پاسخ به سوالات هفته-10


سوال 1- آقای مهرداد- من در یک سایت خارجی دیدم ایران تو لیست دارندگان میگ 31 است . می خواستم صحت و سقم اینو بدونم؟

قرارداد خرید نه فقط میگ 31، بلکه ده ها فروند هواپیماهای دیگر از جمله Su-27 و MiG-29A نیز پیشتر بسته شده بود اما متاسفانه زمان تحویل این جنگ افزار ها به شدت به تعویق افتاد.


گرافیکی از MiG-31 ایرانی دررنگ آمیزی ایرانی


سوال 2- آقای مرتضی- آیا ازموشک های ضد هوایی مثل سام می توان به عنوان ضد موشک هم استفاده کرد؟

اگر منظورتان رهگیری موشک های بالستیک و یا کروز های میان قاره ای است باید گفت بله با تغییراتی در این موشک ها می توان از آن ها در منظور فوق الذکر نیز استفاده کرد. در ضمن بیشتر ترجیح داده می شود که این کار به وسیله موشک هایی که مخصوص این منظور طراحی شده اند، مثل موشک Arrow-2 ساخت اسرائیل انجام شود.


سوال 3- آقای مرتضی- آیا با موشک دوش پرتاب استینگر یا نمونه مشابه و ظاهراً بهتر ایرانی آن میثاق می توان یک جنگنده مثل F-16 راساقط کرد؟

توجه کنید که همه چیز به رژیم و شرایط پروازی جنگنده پروازی بستگی دارد. اگر هواپیمایی که شما گفته اید در ارتفاع 60 هزار پایی و با سرعت دو ماخ در حال حرکت باشد البته که موشک استینگر نمی تواند کاری از پیش ببرد اما اگر همین جنگنده در ارتفاع پایین و با سرعتی بین 500 تا 900 کیلومتر بر ساعت در حال حرکت باشد شانس اصابت موشک به هدف بسیار زیاد است، خواه این هدف یک جنگنده F-16 باشد خواه یک جنگنده F/A-22 باشد. البته در فرض مرقوم جنگنده F-16 با توجه به ماموریتی که دارد بسیار بعید است که مورد هدف موشک استینگر قرار گیرد و هدف این موشک بیشتر هدف هایی مثل هواپیماهای A-10، Su-25 و Su-39 است.


سوال 4- آقای سوخو 27- چند سال پیش یادم می یاد که اخبارایران گفت چند هواپیمای ترکیه وارد مرز هوایی ایران شدند و با بمباران خود در استان آذربایجان چند تن از هموطنانمان را به شهادت رساندند به نظر شما چرا هیچ واکنشی از پدافند ایران یا هواپیماهای پایگاه تبریز برای دفع آنها صورت نگرفت؟

عدم آمادگی و غافلگیری پایگاه های هوایی اطراف منطقه و در دسترس نبودن تعداد رهگیرهای مورد نیاز برای نبرد با هواپیماهای ترک می تواند از دلایل عدم واکنش ایران به این حمله بوده باشد. در ضمن قطعاً ایران در شرایطی نبوده است که بتواند با یک واکنش غیر منتظره آتش یک جنگ شاید بزرگ را بین خود و ترکیه برافروزد.


سوال 5- آقای سوخو 27- چرا خود آمریکا که سازنده ی موشک فینیکس است به جای استفاده ازسایدوایندر و... در F-15 یا F-18 از موشک فینیکس استفاده نمی کند؟

استفاده از موشک فینیکس در یک هواپیما فقط بسته به جنگنده بودن آن هواپیما نیست. موشک فینیکس و سیستم راداری پیشرفته AN/AWG-9 به صورت مکمل همدیگر یک سیستم تسلیحاتی یکپارچه هستند و در هر هواپیمایی که موشک فینیکس در آن استفاده شود لازم است سیستم راداری سنگین وزن، پیچیده و گرانقِمت AN/AWG-9 نیز به کار گرفته شود تا موشک فینیکس بتواند هدف گیری کرده و به سوی هدف روانه شود. بنابراین نصب این موشک روی هر جنگنده ای امکان پذیر نیست.


سوال 6- آقای سوخو 27- آیا این صحت دارد که (در بعضی از اخبار آمده است) برخی کارشناسان برتری بعضی از موشک های هوا به هوا ی روسی را بر نمونه های آمریکایی تایید کرده اند ولی این طور که ازمقالات شما به عنوان یک فرد آشنا برداشت میشود همیشه برتری را به بر نمونه های آمریکایی می دهید. اگر می شود با یک مقایسه ی کلی مطلب را روشن کنید؟

خواه یا ناخواه در دوران پس از جنگ جهانی دوم که جنگ سرد و رقابت شدید تسلیحاتی بین آمریکا و شوروی شروع شد، تا سال های نزدیک به فروپاشی شوروی در بیشتر موارد برتری تکنولوژیکی تسلیحات ساخته شده از سوی دو طرف با آمریکا بوده و این چیزی است که بر هیچ کس پوشیده نیست. اما در دوران پس از اتحاد جماهیر شوروی-USSR گاهاً تسلیحاتی که از سوی روس ها به دنیای تجهیزات نظامی معرفی می شود از نمونه های آمریکایی برتر است و این هم حقیقتی است که بر کسی پوشیده نیست. در حال حاضر شاید بتوان از نظر فناوری ساخت دو طرف را تقریباً در یک سطح قرار داد.


سوال 7- آقای فرید- اگر ممکن است درباره درگیری میراژ های عراقی و تامکتهای ایرانی در دوره جنگ اطلاعاتی ارائه دهید. ظاهرا تنها هواپیمای عراقی که قادر به سرنگونی تامکتهای ایرانی شد این هواپیما بوده اگر ممکن است دلیل آن را ارائه دهید آیا این مسئله دلیل بر برتری میراژ F1 بر تامکت است؟

تامکت های ایران همانطوری که می دانید از نوع A هستند. تامکت های مدل A همگی مجهز به موتورهای TF-30-P414A هستند که این موتورها در حقیقت به اندازه کافی نیرومند نیستند که بتوانند هواپیمای F-14 را در نبرد های نزدیک به قدرت و سرعت کافی برسانند. در چند مورد محدود شکار تامکتی که توسط میراژهای عراقی صورت گرفته است نبردها بسیار نزدیک بوده است، یعنی همان جایی که سنگینی وزن بسیار تامکت و قدرت نسبتاً کم موتورهای آن مزید بر علت می شوند و همگی دست به دست هم می دهند تا شکست تامکت در نبردهای داگفایت رقم بخورد. اما باید خدمتتان عرض کنم که در مقابل دو یا سه فروند تامکت ایرانی که به وسیله میراژهای عراقی ساقط شدند میراژهای عراقی بسیاری مغلوب موشک فینیکس شدند. جالب است بدانید که در یکی از نبردهای هوایی تامکت ایرانی توانست تنها با شلیک یک فروند موشک فینیکس چهار فروند میراژ عراقی را که در فرمیشن نزدیک به هم پرواز می کردند را ساقط سازد.


میراژ F-1 در رنگ آمیزی ایرانی


سوال 8- آقای ابرام- شما گفتید که اگر محدودیت انتن رادار F-14 نبود محدوده 700 کیلومتر را می تواند اسکن کند این کار چگونه امکان پذیر هست؟

رادار AN/AWG-9 توانایی اسکن شعاع 700 کیلومتری را دارد و منظور از این گفته این بود که آنتن رادار F-14 در دماغه هواپیما قرار گرفته است و در دماغه هواپیما نیز فضا به شدت محدود است. به همین دلیل طراحان مجبور شده اند که آنتن رادار را کوچکتر از حد معمول طراحی کنند که همین مسئله باعث کاهش برد رادار به نصف شده است.


سوال 9- آقای داوود-  آیا موشک فاطر با موشک AIM-9X مدل پیشرفته سایدوایندر می تواند رقابت کند و ایران از موشک آمرام هم استفاده می کند؟

موشک فاطر از همان بدنه و موتور موشک های سایدوایندر AIM-9P2 استفاده می کند اما دارای اویونیک کاملاً جدید و به روزی است. در مقابل موشک AIM-9X علاوه بر اویونیک جدید داری طراحی نوین و البته موتور جدید با برد بیشتر می باشد که از این لحاظ موشک AIM-9X یک مرتبه بالاتر از فاطر قرار می گیرد. در ضمن ایران موشک آمرام یا AIM-120 را در اختیار ندارد.


سوال 10- آقای علی-  لطفا بفرمایید که دقت موشک فینیکس در چه حد است؟

در تست های اولیه شرکت هیوز یعنی شرکت سازنده AIM-54 که انجام شد از شش موشک فینیکس شلیک شده همزمان به سمت شش هدف مصنوعی از انواع مختلف جنگنده، بمب افکن و هواپیماهای دیگر، چهار فروند از موشک ها اهداف را به طور کلی نابود کردند که نشان از دقتی برابر با 84% دارد. شرکت هیوز اعلام کرد که عدم اصابت دو موشک دیگر به اهداف تعیین شده به دلیل استفاده از اهداف پرنده یا Drone بوده است. یعنی اگر در شرایط عادی و با هواپیماهای واقعی این تست ها انجام می شد قطعاً کلیه موشک ها به اهدافشان برخورد می کردند.


سوال 11- آقای علی- از بین هواپیماهای ایرانی به جز MiG-29A کدامیک قدرت مانور بهتری دارند؟

هواپیماهای F-5E که در اختیار نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران می باشند پس از میگ 29 مانورپذیرترین جنگنده های حاضر در نیروی هوایی کشورمان هستند.


