عینک مانند در داخل کلاه خلبان و جلوی دید وی ظاهر می شود و در هنگام چرخش سر خلبان، دیگر اطلاعات پروازی از دید خلبان مخفی نمی شود.

سوال 2- آقای مصطفی- چگونه میتوان خلبان جنگنده شد؟ (از آزمون های ورودی و شرایط پذیرش خلبانی بگویید).

 

خواننده همیشگی این وبلاگ، سوال شما تا حدودی می تواند نسبی باشد. چرا که قانون های مورد نظر برای خلبانی هواپیماهای مسافربری و غیر نظامی، تحت نظارت سازمان هوافضای بین المللی ایکائو در آمریکاست و در تمام نقاط جهان و کشورهای دارنده گواهینامه ایکائو، یکسان است، اما قوانین هر کشور در مورد خلبانی هواپیماهای نظامی، خصوصی و مخصوص آن کشور است و این مقررات در کشورهای مختلف با هم تفاوت دارند. در ایران، تا جایی که بنده اطلاع داشته باشم، در صورت قبولی در کنکور سراسری، می توانید در دانشگاه شهید ستاری در رشته مربوط به خلبانی هواپیماهای نظامی ادامه تحصیل دهید که پس از دوره ای پنج ساله و پس از گذراندن آزمون نهایی کتبی و عملی که با هواپیماهای اف-5 برگزار می شود، به درجه ستوان یکم خلبانی نایل آمده سپس در یکی از پایگاه های هوایی کشور، انجام خدمت کنید. در مورد شرایط ورودی باید گفت که شرایط برای خلبانی هواپیماهای نظامی، بسیار مشکل است. از جمله آن می توان به دید 100% و ضریب هوش بسیار بالا و توانایی جسمی خاص اشاره کرد که البته در همه افراد موجود نمی باشد. در مورد گواهینامه های خلبانی مختلف، به زودی مقاله ای کامل و جامع در وبلاگ هوانوردی ایر برای آگاهی شما دوستان ارائه خواهد شد

سوال 3- آقای سوپرمن- بهترین و کارآمدترین جنگنده جهان در حال حاضر کدام جنگنده است؟البته منظورم برتری هوایی است.

 

ظاهراً کاراترین و قابل اطمینان ترین جنگنده برتری هوایی جهان، جنگنده F/A-22 رپتور ساخت آمریکا می باشد که در بسیاری از موارد، بهتر و موثر تر از جنگنده های هم عصر خود عمل می نماید.

سوال 4- آقای سوپرمن- شما (اداره کنندگان وبلاگ) چرا دو نفر هستید؟

 

دوست عزیز، این وبلاگ ابتدا توسط دوست عزیز بنده آقای چازان ثبت گردید اما به دلیل مشغول بودن بیش از حد جناب چازان، اداره وبلاگ در بیشتر اوقات به من واگذار شد و البته گاهی مقاله هایی از ایشان را در وبلاگ نیز شاهد هستیم. از همین جا از زحمات ایشان برای همه چیز تشکر می کنم.

سوال 5- آقای علیرضا- چرا در مورد هلیکوپتر ها چیزی نمی نویسید؟

 

دوست گرامی، بنده به شخصه بسیار به موضوع هلیکوپتر ها علاقه مند نبوده و نیستم، اما به دلیل ابراز علاقه شما دوستان به این موضوع، از این پس از این دست مقالات هم در وبلاگ ارائه خواهیم کرد که نگارش آن را به آقای چازان می سپارم.

سوال 6- آقای مصطفی- چرا هواپیما های مسافربری ایرانی تماماً سفیدند. آیا نمی توانیم رنگ آمیزی آنها را عوض کنیم؟

 

رنگ سفید در هواپیماهای مسافربری ایرانی فلسفه خاصی ندارد و می تواند نشانه صلح و صمیمیت بین کشور ها باشد. اما در مورد تعویض رنگ آمیزی آن ها، این کار امکان پذیر است اما شرکت های هوایی شاید به دلیل ارزان قیمت بودن رنگ سفید، اقدام به تعویض و به دردسر انداختن خود نمی کنند.

سوال7 - آقای آرش- در عکس مربوط به تامکت ایرانی، این همان نمایشگاهی بود که چند سال پیش در مصلی تهران برگزار شد؟ اگر همان بوده یک سوال داشتم این تامکت رو با چی بردن اونجا؟ با تریلی یا جرثقیل؟

 

دوست عزیز، این هواپیما را با جرثقیل های مخصوص حمل هواپیما در محل مخصوص نمایش آن قرار داده اند. گیره این جرثقیل ها، به مواضع مخصوصی در بدنه هواپیما متصل شده و بدون وارد کردن صدمه به هواپیما، آن را از زمین بلند نموده و به محل تعیین شده حمل می نماید.

سوال 8- آقای اشکان- می خواستم بپرسم اگر چشمم ضعیف باشد ایامی شود با عمل چشمم خلبان ارتش شوم؟

 

دوست گرامی، در هر صورت، چه با عمل کردن چشم و یا عمل نکردن، در محل آزمون های اولیه از داوطلبان آزمایش هایی به عمل می آورند که قبولی در آن ها مهم است. در ضمن باید عرض کنم که خلبانی ارتش، نیازمند بینایی 100% و کامل بدون هر گونه اشکال مانند آستیگمات است که افراد بسیار معدودی در این آزمایش قبول می شوند. چرا که حتی افرادی با قدرت 100% نیز، دارای خطای کوررنگی هستند که در 75% مردان وجود دارد، یعنی در فضای تاریک، قادر به تشخیص رنگ سبز از رنگ قرمز نیستند. البته این قوانین و مقرارت سخت، تنها برای خلبانی نظامی وجود دارد و در زمینه های غیر نظامی، به این اندازه سخت گیری به عمل نمی آید.

سوال 9- آقای عشق پرواز- مطالب این وبلاگ را از کدام سایت ها کپی می کنید؟

 

دوست گرامی و البته کم توجه، برای یک نویسنده و محقق از این گرانتر نیست که به او تهمت رونویسی از مطالب دیگران را روا کنند. اگر فقط یک مقدار توجه کرده باشید، مطالب این وبلاگ تماماً برای اولین بار، در رسانه های فارسی به انتشار در می آید و تا کنون در هیچ یک از منابع دیگر منتشر نشده و حق قانونی آن ها نیز با وبلاگ هوانوردی ایر به عنوان اولین مکان ارائه این مطالب می باشد. لطفاً در قضاوت های زودهنگام تان، تجدید نظری بنمایید.

سوال 10- آقای اکبر- تاریخچه جنرال الکتریک که به قول شما مجله نوآور از رو این وبلاگ چاپ نمودند الان کجای این سایت شماست؟! می بندی اینقدر تابلو نبند.

 

دوست نکته بین ما، اولاً سعی کنید دریابید که در حال نظر دادن برای یک وبلاگ رسمی و علمی هستید. چرا این وبلاگ جای سخن های بیهوده و یاوه گویی های بی مورد مانند عبارات ناشایستی که شما به کاربرده اید، نیست. دوماً، همانطوری که آقای سمیری بعد از نظر شما اشاره نموده اند، معلوم می شود که شما خواننده این وبلاگ نبوده اید، چرا که این مطلب، در فروردین ماه 1384 در وبلاگ منتشر شد، یعنی حدود سه ماه قبل از انتشار در ماهنامه نوآور. اما به دلیل مشکلاتی که در سرور بلاگفا پیش آمد، مطالب قبلی به کلی پاک شد و ما مجبور شدیم که دوباره از نو به نگارش مطالب ادامه دهیم. قبل از قضاوت، همیشه تحقیق لازم را در مورد موضوع مورد نظرتان بفرمایید و پس از اطمینان کامل، به اظهار نظر بپردازید.

سوال 11- آقای اشکان- اینکه نوشتید این هواپیماهای شفق و صاعقه میتوانند اف-22 را شکست بدهند، دوست من سخت در اشتباهید.

 به امید خدا و ان شاالله، به تدریج، ما نیز به آن درجه و حتی بیشتر از آن نیز خواهیم رسید و بر صنعت غرب برتری پیدا خواهیم کرد. شما نیز در مطالعه یک مطلب دقت کافی نمایید.