سوال 12- آقای علی- سطح مانورپذیری F-14 در چه حد است؟

هواپیمای F-14 به دلیل سنگینی وزن که آن هم خود نتیجه استفاده از سیستم بال های متغیر و سیستم های راداری سنگین است و البته بزرگی اندازه و ابعاد هواپیما از نظر مانورپذیری در سطح متوسط است. البته این مسئله در مورد F-14A که از موتورهای ضعیف نیرو می گیرد صدق می کند. در مدلهای +A و B و D به استفاده از موتورهای GE-F110 ساخت جنرال الکتریک این مسئله تقریباً حل شده و مانورپذیری F-14 از مدل های مذکور به مراتب بهتر است.


سوال 13- اقای امین-  آیا رادار MiG-31 با رادار F-14 برابری می کند؟

ایکاش می گفتید که منظورتان کدام مدل هواپیمای MiG-31 است. در مورد میگ MiG-31 مدل های اولیه باید گفت که رادار زاسلون SBI-16 را بسیاری کپی ناقصی از همان رادار تامکت AN/AWG-9 می دانند. این رادار توانایی شناسایی ده هدف همزمان و حمله به چهار عدد آن ها به صورت همزمان را داراست که در مقابل شناسایی 24 هدف و حمله به 6 عدد به صورت همزمان رادار F-14 یک مرتبه پایین تر است. اما در هواپیمای MiG-31BM برد رادار زاسلون به بیش از 400 کیلومتر افزایش یافته و توانایی شناسایی اهداف از 10 هدف به 24 هدف و توانایی حمله از 4 هدف به 6 هدف افزایش یافته است که توانایی مشابهی نسبت به F-14 را به میگ MiG-31 می دهد. البته باید گفت که رادار میگ 31 تا حدودی توانایی شناسایی هواپیماهای استیلث یا خفاکار را نیز دارد که بدین وسیله برتری خود را اثبات می کند. البته باید این مسئله را هم در نظر گرفت که F-14 محصول سال 1969 و میگ MiG-31 محصول سال 1985 است و همین مهر تاییدی است بر پشت سر آمریکا حرکت کردن شوروی سابق در ساخت تجهیزات نظامی.


سوال 14- آقای داوود- برد موشک هوا به هوای R-37 چه قدر است و دوربردترین موشک هوا به هوا چیست؟

موشک AA-X-13 آرو یا R-37 ساخت شرکت ویمپل که موشکی تقریباً بر پایه موشک AA-9 آموس می باشد دارای بردی بیش از 300 کیلومتر است. این موشک برای هواپیمای MiG-31M طراحی شده است که در صورت به تولید انبوه رسیدن و استفاده گسترده از این موشک باید گفت که این موشک دوربرد ترین موشک هوا به هوای جهان خواهد بود و موشک AIM-54C نیز در مقام دوم قرار می گیرد.


سوال 15- آقای داوود- آیا ایران از موشک R-37 استفاده می کند؟

خیر، ایران و هیچ یک از کشورهای دنیا در حال حاضر موشک R-37 را در اختیار ندارند چرا که این موشک هنوز در خود روسیه مورد استفاده انبوه نیست.


سوال 16- آقای محمد رضا- چگونه فرانسه به ما پیشنهاد خرید تسلیحاتی می دهد در حالی که ما از طرف بیشتر کشورهای غربی در تحریم هستیم؟

دوست عزیز، در حقیقت فروش تسلیحات عمده، موثر و استراتژیک به ایران تحریم شده است و فروش موشک های هوا به هوای مسئله ساز نیست. با وجود همه ی تحریم ها، توانایی ایران به سطحی رسیده است که تقریباً نیازی به غرب نداشته باشیم.


سوال 14- آقای محمد رضا- به طور کلی منظور از اویونیک چیست؟

اویونیک یا Avionic ترکیبی از دو کلمه Aviation و Electronic است که به طور خلاصه اویونیک خوانده می شود و منظور از این کلمه به طور عمده، تجهیزات الکترونیکی یک هواپیماست که البته خود شامل بخش های بسیار مختلفی می شود.


سوال 15- آقای محمد رضا- چرا هواپیماهای سوخو-22 و میگ-23 که سرعت و ارتفاع پروازی انها مانند میگ-29 است در کل هواپیماهای خوبی نیستند؟

باید گفت که فقط سرعت و ارتفاع پروازی نیست که برتری یک جنگنده بر جنگنده دیگری را مشخص می کند. برای مثال MiG-25 در حالی که سریعترین هواپیمای عملیاتی جهان است اما از قابلیتهای چندان چشمگیری برخوردار نیست و در مقابل بسیاری از جنگنده های دیگر ضعیف و ناتوان است. عواملی چون مانورپذیری، برد رادار، قدرت رادار، موتورها، برد هواپیما، تجهیزات قابل حمل، بقاپذیری و ... همه وهمه از عوامل بسیار تاثیر گذاری در برتری جنگنده ها هستند و در بسیاری از موارد مقایسه سرعت و ارتفاع پرواز را شاید اصلاً مد نظر قرار ندهند. البته این مسئله بسته به ماموریت هواپیما متغیر است.


سوال 16- اقای حامد- شکاری فانتوم را در حال حاضر چه کشورهای در اختیار دارند و به صورت عملیاتی از ان استفاده می کنند؟

کشورهای زیادی از جمله آمریکا، انگلیس، ایران، ترکیه، یونان، آلمان، استرالیا، مصر، اسرائیل و ... هواپیمای F-4 Phantom را در اختیار دارند. این هواپیما در کشورهایی مثل آمریکا و انگلیس در حال حاضر بازنشسته شده است اما در کشورهایی نظیر ایران، آلمان، مصر، ترکیه و ... این جنگنده هنوز هم به کار خود ادامه می دهد.


سوال 17- آقای داوود- در جریان مورد هدف قرار دادن F-4E ایرانی توسط F-15C عربستان یعنی عربستان هیچ اخطاری به F-4 ایرانی نداده و اگر اخطار داده F-4 های ایران اطاعت نکردند؟

دوست عزیز ظاهراً خبری از اخطار به هواپیماهای ایرانی نبوده است، چرا که خود خلبان ها با تجربه ای که دارند می دانند نبرد هوایی با هواپیمایی که قابلیت هایی به مراتب بیشتر از هواپیمای آن ها دارد به مثابه خودکشی است. هیچ خلبانی در شرایط جنگی یک هواپیما را فقط به قیمت خودخواهی خود و البته آزمایش اینکه قدرت هواپیمای خودی بیشتر است یا نه فدا نمی کند.


سوال 18- آقای محمد- جنگنده ها برای پرواز شبانه به چه تجهیزاتی احتیاج دارند و وضعیت ایران از این نظر چطوره (بخصوص F-4 ها و F-5 هامون)؟

به طور کلی چه هواپیماهای جنگنده و چه هواپیماهای سیویل یا غیر نظامی برای پرواز کور که شامل پرواز در شب و پرواز در آب و هوای بسیار نامناسب با دید محدود می باشد به تجهیزات ناوبری غیر چشمی از جمله VOR و پرواز تحت قوانین IFR که قوانین لازم برای پرواز در شرایط پرواز کور است نیاز دارند. فرود های ILS و تجهیزات مربوط به آن نیز که در طی پروازهای IFR صورت می گیرد از جمله همان امکانات و تجهیزاتی است که هواپیماها برای پروازهای کور احتیاج دارند. در ضمن خلبانی که پروازهای کور به او واگذار می شود باید حتماً گواهینامه پرواز کور یا Instrument Rating را داشته باشد. هواپیماهای ایرانی هم از این قاعده مستثنی نیستند و قابلیت پرواز کور را نیز دارا هستند اما در مورد هواپیمای F-5 باید گفت که پروازهای شبانه و تحت شرایط جوی نامناسب عموماً به این هواپیما واگذار نمی شود.


سوال 19-آقای علیپور- یک سوالی که برام از زمان رزمایش پیامبر اعظم باقی مونده ازمایش موشکی بود که گفته شد نیازی به سیستم OTHT نداره می خواستم بدون این چه سیستمی هست و بود و نبودش به چه درد می خورد و چه کاربردهایی دارد؟

سیستم OTHT یا Over The Horizon Targetting یک سیستم هدایتی و هدف گیری موشک است که می تواند به جای هدایت ماهواره ای به کار گرفته شود. ظاهراً در موشکی که ایران آزمایش کرده بود نیاز به این سیستم هدایتی پیچیده از بین رفته است.


سوال 20- آقای اسی- ایران از چه هلی کوپتر هایی استفاده می کند؟ و آیا ایران هلی کوپتر روسی خریداری کرده است؟

ایران در حال حاضر از هلیکوپتر های AB-206، AB-204، AB-214، CH-47، AH-1J و Mi-17 استفاده می کند. بله، ایران هلیکوپتر روسی نیز خریداری کرده که نمونه آن Mi-17 ساخت شرکت میل می باشد که در اختیار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.


هلیکوپتر میل Mi-17 ایران در حال پیاده کردن سرباز


سوال 21- آقای احمد- در حال حاضر ایران چه نوع هلیکوپتر جنگی دارد آیا از روسیه هیلکوپتر خریده یا در نظر نداره؟

در حال حاضر ایران تنها هلیکوپتر AH-1J کبرا را به عنوان تنها هلیکوپتر جنگی در اختیار دارد. مذاکراتی برای خرید Mi-35 انجام شده است که البته نتیجه آن هنوز مشخص نیست.


سوال 22- آقای حمید رضا-  این راست است که ایران قبل از انقلاب بزرگترین ناوگان سوخت رسان هوائی را داشته است؟

صحیح است. علاوه بر دارا بودن بزرگترین ناوگان سوخترسانی هوایی، تمرینات سوختگیری هوا به هوای بسیار گسترده ای هم هر روزه توسط خلبانان ایرانی انجام می شد که به این ترتیب مهارت این خلبانان در دنیا در سوختگیری های AA زبانزد بود. در بعضی از شرایط یک خلبان گاه در روز پنج بار اقدام به سوخت گیری هوایی می کرد. هنوز هم ایران یکی از بهترین ناوگان های سوخترسانی را در منطقه دارد.