=====منتظر سوالات و پرسشهای شما خوانندگان و همراهان این وبلاگ هستیم=====

+ نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 0:8 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

با سلامی به گرمی این تابستان به خدمت تمامی خوانندگان عزیز و گرامی این وبلاگ که هیچ گاه ما را تنها نگذاشتند. از بابت چند مدت آپدیت نکردن وبلاگ واقعاً از شما دوستان خوب و عزیز معذرت می خواهم و امیدوارم که این موضوع هیچ گاه تکرار نشود. بنده به دلیل برخی مشکلات و در دسترس نبودن کامپیوتر شخصی ام که تمام تصاویر و مطالب را در آن ذخیره می کنم، قادر به آپدیت وبلاگ در مدت این چند روز نبودم. البته می توانم بگویم که شاید انگیزه ای چندان زیاد مانند دفعات قبل برای مطلب جدید نداشتم و دلیلش هم ساپورت نکردن ما با نظرات شما بود. اما در این یک هفته فهمیدم که این وبلاگ خوانندگان زیادی دارد، اما شاید زحمت نظر دادن را به خود ندهند. به هر روی، از این به بعد، به امید خدا، ان شاالله این مشکل دیگر پیش نخواهد آمد و شما دوستان نیز با نظرات خودتان همیشه ما را دلگرم و امیدوار نگه می دارید. پست بعدی، طبق معمول همیشه، بخش پاسخ به سوالات، با انبوهی از پرسش های شما خوانندگان خواهد بود.

تصویری از میگ-29 های ایرانی بر فراز کاروانسرایی در کویر، هدیه وبلاگ هوانوردی ایر

========منتظر نظرات و پیشنهادات شما خوانندگان عزیز هستیم========

+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 13:45 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

جنگنده های ایرانی صاعقه و آذرخش

صاعقه و آذرخش، گام هایی دیگر به سوی پیشرفت                               نویسنده: آرمان

همزمان با به پایان آمدن کار آزمایش سه جنگنده جدید ایرانی، یعنی هواپیماهای شفق، صاعقه و آذرخش، ایرانیان نیز به این باور رسیدند که تنها علم غربی نیست که می تواند برتر باشد، بلکه می شود به قول بزرگان، ایرانی، می تواند و برای نخستین بار در منطقه ایران این کار را انجام داد.

تصویری خیالی از جنگنده صاعقه، با سکان های عمودی پروانه ای

پس از استقبال شما خوانندگان عزیز از مقاله مربوط به هواپیمای شفق، بر آن شدم که مقاله ای را نیز به طور مشترک، به پرداختن به بررسی هواپیماهای صاعقه و آذرخش اختصاص دهم. از سال ها پیش، طرح هواپیمایی به نام اوج در کار بود که البته این طرح ادامه نیافت. اما با پیگیری مسئولان، در آذر سال 1379، سرتیپ علی اکبر شوقی، رئیس دانشگاه شهید ستاری، اعلام کرد که هواپیمای جدیدی که با نام صاعقه در راه است، در سال 1382، اولین پرواز های آزمایشی خود را به انجام خواهد رساند. در تابستان سال 1383، صدا و سیما، تصاویر و فیلم های ویدیویی این هواپیمای جدید را با توضیحات کامل نمایش داده و بدین گونه بود که این هواپیما به ایرانیان معرفی گردید. در این هواپیما، از بدنه هواپیمای اف-5 آمریکایی، به دلیل طراحی خوب و قدرت مانور بالای آن الهام گرفته شده است. تفاوت اساسی ظاهری این هواپیما با اف-5، وجود دو سکان عمودی V شکل می باشد که برای ایجاد توانایی لازم برای مانور پذیری بهتر جنگنده صورت گرفته است. هواپیمای جنگنده صاعقه در حقیقت یک نمونه 10تا 15 درصد بزرگتر شده هواپیماهای اف-5 با سکانهای عمودی پروانه ای به منظور افزایش مانورپذیری و کاهش سطح مقطع راداری با سیستم های الکترونیک و موتورهای روسی می باشد.