سوال 23- آقای محمد رضا- تغییرات صورت گرفته در هواپیمای  سوخو-39 نسبت به سوخو-25 چیست؟

کاکپیت پیشرفته، سیستم HUD جدید، توانایی حمله به اهداف زمینی با سرعت بالا مانند قایق های سرعتی، افزایش توانایی های هوا به هوا، عملکرد و کارایی و مانورپذیری فوق العاده در سرعت های پایین و ارتفاع پایین، محافظ 100% جان خلبان و تجهیزات حیاتی هواپیما در مقابل گلوله های توپ 30mm و ... از تفاوت های Su-39 نسبت به Su-25 است.


جنگنده Su-39 روسی با انبوهی از تجهیزات هوا به زمین


گرافیکی از Su-30MK در رنگ آمیزی ایرانی


سوال 23- آقای امین- در یک جنگ هوایی بین یک F-14 و F-15 یا F-16 برتری به نفع کدام هواپیما است البته فراموش نکنیم که f-14 موشک فینیکس داشته باشد.

شما فاصله درگیری را ذکر نکرده اید. اگر نبرد در فاصله نزدیک صورت گیرد به دلیل تنبلی نسبی تامکت نسبت به F-15 و F-16 به احتمال فراوان تامکت مغلوب خواهد شد اما در فواصل دور به دلیل استفاده از موشک فینیکس با هر شرایطی تامکت برنده میدان خواهد بود.


سوال 24- آقای امین-  آیا ایران توانسته موشک فینیکس یا همان ستار را بسازد و به تولید انبوه برساند؟

بله ایران توانسته است در تعداد محدود موشک فینیکس را به روش مهندسی معکوس بازسازی کند.


سوال 25- آقای افشین- چرا بعضی از هواپیماها یک موتور دارند و بعضی دو موتور در حالی که هواپیماهایی که دو موتور دارند می توانند با یک موتور هم خود را به پایگاه برسانند ولی در هواپیماهای تک موتوره این قانون صدق نمی کند؟

یک موتوره یا دو موتوره یا چند موتوره بودن هواپیما با توجه به وزن هواپیما، ماموریت هواپیما، ارتفاع پروازی، سرعت هواپیما و ... تعیین می شود. گاهی به دلیل سبکی وزن هواپیما و نیرومند بودن پیشرانه های جدید هواپیماهایی مانند F-16 به صورت تک موتوره ساخته می شوند که این تک موتوره بودن خود مزایایی را به دنبال دارد. اگر هواپیما دو موتوره باشد، خلبان می تواند بر قدرت دو موتور اتکای بیشتری داشته باشد چرا که با از دست دادن یک موتور بازهم امکان بازگشت به فرودگاه از بین نمی رود.


سوال 26- آقای فرزاد- آیا یک ایرانی می تواند وارد ارتش و نیروی هوایی یک کشور دیگر بشود؟

در صورت دارابودن تابعیت کشور مورد نظر مشکلی برای ورود به ارتش و نیروی هوایی وجود ندارد. البته قوانین کشورهای مختلف با هم تفاوت دارد و برای آگاهی بیشتر باید از منابع دیگر هم کسب خبر کنید.


سوال 27- آقای احمد- چند ماه پیش در مجله نوآور خواندم که یک هواپیما جنگی ولی شخصی ساخته شده و پرواز می کند. می خواستم بدانم این چطور امکان پذیر است آیا در ایرن نیز همچین امکانی هست؟

در خارج از کشور و برای مثال در آمریکا کسانی هستند که هواپیماهای جنگی MiG-29 و Su-27 را در پایگاه هوایی کوچک خودشان پرواز می دهند که البته این کار با اجازه دولت و نیروی هوایی آن کشور صورت می پذیرد و هواپیماهای مذکور هم حق حمل هیچ گونه تسلیحاتی را ندارند. البته که این کار در ایران امکان پذیر نیست چرا که ساخت و پرواز هواپیماهای کوچکتر و حتی گلایدر هم نیاز به اجازه نامه مخصوص دارد.


سوال 28- آقای احمد- اگر یک هواپیما بخواهد از گزند رادارهای دشمن در امان بماند باید در چه ارتفاعی پرواز کند؟

معمولاً این کار با پرواز در ارتفاع پایین صورت می گیرد چرا که معمولاً عوارض طبیعی زمین مانع از رسیدن امواج پر انرژی راداری به هواپیما می شوند و بدین وسیله هواپیما توسط رادار شناسایی نمی شود. در زمان های گذشته پرواز نزدیک به زمین برای پنهان شدن از دید رادار نیازمند دقت و البته به جان خریدن خطرات بسیاری بود اما در هواپیماها و جنگنده های جدید با رادارهای TFR-Terrain Following Radar با اسکن عوارض زمین تا فاصله 60 کیلومتری، سیستم های کامپیوتری در حالت اتوماتیک هواپیما را در ارتفاعی بسیار نزدیک به زمین و به دور از هر گونه خطری هدایت می کنند.


سوال 29- آقای امین- من دیپلم فنی و حرفه ای دارم و فوق دیپلم مکانیک خودرو را هم گرفتم نمی دانم می دانید یا نه فوق دیپلم مکانیک خودرو معادل دیپلم ریاضی و فیزیک است آیا من با این فوق دیپلم می توانم برای خلبانی نظامی امتحان بدهم در ضمن 19 سال بیشتر هم ندارم؟

بله اگر شرایطتان مشابه چیزی است که نوشته اید می توانید با سنی که دارید به راحتی و بدون هیچ مشکلی امتحان بدهید.


سوال 29- آقای حمیدرضا-  آیا ایران هنوز غلافهای چف و فلیر دارد؟

بله دارد چرا که این تجهیزات وسایلی نیستند که اولاً جزء تجهیزات حیاتی باشند ثانیاً بسیار پیچیده نیستند که حتی خودمان قادر به ساخت آن ها نباشیم.


سوال 30- آقای اسی- چرا خلبانان زمان جنگ که جنگنده های آنها سقوط کرده چرا دوباره پرواز نمی کنند؟

این مسئله به این دلیل است که اکثر خلبانانی که هواپیماهای آن ها در زمان جنگ سقوط کرده است دچار ضایعات و ناراحتی های بدنی ناشی از اجکت یا سقوط هواپیما شده اند به همین دلیل این خلبانان اکثراً جانباز شناخته شده و در پست های دیگر غیر از خلبانی در نیروی هوایی مشغول به کارند.


سوال 31- آقای ؟-  آیا شما واقعا خلبان نیروی هوایی هستید و اگر میشه البته امیدوارم جواب سوال من را رد نکنید یک معرفی نامه یا یک بیوگرافی کامل در مورد خودتان بنویسید؟

این سوال را بار ها و بارها دیگر دوستان هم تکرار کرده اند و به همین دلیل به این سوال پاسخ گفته نمی شد. اما دوست گرامی، بنده هم مثل همه خوانندگان این وبلاگ از علاقه مندان به علم هوانوردی هستم و با اداره این وبلاگ تنها دین خود را به این علم وسیع ادا می کنم. من به عنوان کسی که سال هاست با این علم سر و کار دارد همیشه آرزویم این بوده است که این علم گسترده در میان هموطنان من جا بیفتد و فرهنگ هواپیمایی در بین مردم رواج پیدا کند. هدف از راه اندازی این وبلاگ و البته فعالیت من این بوده است که افراد علاقه مندی که شاید نتوانند پاسخ سوالات بسیاری را که در ذهنشان شکل گرفته است از مجلات مختلف و منابع دیگر پیدا کنند، در این وبلاگ به گوشه ای از جوابهای آن ها دست یابند. من دانشمند، بازیگر یا نویسنده مشهوری نیستم که بخواهم بیوگرافی خودم را بنویسم، به جای بیوگرافی، وظیفه خود می دانم که به افراد علاقه مند به این علم خدمت کنم و همیشه بر این وظیفه خود پایدارم. از شما و دیگر دوستان به خاطر لطفتان به بنده تشکر می کنم.


سوال 32- آقای داوود- اگر می شود یک شبیه ساز هواپیما جنگنده که به نظر شما بهترین است معرفی کنید.

شبیه ساز پرواز Lock On: Modern Air Combat ساخت شرکت Ubi Soft که در آن می توانید به پرواز بسیار واقعی و انصافاً درست شبیه سازی شده در کاکپیت هواپیماهای F-15، Su-25، MiG-29 و Su-27 بپردازید. این شبیه ساز یکی از واقعی ترین و جذاب ترین شبیه ساز های کامپیوتری البته در دنیای هواپیماهای نظامی می باشد.


سوال 33- آقای داوود- سوخو 24 فنسر که به ایران صادر شد از کدام مدل بودند؟

سوخو Su-24 های ایران که به تعداد 12 فروند به شوروی سابق سفارش داده شدند، از مدل MK بودند.


سوال 34- آقای نیما بهروزی- لطفاً در مورد UFO ها که دائماً در آسمان ایران دیده می شوند (من خودم در اصفهان دیدم) اطلاعاتی در اختیار من قرار بدید؟ اصول حرکتی آن ها چطوری توجیه می شود؟ چه کشور هایی UFO دارند؟

UFO-Unidentified Flying Object یا شیء پرواز کننده ناشنانس انواعی از پرنده های هوایی ناشناخته هستند که ظاهراً صحت وجود آن ها تایید شده است اما اینکه آیا واقعاً چنین پرندگانی جزء موجودات فرازمینی هستند یا اینکه مانند تمام تجهیزات دیگر روی زمین، مصنوعات دست بشر هستند هنوز معلوم نیست. بنده به شخصه بر این عقیده ام که این اشیاء هم جزو حقه های تبلیغاتی آمریکا هستند که در طی سالیان مختلف آن ها را گسترش داده است و بدیهی است که با چنین فرضی این اشیاء از کرات دیگر نیامده اند.


سوال 35- آقای مهدی- بنده می خواستم تعدادی موتور برای هواپیماهای مدل بسازم و می خواستم نظر شما را در مورد بازار ان در ایران مطلع شوم این نمونه یک موتور وانکل یا موتوری دو زمانه 5 سی سی می باشد. اصلآ در ایران کسی از این نوع موتورها می سازد؟ و اگر می سازد ممنون می شم مشخصات ان را به من بدهید؟

دوست گرامی، تصور نمی کنم در ایران شخص یا اشخاص به خصوصی سازنده این گونه موتورها باشند و یا نمایندگی شرکت های خارجی در ایران وجود داشته باشد. در ضمن ساخت این گونه موتورها هم تا قدرت و حجم مشخصی نیازمند اجازه نامه یا پیروی از قوانین خاصی نیست. می توانید برای صحبت بیشتر با ایمیل من تماس بگیرید.


سوال 36- آقای علی- می خواستم بدانم سقف پرواز هواپیماهای زیر چقدر است؟
اف-14= 60000 پا
میگ-31
= 80000 پا
سوخو-27
= 70000 پا
اف-4= 90000 پا
اف-5
= 50000 پا
میراژ اف-1
= 50000 پا
میراژ-2000
= 60000 پا
میگ-29
= 50000 پا


سوال 37- آقای محمد رضا- رنگ امیزی بدنه هواپیما بعد از ساخت ان صورت می گیرد یا در زمان تولید؟

در زمان تولید هواپیما مرحله رنگ آمیزی هواپیما نیز طی می شود.


سوال 38- آقای محمد رضا- آیا در حال حاضر هواپیمای ایران-140 در کاربردهای نظامی نیز استفاده می شود؟

قرار ها بر این بود که نمونه Mini AWACS هواپیمای ایران 140 نیز ساخته شود تا در مصارف نظامی به کار گرفته شود، اما این طرح لغو گردید.


سوال 39- اقای محمد رضا- آیا امکان خرید بالگردهای کاموف-50 و میل-28 برای ایران وجود دارد؟

ایران تمایل بسیاری را برای خرید هلیکوپتر های جنگی Ka-50 و Mi-28 نشان داده است اما مسائل تحریم مانع از صدور اجازه فروش این هواپیماها از سوی روسیه به ایران شده است.


سوال40 - آقای محمد رضا- عملیات بمب ریزی و حمله به اهداف زمینی توسط یک هواپیما در چه ارتفاعی انجام می گیرد؟

عملیات بمب افکنی از هر ارتفاعی که ارتفاع امنی برای ریزش بمب ها باشد امکان پذیر است. فقط با توجه به ارتفاع، سرعت و جهت پرواز ممکن است محل رهاسازی بمب تغییر کند چرا که تراژکتوری حرکت بمب در هوا با توجه به عوامل فوق تغییر می کند. در هواپیماهای بمب افکن قدیمی مسئول بمب افکن، می بایست با انجام محاسباتی محل درست برخورد بمب را محاسبه کرده و بدین طریق بمب را در محل صحیح رها می کرد که در این روش خطای بسیاری وجود دارد. در هواپیماهای بمب افکن جدید، این عمل به وسیله کامپیوترها و سیستم های بمب افکنی درونی هواپیما صورت می گیرد که البته با خطای بسیار کم و بسیار دقیق است.


سوال 41- آقای محمد- (نظر این دوست عزیز در نظرات پست قبلی موجود است):

دوست گرامی، محمد عزیز، نظر شما را خواندم اما به دلیل اینکه متن آن طولانی بود اینجا ذکر نشد. می دانم از اینکه شاید چندروزی پس از آخرین مقاله، جواب سوالات دوستان را در وبلاگ قرار ندادم ناراحت باشید. اما زود قضاوت نکنید. من هم مثل همه زندگی می کنم و نیاز به وقت آزاد هم دارم و البته که نمی توانم تمام وقت خود را به نوشتن پاسخ سوالات و یا مقاله های علمی بگذرانم. باورکنید تا این لحظه هم از هیچ تلاشی برای این وبلاگ فروگذار نکرده ام. بوده است که گاهی اوقات از صبح تا شب مشغول نوشتن مقاله و پاسخ سوالات بوده ام تا دوباره به بدقولی متهم نشوم. من یک نفرم و یک نفر در مقابل شاید چندهزار نفر خواننده وبلاگ بسیار ناچیز است. این یک نفر می دانید چرا انتشار مجله آنلاین هوانوردی را متوقف کرد؟ چون باز هم یک نفر بود و یک نفر نمی تواند هم مقاله بنویسد، هم کارهای گرافیکی را رو به راه کند، هم پاسخ سوالات را بدهد و از اوضاع خبر بگیرد. ممنون از اینکه مرا با القابی چون «دروغگوی بالفطره» آراستید و کار این وبلاگ را به نظافت توالت زنانه تشبیه کردید. واقعاً این مزد زحمت شبانه روزی من، که باز هم می گویم در برابر لطف شما دوستان حتی شما محمد عزیز ارزشی ندارد، بود؟ کمی هم انصاف به خرج دهید. باور کنید من هم انسانم و انسان نیاز به استراحت دارد. مقاله های طولانی که تمام می شوند باید مقداری فرصت به نویسنده برای تفکر داده شود تا بتواند مقاله جدیدی شروع کند یا پاسخ سوالات را بدهد. من واقعاً شرمنده دوستان می شوم وقتی که می بینم با این پاسخگویی های ناقص بنده هنوز هم این وبلاگ را منبع خودشان برای کسب اطلاعات هوانوردی می دانند. البته می دانم که این وبلاگ محبوبترین سایت اینترنتی ایرانی در موضوع هوانوردی است و شاید هیچ وبلاگ تخصصی دیگری در اینترنت به زبان فارسی، حال با هر موضوعی وجود نداشته باشد که به اندازه این وبلاگ خواننده و بازدید کننده داشته باشد. چند ماه پیش که وقفه کوچکی در کار وبلاگ پیش آمد، افراد زیادی با اهانت، ناسزاگویی، فحش و دشنام از زحمات چند ماهه من تشکر کردند اما من به خاطر جمع کثیری از دوستان دیگر که آن طرف قضیه هستند دم بر نیاوردم و هیچ نگفتم. حال هم می گویم باز هم زحمات من هر چقدر هم که باشد در مقابل الطاف بی نهایت شما، که واقعاً وقتی نظراتتان را می خوانم خستگی از تنم بیرون می رود، هیچ است. در ضمن آن چند تصویر هم «سر و ته هم آوردن قضیه» نبود و بنده می خواستم با آن چند تصویر پاسخ سوال های متعدد در مورد امتحان خلبانی را داده باشم و همانطور که می بینید بیش از پنجاه سوال را در این پست پاسخ گفته ام و انشایی هم برای شما نوشته ام. امیدوارم که این وبلاگ را «جدی بگیرید» و از حمایتهایتان دریغ نکنید. باور کنید این وبلاگ به خوانندگانی دلسوز چون شما احتیاج دارد. به امید روزهای بهتر.

آزمون استخدامی نیروی هوایی IRIAF

شرایط مورد نیاز برای تحصیل خلبانی در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران


 

 

 

 


امیدوارم که تصاویر بالا درمورد نحوه ثبت نام در آزمون خلبانی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران پاسخگوی بسیاری از سوالات خوانندگان بوده باشد. لازم به ذکر است که شرایط بالا در سال 85 اعلام شده است و ممکن است در سال آینده تغییر کرده و به گونه دیگری باشد.

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد IRIAF-قسمت چهارم

نیروی هوایی ایران، حریفی سرسخت؟-قسمت پایانی

مطالب آمده در این مقاله صرفاً ترجمه می باشد و به هیچ وجه نشان دهنده ی نظر مترجم نیست.

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران IRIAF


به قلم: تام کوپر و لیام دولین      مترجم: آرمان سیداحمدی        منبع: مجله Combat Aircraft


پروژه موشک هاوک هوا پرتاب

جدا از موشک فاطر که به راحتی روی هواپیماهای F-4 و F-14 بدون هیچ مشکلی نصب می شد، ایرانیان ریل های پرتاب موشک نزدیک برد روسی آرچر R-73 را هم برای نصب این موشک روی هواپیماهای فوق الذکر تولید کردند. به علاوه، نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران مدت هاست که هواپیماهای تامکت خود را با موشک هوا به هوایی که به طور بومی آن را طراحی کرده است مسلح نموده است. این موشک که سجیل یا AIM-23C یا یاسر هم خوانده می شود، نمونه ای از موشک ضد هوایی زمین به هوای هاوک یا MIM-23B آمریکایی است. گفته می شود که کوشش برای ساخت چنین موشکی در حقیقت از جایی شروع شد که اسرائیل دست به استارت پروژه ی Distant Thunder یا Distant Reach کرد. در این پروژه، نیروی هوایی اسرائیل و صنایع هواپیماسازی این رژیم تلاش هایی را برای تبدیل موشک ضد رادار AGM-78 به یک موشک هوا به هوا برای رهگیری هواپیماهای سریع السیر MiG-25 انجام دادند. ظاهراً ایران کار تبدیل موشک های زمین به هوای MIM-23B را به موشک های هوا به هوا از سال 1986 شروع کرده بود. پروژه تبدیل موشک های هاوک به موشک هایی که از هواپیماهای جنگنده قابل پرتاب باشد، پروژه «قوش آسمان» نامیده شد. تست های اولیه این موشک بسیار نا امید کننده بود. ظاهراً خطوط ارتباطی رادار AN/AWG-9 برای موشک هاوک کافی نبود و سیستم هدف گیری موشک هاوک نیز در برقراری ارتباط با این رادار دچار مشکل بود. در جنگ ایران و عراق هم بیش از یکی دو موشک هاوک شلیک نشد چرا که این پروژه با مشکلات بسیاری مواجه بود. اگرچه در سال های اخیر گفته می شود که مشکلات این موشک به کلی رفع شده و موشک هاوک هواپرتاب به طور محدود در خدمت نیروی هوایی است. تعداد زیادی از تامکت های نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران به منظور توانایی حمل موشک هاوک دستخوش تغییراتی شدند.