تصویر واقعی جنگنده صاعقه در فرودگاهی نامشخص در ایران

پیشرانه این هواپیما دو دستگاه موتور RD-33 می باشد که از موتورهای هواپیمای اف-5 بسیار قدرتمندتر بوده امکان پرواز تا سرعتهای 5/1تا 8/1 ماخ را به این هواپیما می دهد. رادار این هواپیما از نوع N019-ME که در ایران بهسازی شده تا کارایی آن بر ضد اهداف زمینی افزایش یابد. بیشترین وزن محموله این هواپیما 4,400 کیلوگرم و وزن خالی این هواپیما 8,000 کیلوگرم و بیشترین وزن برخاست این هواپیما 15,000 تا 18,000 کیلوگرم بوده و بردی در حدود 600 کیلومتر را داراست. این هواپیما، برای اولین بار، در طی سفر آیت الله خامنه ای به همدان پروازی آزمایشی را با موفقیت تمام به انجام رساند که در پی آن، رهبر انقلاب به جمعی از خلبانان نیروی هوایی ایران تاکید نمود که این موفقیت، نتیجه تلاش بی وقفه و ایمان پایدار جوانان دانشمند این کشور است. اما هواپیمای آذرخش را می توان یک جنگنده اف-5 دانست که در آن مساحت بال ها تا حدودی افزایش یافته و موتورها و اویونیک آن با نمونه های جدیدتر روسی تعویض گشته است. مشهود ترین تفاوت این هواپیما با جنگنده اف-5، ورودی موتورهای به وضوح بزرگتر آن است که در نتیجه نصب موتور قدرتمند تر و نیاز به ورودی هوای بزرگتر حاصل آمده است.

هواپیمای جنگنده ایرانی آذرخش با ورودی موتورهای بزرگتر

نظر شخصی بنده در مورد جنگنده ساخت ایران چنین عنوان می کنم که با توجه به این که حتی شرایط تا حدودی در کشور های مجاور منطقه مانند ترکیه یا عربستان بهتر نیز هست، این کشورها از خود هیچ گونه توانایی را حتی برای اصلاح جنگنده های خارجی از خود نشان نداده اند. همین موضوع، برتری ایران مشخص می سازد چرا که ایران حتی با وجود تحریم های اقتصادی فراوان، قادر به طراحی و ساخت دو جنگنده مستقل و اصلاح یک نمونه خارجی شده است. ساخت چنین جنگنده هایی، با توانایی های عالی و قابل قبول، خود افتخار بزرگی محسوب می شود که کشورهای دیگر منطقه، ناتوانی خود را در برابر انجام چنین امور پراهمیتی، بوضوح نشان داده اند.

+ نوشته شده در پنجشنبه ششم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 16:19 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

نمونه جدید Boeing 777-200 LR

بوئینگ 777، جهان پیمای مدرن دوربرد                                                   نویسنده: آرمان

هواپیمای جدیدی که شرکت معظم بوئینگ، چند سال پیش معرفی نمود، یعنی همان هواپیمایی که برای نخستین بار تماماً به وسیله کامپیوتر طراحی شده و قادر به حمل بیش از سیصد مسافر تنها با دو موتور البته بسیار قدرتمند، تامسافت های طولانی بود، هواپیمایی جز بوئینگ 777 نبود.

نمونه جدید بسیار دوربرد هواپیمای بوئینگ 777

این هواپیما، به دلیل افزایش ضریب اطمینان برای موتورهای توربوفن جدید و احتمال بسیار اندک خرابی آن ها در حین پرواز، و به علت کاهش هزینه های سرویس موتورها، پیکربندی دو موتوره به جای چهار موتوره ترجیح داده شد. این هواپیما، برای پیشرانش خود، از موتورهای GE-115B که با تولید 115.000 پوند نیروی کشش، قدرتمندترین موتور جت حال حاضر جهان به شمار می آید. کارشناسان شرکت بوئینگ و جنرال الکتریک، در آزمایش این موتور با مشکلات فراوانی مواجه بودند، چرا که اکثراً رسم بر این است که ابتدا موتور جدید بر روی یک بدنه قدیمی آزمایش شود و در صورت صحت کارکرد آن، بر روی بدنه جدید نیز نصب شود.

هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ پس از فرود و در حال استفاده از معکوس کننده رانش موتور

اما اگر آزمایشگران می خواستند این موتور را بر روی بزرگترین هواپیمای آن زمان یعنی بوئینگ 747 آزمایش نمایند، در اثر بزرگی بیش از حد این موتورها، ته به زمین می ساییدند. بدین جهت، آزمایش این موتورها با موفقیت کامل، برای نخستین بار به حالت موتور و بدنه جدید آزمایش گردید. اما اکنون، اگر خبرهای اخیر را در تلوزیون یا رسانه های دیگر شنیده باشید، شرکت بوئینگ، در رقابت با نمونه های جدید و پر فروش کارخانه ایرباس، مدل جدید هواپیمای بوئینگ 777 خود را با نام LR تولید نموده است.