هواپیمای F-14 ایران مجهز به موشک هاوک


تامکت های ایرانی می توانستند در آن واحد دو موشک هاوک را در پایلون های 1B و 8B، یعنی محل نصب موشک های فینیکس در نزدیکی ورودی موتورها، و یک موشک دیگر را در فضای بین موتورها که اصطلاحاً تونل نامیده می شد حمل کنند. در مقابل موشک هاوک یا سجیل، موشک یاسر قرار داشت که یک موشک هوا به زمین بود که به طور گسترده ای روی هواپیماهای F-4E و F-14A آزمایش شده بود. این موشک آمیزه ای از تکنولوژی موشک هاوک و کلاهک جنگی بمب M-117 به وزن 375 کیلوگرم بود. تنها رازی که در مورد موشک یاسر سر به مهر مانده بود سیستم هدف گیری این موشک بود. در حالی که برخی منابع ایرانی از وجود سیستم هدایت لیزری خبر می دادند، منابع دیگر اظهار می کردند که هدف گیری این موشک به کمک رادار AN/AWG-9 صورت می پذیرد.


هواپیمای F-4 فانتوم ایرانی در حال پرواز و مسلح به موشک AIM-9P2


بازیهای ذهنی

در حالی که افکار عمومی غرب به سمت مسائل حاشیه ساخت راکتور هسته ای بوشهر معطوف شده است، افکار کمتری متمایل به این سمت است که هدف از ساختن راکتورهای هسته ای، چه می تواند باشد و چه آینده ای پیش روی این مسائل است. بنا بر گفته های ایرانیان، عملیات جاسوسی بسیار برای شناسایی آنچه در بوشهر می گذرد در چند ماه اخیر ادامه داشته است. جای تعجبی ندارد که پایگاه ششم شکاری بوشهر که تعدادی از فانتوم ها و تامکت های فعال و البته سایت های موشکی S-200 در آن جا حضور دارند، تنها چند کیلومتر از محل ساخته شدن راکتور هایی که مشرف به خلیج فارس هستند قرار دارد. غرب هم از این حربه به خوبی استفاده کرده است و قرار دادن راکتورها نزدیک به پایگاه هوایی را عاملی برای ارتباط بین تجهیزات هسته ای و بعد نظامی نیروی اتمی به شمار آورده است. اما مسئله ای که تناقض این قضیه را مشخص می کند این است که بوشهر علی رغم اینکه عامل غرور ملی ایران به عنوان محل احداث راکتورهای هسته ای قرار گرفته است، اما واقعاً همین یک سایت راکتورهای هسته ای نمی تواند برای برنامه های هسته ای-نظامی ایران چندان تعیین کننده و سرنوشت ساز باشد، چرا که حداقل صد و پنجاه سایت اتمی دیگر در ایران وجود دارد که شاید اهمیت نظامی آن ها بسیار بیش تر از دو راکتور آب سبک بوشهر باشد که در حال تکوین بدست روسهاست. در نتیجه این که بخواهیم بگوییم که نیروی هوایی بهترین قدرت هوایی خود را در قالب پایگاه ششم شکاری متبلور کرده است و در حقیقت، حداکثر قدرت هوایی ایران محدود به همین چند نوع فانتوم و تامکت می شود تا حدودی ساده لوحانه است.


هواپیماهای MiG-29A ایران مسلح به موشک های R-73 و R-27


ایران کشور پهناوری است. نه فقط وسعت این کشور سه برابر کشور عراق است، بلکه بر خلاف عراق توپوگرافی ایران شامل رشته کوه های بسیار عظیمی است که از شمال غرب به شمال شرق و از شمال غرب به جنوب شرق این کشور به طول تقریبی 2000 کیلومتر کشیده شده اند. می توان گفت که دست ایرانیان برای پنهان کردن تجهیزات نظامی خود مابین کوهستان های عظیم از دید دشمنان بسیار بازتر است.مشکل دیگر برای آمریکا و بریتانیا در مورد جمع آوری اطلاعات نظامی درباره ایران این است که قدرت جاسوسی در مورد ایران برای این کشورها بسیار ناچیز است، حتی کمتر از سال 1991 و اطلاعاتی که در مورد وضعیت آن هنگام عراق گردآوری شد. همانطوری که قبلاً گفته شد، روابط نظامی ایران با غرب از اواخر سال های 1970 قطع شد و پرسنل و خلبانان نیروی هوایی که بیشترشان در غرب دوره تحصیل خود را گذرانده بودند، هم اکنون در شرف بازنشستگی هستند. این تغییرات می تواند به متفاوت شدن هر چه بیشتر موضع ایرانیان در مقابل غرب کمک کند. به جز چند مورد در دهه هشتاد و چند مدت اخیر، ایران هرگز زیر زره بین و بازبینی دقیق غرب و به خصوص آمریکا قرار نداشته است. به خصوص این که در سال های اخیر قدرت های جاسوسی آمریکا مرتباً در نقاط دیگری در جهان سرگرم بوده اند و همین مسئله به عدم شناخت کافی آمریکاییها نسبت به توانایی ها و اهداف ایرانیان منجر شده است. در نتیجه، آمریکایی ها خصوصاً در منطقه خاورمیانه از نظر اطلاعاتی کاملاً به اسرائیل وابسته اند، هر چند که بار ها و بار ها ثابت شده است که اطلاعاتی که این رژیم از منطقه در اختیار آمریکا می گذارد، از صحت کافی برخوردار نیستند. ظاهراً اشتباهات محاسبه ای آمریکاییها در اثر اطلاعات غلط و بی استفاده اسرائیل، باعث کارشناسی ها و پیشبینی های اشتباه در مورد عراق و فاجعه های اخیر این کشور شده است.


هواپیمای F-14 ایران در حال گذراندن دوره اورهال


این دورنما که آمریکا و اسرائیل حمله ای همه جانبه را علیه تاسیسات اتمی ایران تدارک ببینند کمی غیر محتمل به نظر می رسد. اگرچه برای همه مسلم است که آمریکا به راحتی می تواند عملیاتی این چنینی را علیه ایران به راه اندازد: همه امکانات برای شروع کار موجود است و نیروها و تجهیزات به راحتی و در مدت زمان کمی می توانند به میدان نبرد انتقال یابند، بدون آن که مشکلی پیش بیاید. با این وجود، ضعف و فقر اطلاعاتی آمریکا در مورد ایران می تواند برای این کشور گران تمام شود، چرا که ایرانیان با درسهایی که از عراق و صربستان گرفته اند، نشان داده اند که می توانند تاسیسات خود را سریعاً دوبرابر کرده و احتمالاً در صورت از بین رفتن تجهیزات قبلی در جاهای دیگری هم به کار خود ادامه دهند. شانس اسرائیل برای موفقیت در حمله به تجهیزات اتمی ایران تقریباً مشابه آمریکاست، با این تفاوت که علی رغم امکان گردآوری اطلاعات در زمان کمتر نسبت به آمریکا، اسرائیل از نقطه نظر تعداد و کمیت نیرو به مراتب از آمریکا پایین تر است. بدتر اینکه نه امریکا و نه اسرائیل نمی دانند که واکنش تهران نسبت به چنین حمله چه خواهد بود. انتظارها و پیشبینی ها بسیار مختلفند، از دست روی دست گذاشتن تهران در برابر حمله گرفته تا یک ضد حمله و تهاجم همه سویه از طرف تهران و البته احتمالاً استفاده از سلاح های غیر متعارف که به احتمال زیاد در اختیار ایران می باشد. «هر چیزی ممکن است» نمی تواند برای سیاست مداران غربی جواب قانع کننده و معیار اساسی قانع کننده ای باشد.


هواپیمای MiG-29UB متعلق به نیروی هوایی IRIAF


یک حقیقت است که نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در سه سال اخیر به خوبی قوای خود را آماده کرده است. گذشته از این، هر واحد جنگنده-رهگیر و جنگنده-بمب افکن نیروی هوایی IRIAF سالانه در پنج تمرین هوایی عمده و تمرینات کوچک تر دیگری شرکت داشته است. علی رغم آنکه نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران سالانه تنها پانزده خلبان ورودی جدید داشته و هر یک از خلبانان موجود هم سالانه بیش از 150 تا 160 ساعت پرواز ندارند، اما باید قبول کرد که شرایط به سرعت در حال تغییر است. تعداد نامعلومی خلبان جدید سال گذشته موفق به دریافت تایپ و گواهینامه پرواز F-14 گردیده اند و این در حالی است که دوره آموزشی و تمرینی آن ها سخت گیرانه تر و البته کامل تر شده است، چرا که نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران دیگر نمی خواهد خاطره تلخ سقوط F-14 در نزدیکی اصفهان تکرار شود. در 21 ژوئن سال 2004، کاپیتان داریوش یاوری و سرهنگ علی ابوعطا در حادثه سقوط تامکت کشته شدند. خلبان یاوری یکی از خلبانان با تجربه هواپیمای F-5 بود که بدون اتمام دوره های شبیه ساز تامکت وارد کاکپیت این هواپیما شده و سرانجام در مرحله فرود دچار سانحه گردیده و خود او، سرهنگ همراه و هواپیمایش از بین رفتند. در پی همین حادثه بود که نیروی هوایی تصمیم به آموزش کامل و تمرینات بهبود یافته خلبانان سه واحد نیروی هوایی که هواپیمای تامکت را در اختیار داشتند گرفت. پیش بینی می شود در حال حاضر این سه واحد پنجاه خدمه واجد شرایط و متخصص داشته باشند.


هواپیماهای Su-24 نیروی هوایی در حال پرواز کنار قله دماوند


عجله کنید و منتظر باشید...

با همه این مشکلات، ایرانیها به جز افزایش سطح آمادگی خودشان و پیروی از قاعده نظامی «عجله کنید و منتظر باشید» کار دیگری در برابر تهاجم احتمالی نخواهند توانست انجام دهند. اگرچه ساعات پرواز سالانه خلبانان ایرانی هنوز هم زیر استاندارد های قابل قبول جهانی است - 150 ساعت در مقابل 300 ساعت قبل از انقلاب- با این وجود باز هم نیروی هوایی سعی در افزایش ساعات پرواز در حد امکان و افزایش آمادگی خلبانان دارد. آمریکا ممکن است به رفتار خودبزرگ بینانه خود با ایران ادامه دهد، اما عملیات مشترکی که در فوریه سال 2004 با شرکت نیروی هوایی آمریکا و نیروی هوایی هند برگزار شد به خوبی نشان داد که دود قدرت نادیده گرفته شده کشورهایی از این دست می تواند به چشم خود آمریکا برود. حقیقت این است که مسائل و بحران های بین المللی تهران را مجبور کرده است که بیشتر به فکر نیروی هوایی باشد. دیدارهای مکرر مقامات برجسته روحانی کشوری از پایگاه های شکاری سراسر کشور نشان از همین مسئله دارد.


هواپیماهای F-5E متعلق به نیروی هوایی IRIAF


نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران و شاید نیروی هوایی هر کشور دیگری در حال حاضر به خوبی می داند که در برابر یک تهاجم همه جانبه نیروی هوایی آمریکا، نیروی دریایی آمریا و نیروی لشگرهای تفنگداران دریایی آمریکا و شاید با مشارکت نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا شانس بسیار کمی برای پیروزی یا حتی دفاع از کشور دارد. پرسنل این نیرو به خوبی می دانند که برتری تکنولوژیکی حریفشان بسیار وسیع و گسترده است و شاید نیروی هوایی ایران بیشتر به دست اندازهایی بر سر راه حمله آمریکا به ایران بماند تا یک نیروی تدافعی قدرتمند. اگرچه با همه این حرف و حدیث ها بیشتر ایرانیها برای هر گونه دفاع از سرزمین شان در برابر تهاجم های خارجی آماده اند و این حس وطن پرستی را به خوبی در دوران جنگ با عراق نشان داده اند. خلبان های ایرانی به خوبی نشان داده اند که می توانند به سرعت خود را با شرایط مطابقت داده و راه های مقابله با تهدید ها را به زودی بیابند. بنابراین ناچیز گرفتن قدرت، توانایی ها و آمادگی نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران می تواند نتایج فاجعه باری برای طرف های دیگر جنگ به بار بیاورد.

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد IRIAF-قسمت سوم

نیروی هوایی ایران، حریفی سرسخت؟-قسمت سوم

مطالب آمده در این مقاله صرفاً ترجمه می باشد و به هیچ وجه نشان دهنده ی نظر مترجم نیست.

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران IRIAF


به قلم: تام کوپر و لیام دولین      مترجم: آرمان سیداحمدی        منبع: مجله Combat Aircraft


روابط ایران با فرانسوی ها

روس ها تنها کسانی نبودند که در فروش تجهیزات نظامی به ایران تلاش می کردند. نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در سال 2000 دست به آزمایش موشک های هوا به هوای R550 ماژیک ساخت فرانسه روی هواپیماهای میراژ F1EQ خود زده است. هواپیماهای میراژ F1EQ و F1BQ در سال 1991 با توافق بین دو کشور ایران و عراق برای جلوگیری از تخریب به وسیله نیروهای متحد از عراق به ایران فرستاده شدند. با کمک چندین خلبان پاکستانی و البته سه هواپیمای پر از قطعات یدکی میراژ ها که در همان زمان از عراق به ایران فرستاده شده بودند، نیروی هوایی هواپیماهای میراژ را در سال 1993 به خدمت خود در آورد. در ابتدا جنگنده های میراژ در پایگاه سوم شکاری نوژه نزدیک همدان مستقر شدند، اما به زودی به پایگاه جدید و تازه بازسازی شده مشهد یا پایگاه چهاردهم شکاری فرستاده شده و به خدمت صد و چهلمین گروه جنگنده های تاکتیکی در آمدند. علی رغم از دست رفتن یکی از میراژهای دو سرنشینه F1BQ نزدیک پایگاه مشهد در تابستان 2001 که به وسیله یک موشک دوش پرتاب قاچاقچی های افغانی مواد مخدر ساقط شده بود، بنا بر جدیدترین گزارشات بین 18 تا 20 فروند هواپیمای میراژ F1BQ و F1EQ در خدمت نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران می باشد. همانطوری که قبلاً گفته شد، هواپیماهای میراژ IRIAF نه تنها در مرزهای شرقی ایران فراوان دیده شده اند، بلکه نمونه های بسیاری از مشاهده آن ها بر فراز خلیج فارس نیز دیده می شود. با استناد بر اخباری که از منابع خبری نیروی هوایی فرانسه به دست می رسد، ایران در سال 2000 تعداد هزار فروند موشک ماژیک را از فرانسه برای خرید درخواست نمود. ایرانی ها از عملکرد عالی هواپیماهای میراژ و البته موشک های ماژیک در تست ها و خصوصاً درگیری های هوایی شبیه سازی شده بین این جنگنده و هواپیماهای پروازکننده در ارتفاع کم و هلیکوپتر ها بسیار شگفت زده شده بودند. منابع ایرانی اظهار می کنند که نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران از آزمایش این موشک ها و هواپیماهای میراژ نتیجه گرفت که موشک ماژیک جایگزین بسیار خوبی برای موشک های قدیمی AIM-9P2 سایدوایندر آمریکایی و R-73 آرچر روسی است. ظاهراً برای ایرانی ها نگهداری موشک های ماژیک و هواپیماهای میراژ بسیار آسانتر از نگهداری میگ MiG-29 ها و البته هواپیماهای قدیمی آمریکایی بود. در کنار اینها، عملکرد پروازی میراژ F1 همیشه در حد جنگنده مانورپذیر F-5 ارزیابی می شد، در حالی که میراژ جنگنده ای با قدرت بیشتر و البته مستعد تر برای نبردهای هوایی بود.


هواپیمای F-4E فانتوم متعلق به نیروی هوایی جمهورس اسلامی ایران


فرانسه که از واکنش ایرانیان به آزمایش های موفق موشک های ماژیک MkII دلگرم شده بود، در همان سال پیشنهاد یک بسته تسلیحاتی شامل 62 فروند میراژ F1CT، پانصد فروند موشک R550 ماژیک و ضمانت تامین قطعات یدکی پنج یا ده ساله بسته به انتخاب را به ایران تقدیم کرد. این بسته همچنین شامل کمک های فنی و البته پشتیبانی از جهت حفظ میراژهای موجود در خدمت بود، اما تهران به دلیل عدم تامین بودجه مورد نیاز این خرید توسط دولت پیشنهاد فرانسوی ها را رد کرد. البته پیشبینی می شد ایران در سال 1997 در قبال ارائه کمکهای فنی و سرویس هواپیماهای سوخو 24 لیبی، تعداد قابل ملاحظه ای موشک های ماژیک از آنان در سال 1997 دریافت کرده بود. شاید عدم خرید از فرانسه به دلیل بی میلی حکومت ایران در سرمایه گذاری روی نیروی هوایی بود. همین مسائل سرانجام منجر به توسعه طرح موشک فاطر، موشکی بر پایه ی موشک AIM-9P2 سایدوایندر با بدنه و موتور قبلی منتها با اویونیک کاملاً جدید شد. شاید توسعه همین موشک جدید بود که خرید موشک های R550 ماژیک، موشک های سفارش داده شده R-73 و R-27 روسی را لغو کرد.


میگ های MiG-29A متعلق به IRIAF مجهز به موشک های R-27 Alamo


نجواهایی از تسلیحات چینی

این امکان وجود داشت که تهران در اواخر سال 2000 معامله ای را برای خرید قطعات یدکی میراژها انجام داده باشد، چرا که قطعات یدکی که در سال 1991 به همراه میراژهای عراقی به ایران آورده شدند و همچنین آن دسته قطعاتی که از لیبی خریداری شدند بسیار کم تعداد و برای میراژهای نیروی هوایی کافی نبودند. شاید به دلیل همان خرید احتمالی باشد که میراژهای IRIAF هم اکنون عملیاتی و البته بسیار فعال هستند. چندین سال پیش شایعاتی منتشر شد که خبر از انطباق و سازگاری موشک های ماژیک با میگ های MiG-29 ایرانی داشت، این موضوع در مورد هواپیماهای F-4 و F-5 هم صادق بود. همین شایعات پایه و اساسی شد برای شایعاتی دیگر که از جمله آن ها می توان به خرید تعداد قابل توجهی موشک های ماژیک از فرانسه توسط ایران اشاره کرد. اما در حقیقت مسئله چیز دیگری بود. نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در سال 1992 پروژه ای را برای نصب موشک های چینی حرارت یاب PL-7 که خود کپی ناقصی از موشک ماژیک بودند بر روی هواپیماهای F-4 و F-5 راه اندازی کرد. در نمایشی در پایگاه یکم شکاری یا فرودگاه مهرآباد در سال 1995 هواپیماهای F-5 با ریل های جدید موشک های چینی به پرواز درآمدند. این هواپیماها همگی مجهز به موشک های تقریباً بی مصرفPL-7 در موقعیتی عجیب در نوک بال ها نصب شده بودند. این پروژه که با هزینه ای چند میلیون دلاری راه افتاده بود، ابتدا به کمک تکنسین های چینی شروع شد، اما نتایج چندان رضایت بخش نبود. با صدای اعتراضاتی که از پرسنل نیروی هوایی شنیده شد، سرانجام انجام پروژه به کمک چینی ها لغو گردید و پروژه به مجتمع تجهیزات الکترونیکی نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران واگذار شد. این بار موشک PL-7 روی هواپیماهای MiG-29 و F-4 نصب شد. با اینکه موشک PL-7 به تعداد زیاد و البته با قیمت ارزان در اختیار ایران بود، اما هرگز نیروی هوایی این موشک را اسلحه ای واقعاً قابل عملیات روی هواپیماهای ذکر شده به حساب نیاورد.