هواپیمای بوئینگ 200-777 LR در حال برخاست

حروف موجود در نام مدل این هواپیما، معرف دوربرد بودن آن می باشد که به سبب به کارگیری نسل جدیدی از موتورهای فوق الذکر، هواپیمای بوئینگ 777، با بردی معادل 17.000 کیلومتر، به دوربرد ترین هواپیمای مسافربری جهان مبدل شد. این هواپیما، در نمایشگاه اخیر 2005 پاریس معروف به لوبورژه، به نمایش عموم در آمده و سفارش هایی چند را از سوی شرکت های هوایی که خطوط پروازی دوربرد دارند، دریافت نمود. آشکارترین تفاوتی که در نگاه اول به این هواپیما معلوم می شود، شیوه رنگ آمیزی منحصر به فرد  ترکیب رنگ آبی و سفید آن است که برای نخستین بار در هواپیماهای نوین ساخت شرکت بوئینگ، از چنین طرحی بهره برداری شده است.

+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 13:24 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

IRIAF F-14 Tomcat Photo

تصویری بسیار کمیاب از اف-14 تامکت ایرانی                                         نویسنده: آرمان

تصویری که در زیر مشاهده می کنید، تصویر هواپیمای تامکت ایرانی در جشنواره سالانه هشت سال دفاع مقدس است که بر روی سکوی مخصوص، به نمایش در آمده است. به بال های بسته و هیبت این پرنده، توجه فرمایید. این تصویر، یکی از نادرترین تصاویر هواپیمای تامکت ایرانی است.

هواپیمای تامکت ایرانی در نمایشگاه هشت سال دفاع مقدس

گفتنی است که بارزترین و البته به نظر بنده زیباترین طرح رنگ آمیزی هواپیمای تامکت، مربوط به نیروی هوایی ایران است که در این نوع طرح بندی، که شامل اکثر جنگنده های ایرانی است، از رنگ های استتاری برای جلوگیری از روئیت شدن توسط هواپیماهای دشمن استفاده شده است.

+ نوشته شده در سه شنبه چهارم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 11:18 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

هواپیمای مسافربری Boeing 707

بوئینگ 707، ورود مسافران هوایی به عصر جت در ایران                             نویسنده: آرمان

هواپیمای مسافربری چهار موتوره بوئینگ 707، در حقیقت نخستین هواپیمای مسافربری بود که جهان حمل و نقل و مسافرت هوایی را، وارد عصر جت نمود. در این میان، کشور ایران نیز از این صنعت بی بهره نبوده و در زمانی کوتاه، به سرعت ناوگان هوایی خود را به این هواپیما تجهیز کرد.

هواپیمای بوئینگ 707 ایرانی در حال فرود

این هواپیمای بسیار موفق، به واقعیت آغاز کار هواپیماهای جت در عرصه مسافرت های سریع هوایی بود. این هواپیمای بسیار موفق، در روز آزمایش خود توانست، با کمک خلبان تکس، دو مانور بارل رول را پشت سر هم و در ارتفاعی نزدیک به زمین انجام دهد که نشان از طراحی عالی این هواپیماست. شرکت پان آمریکن، نخستین شرکت سفارش دهنده این هواپیما بود که بوئینگ 707 را برای خطوط نیویورک به پاریس خود، برگزید. این هواپیما با ورود خود به عرصه مسافربری هوایی، هواپیمای مشهور مسافربری DC-8 را به تدریج، از رده خارج نمود.

هواپیمای بوئینگ 707 سوخت رسان متعلق به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران

این هواپیما پس از به خدمت در ایران، برای خدمت در شرکت های هوایی معروف مانند ایران ایر و ساها انتخاب شده و همچنین، نقش تانکر سوخت هوایی در نقش نظامی نیز، به وی واگذار گردید. این هواپیما، حداکثر قادر به حمل 147 مسافر در دو کلاس و حداکثر 182 نفر مسافر در یک کلاس است که گنجایش بسیار خوبی برای عصر این هواپیما به شمار می آید. هواپیمای بوئینگ 707، برای تامین نیروی مورد نیاز خود، در نمونه های اولیه از چهار موتور توربوجت JT3C ساخت پرات اند ویتنی که واقعاً در زمان ساخت خود سرآمد بودند، بهره می برد. اما در نمونه های جدید تر، از موتورهای نمونه سی اف ام اینترنشنال توربوفن، که پرقدرت تر، کم صدا تر و البته کم مصرف تر نیز هستند، استفاده می نماید.