هواپیماهای F-5 ایرانی مجهز به موشک های AIM-9P2


نه تنها هواپیماهای آمریکایی که در اختیار ایران بودند برای نصب این موشک نیازمند تغییرات عمده بودند بلکه موشک PL-7 جستجوگر بسیار ضیعفی نیز داشت و برد کم آن نیز تقریباً مانع هر گونه هدف گیری با آن می شد. پس از آن که نصب همین موشک روی هواپیمای شنیانگ F-7N هم نتیجه ی چندان دلچسبی به بار نیاورد، اینبار ایران موضع مخالف و سر سختانه ای در مورد خرید هر گونه سلاح از چین به خود گرفت. موشک های C802K ضد کشتی که در سال 1997 به همراه ماشین آلات مورد نیاز برای تولید در داخل کشور خریداری شدند، تنها پس از آزمایشهای بسیار سخت گیرانه و در شرایط کاملاً واقعی موشک C801 که نمونه قدیمیتر C802 به شمار می آمد امکان سفارش آن ها به وجود آمد. علی رغم شایعات بسیاری که وجود دارد، منابع آگاه مهر تاییدی بر عدم علاقه ایران برای خرید هر گونه تسلیحات یا جنگنده جدید چینی زده اند.


هواپیمای F-14 تامکت-تصویر متعلق به دوران قبل از انقلاب


دوران سوم حیات تامکت در ایران

تا سال 2000 هنوز فرماندهی نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران و دولت ایران در مورد سرانجام پروژه های بومی، به خصوص تولید موشک در داخل کشور مطمئن نبودند. به همین دلیل نصب موشک های ساخته شده در داخل کشور روی جنگنده ها لغو شد و موشک های PL-7 و ماژیک برای پر کردن انبار مهمات نیروی هوایی خریداری شدند، چرا که هواپیمای های آمریکایی، روسی و فرانسوی این نیرو برای جنگیدن نیاز به تسلیحات داشتند. اگر چه بخش دفاعی ایران قدم مهمی به سوی جلو برداشته بود، اما انگار مسئله کمبود موشک های هوا به هوای موثر هنوز هم رفع نشده بود. همین که ظرفیت تولید برای ساخت انواع موشک ها و پروژه های دیگر تقسیم شده و برای هر یک ظرفیتی مستقل اختصاص داده نشده بود نشان دهنده این بود که نیروی هوایی هنوز هم بر سر تامین بودجه موردنیاز مشکلات بسیاری دارد و تولید بومی موشک در ایران هنوز به حد تولید انبوه نرسیده است. با این حال تلاش ها در جهت پیشبردن همین تعداد پروژه های فعلی هم در حال انجام است. یکی از همین نمونه ها که قبلاً نیز از آن بحث شد، موشک فاطر است. موشک فاطر در حقیقت همان موشک AIM-9P2 سایدوایندر است که با همان موتور و بدنه قبلی عرضه می شود اما اساساً از نظر الکترونیک پروازی تغییرات مهمی به خود دیده است. پیشرفت هایی که در اویونیک این موشک مشاهده می شود کاملاً ریشه بومی و ایرانی دارد که این خود جای امیدواری است. نصب این موشک با نصب سایدوایندر روی هواپیماها تفاوتی ندارد و به همین جهت، نیازی به خرج های اضافه برای سازگارساختن هواپیماها با موشک جدید نیست. موشک فاطر حدود سه سال است که به خدمت گرفته شده است و گزارشها حاکی از آن است که این موشک به تعداد قابل توجهی در انبار نیروی هوایی موجود است.


هواپیمای F-14 تامکت ایرانی که به طور کامل با موشک های سایدوایندر، اسپارو و فینیکس لود شده است.


برنامه تولید موشک AIM-54 Phoenix به روش مهندسی معکوس و با کمک سازمان های دیگر دفاعی ایران از دیگر پروژه هایی است که نیروی هوایی در سال های اخیر بدان مشغول بوده است. 270 فروند موشک AIM-54 فینیکس به اضافه 10 فروند موشک مشقی تمرینی که در زمان حکومت قبلی ایران از آمریکا خریداری شدند تعدادشان در زمان جنگ تحمیلی ایران و عراق تقریباً به نصف مقدار قبلی رسید و تصور می شود هم اکنون نیروی هوایی تعداد 160 فروند موشک فینیکس را که شاید 40% آن ها عملیاتی باشند در اختیار دارد. برخی منابع غیر معتبر اذعان می دارند که این تعداد موشک فینیکس عملیاتی نیروی هوایی به وسیله بسته های سرویس و تعمیری که به طور پنهانی خریداری شده بود هنوز هم قابلیت شلیک دارند. هواپیماهای F-14A تامکت نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در سرنگون ساختن تعداد بسیاری از میگ ها، سوخو ها و میراژهای عراقی در جنگ ایران-عراق به وسیله موشک های AIM-54 Phoenix به طور عمده، AIM-7E-2/4 و AIM-9P2 نقش به سزایی را ایفا کردند. هواپیماهای تامکت ایرانی که به وسیله خلبانان با تجربه که در آمریکا آموزش دیده اند هنوز هم در نبردهای ساختگی و مصنوعی علیه خلبانان تازه کاری که با میگ MiG-29 های ایرانی پرواز می کنند صر نظر از اینکه هواپیمای دشمن در دیدشان باشد یا نباشد پیروز می شوند. F-14 به عنوان پایه ای ترین هواپیمای رهگیر نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران نه تنها عملیاتی نگه داشته شده است، بلکه سرمایه گذاری های فراوانی بر ارتقا سیستم ها و توسعه توانایی های این جنگنده مقتدر صورت پذیرفته است. با وجود این ها، ایرانی ها مشکلات بسیار بزرگی را بر سر عملیاتی نگه داشتن کامل F-14 ها و موشک های فینیکس متحمل شدند.


هواپیمای F-14 تامکت ایرانی در نمایشگاه دفاع مقدس


برای مثال تامین باتری های حرارتی موشک فینیکس از سال 1987 تقریباً متوقف شد و برای حل این مشکل، یا نیروی هوایی می بایست به طور پنهانی این قطعات را تهیه می کرد یا اینکه با قبول کیفیت کمتر به طور بومی آن را در کشور تولید می کرد. اگر چه مشکلات کمتری بر سر راه سرویس رادار AN/AWG-9 پیش آمد، اما اجزای دیگر اویونیک تامکت مانند ACCM یا کامپیوتر کنترل موشک هوابرد باعث دردسر های بسیاری شد. اما ظاهراً این مشکلات نمی توانست خللی در تصمیم نیروی هوایی ایران در عملیاتی نگه داشتن هواپیماهای F-14 ایجاد کند، چرا که تصمیماتی مبنی بر تولید قطعات فوق الذکر به طور بومی و همچنین ساخت موشک AIM-54 فینیکس به روش مهندسی معکوس نیز گرفته شد. بعد از فاز تحقیقی که سال ها به طول انجامید، سرانجام تولید آزمایشی نمونه ای از موشک فینیکس آب-خنک که نیازی به سیال خنک کننده از طرف هواپیمای حامل نداشت، یعنی چیزی شبیه به موشک AIM-54C با دو سال قبل با سرعتی بسیار کم شروع شد. در طی آزمایشات، مشکلاتی برای موشک بومی فینیکس پیش آمد که به زودی رفع گردید و تعداد 30 فروند از همین موشک ها در تابستان سال 2005 وارد خدمت شد. تولید کند این موشک هنوز هم ادامه دارد.


هواپیمای F-14 تامکت ایرانی با رنگ آمیزی جدید


علاوه بر این تولیدات، تلاش ها برای بهبود بخشیدن دیگر توانایی تامکت های ایرانی هم ادامه دارد. زمانی که هواپیمای آواکس آمریکایی 16 فروند تامکت ایرانی را شناسایی کرد، به زودی سازمان جاسوسی نظامی آمریکا اعلام کرد که این تعداد دو سوم کل تعداد تامکت های عملیاتی ایران است. با استناد بر گزارشهای سازمان جاسوسی آمریکا، ایران 29 فروند تامکت فعال و عملیاتی و 28 فروند تامکت غیر عملیاتی دارد. ممکن است که این اطلاعات در زمان نشر درست بوده باشند، اما حقیقت امر در زمان حاضر چیز دیگریست. در سایه حضور بیش از پیش آمریکا در منطقه و البته تهدید تجهیزات و راکتور های اتمی ایران توسط اسرائیل، کلیه بخش های نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران و صنایع هواپیماسازی ایران دست به دست هم داده اند تا تعداد تامکت های عملیاتی را هر چه بیشتر کنند. البته تهران هم این فعالیت ها را هیچ گاه مخفی نکرده است و همانطور که می دانیم بارها تصاویری از فعالیت و پرواز تامکت های ایرانی در چند سال اخیر دیده شده است، که البته همین فرصتی است تا کارشناسان از روی شماره سریال تامکت های مختلف به بررسی تعداد دقیق تامکت های در خدمت بپردازند. همه شواهد ظاهراً دال بر این حقیقتند که تعداد تامکت های فعال ایران که در حال گذراندن دوران اورهال کامل و در شرف ورود به خدمت دوباره هستند، بیش از 44 فروند از 57 فروند باقی مانده در زمان حال می باشد. با وجود تمام این پیشرفت ها، هنوز نشانه واقعی از هیج تامکتی مجهز به اویونیک و یا موتورهای روسی و یا حتی دریافت کمک از طرف روس ها و یا چینی ها دیده نشده است. در عوض ایرانی ها در حال یافتن راه حل هایی برای مشکلاتشان هستند که بتوانند مسائل را در داخل کشورشان حل نمایند. پردازنده های دیجیتالی جدید، سیم کشی جدید، سیستم خنک کننده جدید برای رادار نیمه دیجیتال AN/AWG-9 و تسلیحات هوا به زمین جدید که همگی به طور بومی توسعه یافته اند نشان از میل ایرانی ها به تولید تجهیزات در داخل کشور دارد.