هواپیمای بوئینگ 707 متعلق به نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران

هواپیمای شناسایی مشهور آواکس آمریکایی و سوخت رسان نظامی KC-135، در اصل نمونه های تغییر داده شده همین هواپیما هستند و همین اهمیت طراحی بارز آن که حتی برای چندین نقش گوناگون کفایت می کند را آشکار می سازد. گفتنی است هواپیمای بوئینگ 707 اولین هواپیمای مسافربری تولید انبوه جهان بوده است که قدمت آن به حدود 50 سال پیش باز می گردد که عمر بسیار قابل توجهی است. این هواپیما در اکثر کشورهای دنیا بازنشسته شده و دیگر کاربردی ندارد اما در ایران، از این هواپیما هنوز هم در خطوط هوایی استفاده می شود.

هواپیمای بوئینگ 707 سوخت رسان متعلق به نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران

در سانحه اخیر شرکت ساها، یک فروند از این هواپیمای بسیار قدیمی، در فرود دچار مشکل شد، به طوری که در روی باند فرودگاه مهرآباد تهران دچار سانحه شده و یکی از موتورهای آن دچار آتش سوزی شد. این هواپیما، پس از خروج از انتهای باند مهرآباد، به کانال رودخانه کن سقوط کرده و متوقف گردید. خوشبختانه، این حادثه، تلفات زیادی نداشت. برد این هواپیما، با مخازن رزرو، به حدود 9.913 کیلومتر می رسد. این هواپیما دارای طولی معادل 46 متر و طول دو سر بالی نزدیک به 44 می باشد که در کلاس هواپیماهای بزرگ جای می گیرد. این ابعاد، بسته به مدل هواپیما، تا مقداری با هم تفاوت پیدا می کنند. هواپیمای بوئینگ 707، دارای سقف پروازی حدود 10 کیلومتر بوده و قادر است با سرعتی معادل 977 کیلومتر بر ساعت، کروز نماید که سرعت سیر بسیار برجسته ای برای هواپیمایی از ده پنجاه میلادی به شمار می آید. تعداد نسبتاً زیادی از این هواپیما، در سال های جنگ تحمیلی با انجام عملیات سوخت رسانی به هواپیمای های جنگنده نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران، نقش موثری را در پیروزیهای هوایی علیه عراق ایفا نمودند.

هواپیمای بوئینگ 707 ایرانی در حال فرود

تولید گونه مسافربری این هواپیما پس از تولید بیش از یک هزار فروند، در سال های مصادف با انقلاب اسلامی ایران در سال 1978 میلادی متوقف گردید، اما تولید نمونه نظامی آن تا سال 1991 ادامه یافت. در پاسخ به نیاز به هواپیماهای بزرگتر و پهن پیکر تر برای خطوط دور پروازتر، شرکت بوئینگ، دست به طراحی و تولید هواپیمای موفق بوئینگ 747 زد که این هواپیما نیز پس از سالها پیشتازی در عرصه مسافرت های نوین هوایی، هم اکنون در شرف بازنشستگی است. هواپیمای بوئینگ 747 نیز در حال حاضر در خدمت خطوط هوایی مسافربری و نیروی هوایی ایران می باشد.

+ نوشته شده در دوشنبه سوم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 8:34 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

هواپیمای مسافربری ایران-140

ایران-140، گامی در پیشبرد صنایع هوایی ایران                                     نویسنده: آرمان

کشور ایران، با توجه به تحریم هایی که از سوی بیگانگان بر او اعمال شده است، هرگز خود را به عنوان کشوری نیازمند به یاری های آنان ندانسته و در بخش های مختلف صنعتی از جمله صنایع هوایی، چه در زمینه نظامی چه در گستره غیر نظامی، گام های مهم و پراهمیتی برداشته است.

هواپیمای ایران-140 سفیران، پارک شده در  پارکینگ فرودگاه

از جمله این پیشرفت ها البته در زمینه غیر نظامی، تولید هواپیمای مسافربری ایران-140 است که برای نخستین بار، در داخل خاک میهنمان ساخته می شود. این هواپیما، با توجه به فاصله تقریباً کوتاه میان فرودگاه های کوچک و یا بین المللی کشور، قادر است به خوبی از عهده انتقال بهینه مسافران از مناطق مختلف کشور به نواحی دیگر و یا انتقال مسافران به فرودگاه های بین الملی برای پرواز های میان کشوری بر آید و بدین صورت، با هزینه نگهداری پایین، نیاز به هواپیماهای پر خرج و پهن پیکر را برای خطوط داخلی که البته به صرفه هم نیست، رفع سازد. یکی از ویژگی های بسیار جالب توجه این هواپیما، دارابودن موتور کمکی برای استارت موتور است که هواپیما را از احتیاج به موتورهای زمینی برای روشن کردن موتورها، بی نیاز می سازد. این هواپیما، نوعی از هواپیمای آنتونوف 140 روسی است که البته در داخل کشور، دستخوش تغییرات بسیار و بهبود های فراوان شده که امروزه، به جرات می توان گفت که این هواپیمای کم مصرف و قابل اطمینان، موفق ترین هواپیمای منطقه ای سبک وزن در جهان به شمار می آید.

مسافران در حال سوار شدن هواپیمای ایران-140

این هواپیما، به واقعیت با شرایط آب و هوایی ایران سازگار بوده و قادر به پرواز در مناطق گرمسیری حتی با شرایط اقلیمی بسیار نامساعد است. همچنین، این هواپیما که فراز نام گذاری شده است، می تواند از باند های نیمه آماده نیز نشست و برخاست را به نحو احسن انجام دهد. بدنه هواپیمای ایران-140، به نحو بسیار بهینه ای برای حمله مسافر یا بار به طور جداگانه یا همزمان طراحی شده است. بال های این هواپیما از نوع بال بالا بوده و به دلیل نصب بال ها در قسمت بالای بدنه، وسایل نقلیه و اپراتور های فرودگاه هیچ گونه مشکلی از نظر اشغال فضای اضافی بال ها نخواهند داشت. ساختار ارابه فرود این هواپیما، قادر به تحمل تا 20.000 فرود بوده و بسیار انعطاف پذیر است. دید خلبان در این هواپیما عالی و کنترل هواپیما در سرعت های کم نیز بسیار خوب گزارش شده است. گفتنی است این هواپیما حداکثر قادر به حمل 52 نفر مسافر است.

هواپیمای آنتونوف-140، نمونه اولیه هواپیمای ایران-140

پیشرانه هواپیمای ایران-140 که از نوع کلیموف TV3-117 می باشد، با میلیون ها تعداد پرواز در سراسر جهان، به عنوان یکی از قابل اعتماد ترین موتورهای توربوپراپ شناخته شده است. این موتور، دارای یک پروانه شش تیغه ای از جنس فلز و مواد کامپوزیتی است که بهترین کارائی را به موتور خود عطا می نماید. در یکی از حوادث ناگوار هوایی، تعدادی از خلبانان و مهندسان با تجربه و مسئولان اجرایی هوایی ایران، سوار بر یک هواپیمای ایران 140، برای تست توانایی های این هواپیما، در ساعت 11:23 صبح روز 22 دسامبر 2002، شهر خارکوف را به مقصد ایران و شهر اصفهان ترک گفتند. این هواپیما، در ساعت یک و چهل و پنج دقیقه ی همان روز، در شهر ترابزون ترکیه توقف کوتاهی برای سوخت گیری و سرویس داشت. یک ساعت بعد، هواپیما از فرودگاه آن شهر برخاسته و پس از مدتی، با تقرب به شهر اصفهان، به دلیل شرایط بسیار نامساعد جوی و عدم توانایی خلبان برای استفاده بهینه از سیستم موقعیت یاب جهانی، هواپیما به یکی از کوه های اطراف اصفهان برخورد نموده و تمامی سرنشینان آن کشته شدند.

هواپیمای آنتونوف-140 روسی، در پارکینگ فرودگاه

هواپیمای ایران-140 قرار است که به زودی با انجام تغییراتی اساسی، قادر به انجام نقش های مهم و استراتژیک نظامی از جمله تبدیل این هواپیما به یک هواپیمای آواکس کوچک شود که البته، بسیار هم دور از انتظار نیست. در مورد ابعاد این هواپیما باید گفت که طول خود هواپیما حدود 22 متر و طول دو سر بالهای آن حدود 24 متر است. حداکثر وزن برخاستی این هواپیما 21 تن می باشد که با توجه به قدرت ارابه های فرود، این هواپیما قادر به فرود یا همین وزن نیز است. حداکثر مسافت لازم برای برخاست هواپیمای فراز ایرانی حدود هزار و سیصد متر است که مسافتی قابل قبول برای چنین هواپیمایی به نظر می آید. همچنین حداکثر سرعت کروز اقتصادی این هواپیما 523 کیلومتر بر ساعت و حداکثر برد آن با تعداد کامل مسافر، دو هزار و صد کیلومتر است که بردی عالی برای هواپیمای ایران-140 که هواپیمایی کوتاه برد است، محسوب می شود.

+ نوشته شده در یکشنبه دوم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 11:12 توسط نویسندگان وبلاگ  | 

جنگنده ایرانی شفق

هواپیمای ایرانی، هویت و اقتدار ملی                                              منبع: وبلاگ مداد سیاه

بی شک ایران با گامهای خوبی که در صنعت هوانوردی برداشته سرآمد کشورهای منطقه است. به ویژه با طراحی و ساخت هوایمای جنگی شفق توانایی بالای خود را را به نمایش گذاشته و کارشناسان نظامی را در سراسر جهان، از چنین طراحی برجسته و پیشرفته ای شگفت زده کرد.

هواپیمای جنگنده ایرانی شفق، اولین هواپیمای نظامی ایرانی

در مورد هواپیمای جنگی شفق که توجه جهان هوانوردی را به خود معطوف ساخت و سایتها و مجله های مشهور صنعت هوانوردی در مورد آن دست به گمانه زنی پرداختند و آن را ستوده و نشانه ایی از پیشرفت صنایع هوایی ایران دانستند. طراحی و ساخت این جنگنده ابتدا قرار بود با همکاری روسیه انجام شود اما با توجه به فشارها و تهدیدهای آمریکا، روسیه خود را از این برنامه کنار کشید و طرحان و کارشناسان ایرانی به ویژه دانشگاه صنعتی شریف برای رو کم کنی هم که شده با همت و تلاش خودشان کار طراحی را انجام داده و به مرحله ساخت اولین نمونه رسیدند.

اولین نمونه تولیدی هواپیمای شفق در فرودگاه

در واقع همان گونه که سایت اینترنتی روسین دیفنس نوشته بود، ایران با طراحی و ساخت این جنگنده و نمایش آن همه را شگفت زده کرد. با ساخت این جنگنده صنایع هوایی ایران به پیشرفت قابل ملاحظه ای دست یافته است. این سایت اینترنتی همچنین در مورد این هواپیما می نویسد شفق از موتور روسی RD-33 کلیموف استفاده می کند و از کابین پیشرفته ایی مجهز به سامانه های نمایشگر رنگی ساخت روسیه استفاده می برد. این نمایشگرها را می توان قابل مقایسه با نمایشگرهای چند کاره و رنگی مورد استفاده در هواپیمای جنگی F/A-22 آمریکا دانست. این سایت شفق را با طرح هواپیمای MiG I-2000 روسیه قابل مقایسه دانسته است.

مدل کوچک و نمونه هواپیمای شفق، با طرحی شبیه به رپتور آمریکایی

از ویژگیهای شفق میتوان به طراحی ویژه و آیرودینامیک تحسین برانگیز آن اشاره کرد. از شکل و شمایل هواپیما و همچنین ورودیهای هوای موتور آشکار است که طراحان تلاش بسیاری به خرج داده اند تا بازتابش راداری هواپیما را به کمترین حد ممکن برسانند تا امکان کشف و رهگیری آن دشوارتر باشد. در واقع می توان شفق را اولین هواپیمای جنگی استیلث ایرانی به حساب آورد. نوع سازه به کار رفته به شکل مناسبی اجازه حمل انواع بمب و موشکهای هوابه هوا و هوابه زمین و همچنین انواع بمب با هدایت لیزری را به این هواپیمای توانمند می دهد.

کاکپیت هواپیمای جنگنده شفق، با ادوات پیشرفته

احتمالا طراحان با آینده نگری امکان استفاده از موشکهای هدایت شونده روسی را مد نظر داشته اند. ایران گفتگوهایی را برای تولید موتور پیشرفته روسی به نام RD-33 انجام داده است و گویا گفتگو هایی نیز در زمینه تولید تحت امتیاز نمایشگرهای چند منظوره ساخت روسیه در جریان است. این هواپیما که اولین نمونه آن سال قبل ساخته شد، قرار است که دو سال دیگر، با نقش نظامی یا آموزشی، وارد خدمت نیروی هوایی شود. به هر روی شفق گام تحسین برانگیزی در صنایع هوایی ایران به حساب آمده و طراحی و ساخت آن موجب افتخار و سربلندی ایرانیان است.

+ نوشته شده در شنبه یکم مرداد ۱۳۸۴ ساعت 10:48 توسط نویسندگان وبلاگ  |