هواپیمای F-14 تامکت ایرانی در حال فرود و فول لود


از این قرار، در حالی که نیروی دریایی آمریکا هواپیماهای F-14 و موشک های AIM-54 خود را بازنشست کرده است و در حالی که نه نیروی هوایی و نه نیروی دریایی آمریکا دارای هیچ هواپیمایی که قادر به درگیری در فاصله بیش از 30 مایل باشد نیستند، ایران از تعداد بیشتری جنگنده های رهگیر قدرتمند تامکت -با قدرت درگیری بیش از 120 مایل، نسبت به تعدادی که آمریکا می تواند در شرایط جنگی وارد نبرد کند برخوردار است. این زنگ خطری برای آمریکاست چرا که تامکت های ایرانی نه تنها مسلح به موشک های فینیکس هستند، بلکه می توانند با اسلحه های جدیدی با کارایی بالاتر برای تهدید هر چه بیشتر آمریکا تجهیز شوند.


پاسخ مسابقه تک سوالی وبلاگ-2: به چه دليل سکان هاي افقي هواپيماي F-4 Phantom همانطوری که در تصویر زیر مشاهده می کنید داراي حالت افتادگي هستند و نسبت به محور افقي مايل به سمت پايين هستند و اين مسئله چه تاثيري در پرواز اين جنگنده دارد؟

هواپیمای F-4 Phantom در همه مدل ها به دلیل محدودیت های روی عرشه و همچنین اقتضای طراحی دارای سکان عمودی نسبتاً کوچکی است که برای حفظ پایداری هواپیما کافی نیست. به همین دلیل، سکان های افقی این هواپیما جدای از نقش پایداری خود در محوری دیگر، با فرو افتادگی و ایجاد زاویه نسبت به خط مستقیم از نظر مولفه های تعادلی دارای دو مولفه ی طولی و عرضی می شود. یعنی بدین صورت علاوه بر حفظ پایداری عرضی که بر عهده سکان افقی است، این سکان ها برای جبران کوتاهی سکان عمودی تا حدودی به پایداری طولی نیز کمک می کنند.

پاسخ به سوالات هفته-9


سوال 1- آقای فرید- می خواستم درباره صنایع هواپیما سازی اسرائیل، دستاوردها و تولیدات این کشور اگر اطلاعی دارید لطف کنید و ارائه دهید.

توضیح کامل در مورد سوال شما مستلزم نوشتن مقاله های طولانی بسیاری است، اما به طور خلاصه باید خدمت شما عرض کنم که رژیم غاصب صهیونیستی به طور جدی در زمینه طراحی و تولید هواپیماهای بومی دست دارد و جنگنده هایی از قبیل کفیر، لاوی و نشر اگر چه از روی طرح های غربی به تولید رسیده اند، اما موفق بوده و دارای پیشرفت ها و بهبودهایی نیز می باشند. همچنین صنعت الکترونیک و اویونیک این رژیم نیز بسیار پیشرفته است به طوری که وظیفه طراحی و ساخت اویونیک Su-30Mk های هندی بر عهده صنایع هواپیماسازی رژیم غاصب صهیونیستی است و همچنین در بخش هایی از اویونیک جنگنده چینی J-10 نیز این رژیم نقش دارد.


سوال 2- آقای الیکی- چرا بعضی از هواپیماها دو خلبان دارند و بعضی یکی. و در یکی از عکس های f-14 در همين وبلاگ آن هواپيما داراي سه سرنشين مي باشد؟

هواپیماهای مختلف بسته به نوع ماموریت و پیچیدگی سیستم های تسلیحاتی آن ها دارای تعداد یک، دو و حتی سه سرنشین هستند. برای مثال در هواپیمای جنگنده F-14 تامکت به دلیل پیجیدگی سیستم هدف گیری و راداری آن دو سرنشین در این هواپیما برای تقسیم وظایف در نظر گرفته شده است در حالی که با پیشرفت تجهیزات درون کابین وظیفه خلبان کاهش یافته و به سادگی می تواند به امور جنبی هم بپردازد به همین دلیل در جنگنده های جدید مانند F/A-18 C/D هورنت و F-16C تنها یک خلبان هدایت امور را در دست دارد. در بمب افکن اتمی B-58 Hustler به دلیل پیچیدگی عملیات و البته قدیمی بودن تجهیزات سه سرنشین وظیفه انجام امور را بر عهده دارند. در مورد تصویر F-14 مورد نظر شما باید بگویم که این تصویر فقط و فقط یک حقه کامپیوتری است و جنبه واقعی ندارد.


سوال 3- آقای محمد- كمترين فاصله اي كه يك هواپيما مي تواند با زمين داشته باشد چقدر است؟

سوالتان کمی گنگ است، اگر منظورتان حرکت با سرعت های بالا و نزدیک به زمین است در سرعت های بالا یا باید از سیستم هدایت خودکار توسط شناسایی عوارض زمین یا Terrain Following System استفاده شود یا اینکه قبلاً عوارض آن منطقه توسط ماهواره ها شناسایی شده و ارتفاع امن به خلبان اعلام شود یا آنکه خلبان به طور چشمی از عوارض پرهیز کرده و در کمترین ارتفاع ممکن پرواز کند. اگر منظور دیگری دارید بازهم سوالتان را تکرار کنید.


سوال 4- آقای محمدرضا- در بعضي از پرواز هواپيماهاي جنگي ديده مي شود كه هواپيما در يك مسير مستقيم به صورت وارونه پرواز مي كند يا مرتب به دور خود مي چرخد اسم اين عمل چيست و كار برد اين كار چيست؟

پرواز هواپیما در یک مسیر مستقمی به صورت وارونه Reverse Flight یا پرواز واژگون نامیده می شود که در این حالت فشار بسیاری بر قسمت سر و گردن و گلوی خلبان وارد می آید و مدت زمان انجام چنین مانوری از چندین ثانیه بیشتر تجاوز نمی کند. این مانور بیشتر در نمایش های هوایی کاربرد دارد اما در شرایط نبرد نزدیک هم خلبان مجبور است هواپیمای خود را به کرات به حالت رول معکوس دربیاورد تا از وضعیت هواپیمای دشمن آگاه شود. به دور محور طولی هواپیما چرخیدن نیز کاملاً جنبه نمایشی دارد و مانور Continuous Rolling نام دارد.


سوال 5- آقای محمد- كسي كه در رشته ي خلباني تحصيل مي كند، اولين پرواز خود را با چه هواپيمايي دارد و هواپيماي F-14 براي چه دوره اي از خلباني مي باشد؟

نخستین پروازها معمولاً با هواپیماهای پیستونی و هواپیماهای دیگری مانند بونانزا و یا توربوکماندر انجام می شود، در دوره های پیشرفته تر از هواپیمای T-33 و در دوره های دیگر از F-5 استفاده می شود. در دوران دانشجویی خلبانی از هواپیمای F-5 بالاتر استفاده نمی شود و در دوران خدمت خلبان با دریافت گواهینامه مربوط به هواپیماهای پیشرفته تر مانند F-4 و MiG-29 و F-14 می تواند با این قبیل هواپیماها پرواز کند.


سوال 6- آقای محمدرضا- به نظر شما در نبرد يك F-14 و يك F-117 كدام يك مي توانند نسبت به ديگري برتري داشته باشند و يا در صحنه ي نبرد پيروز گردند؟

دوست عزیز، دو هواپیمایی که شما از آن ها نام بردید به هیچ وجه در یک کلاس و اندازه و حد ماموریتی نیستند چرا که F-14 یک هواپیمای رهگیر و F-117 یک بمب افکن تاکتیکی سبک است. البته که در شرایط نبرد تن به تن و حتی نبرد های دورتر، البته با صرف نظر از قابلیت Stealth هواپیمای F-117، جنگنده تامکت به راحتی هواپیمای نایت هاوک را شکار می کند. در حالتی که قابلیت خفاکاری هم در نظر گرفته شود، تامکت راهی به جز استفاده از سیستم جستجو گر مادون قرمز یا IRST ندارد.


سوال 7- آقای مهدی کریمی- من زمان سربازی توی نیروی هوایی پایگاه یکم خدمت کردم اونجا چند بار بین شیلتر هواپیماهای میگ 29 رفتم البته کارمون ایجاب می کرد حتی یک بار هم یکی از هواپیما ها رو از زمان آماده کردن تا مرحله پرواز دیدم که خیلی لذت بردم شما گفته بودید ایران این نوع هواپیما رو نداره و فقط در جنگ خلیج فارس چند تا از اونها از عراق به ایران پناهنده شدن پس چطور این نوع هواپیما بدون حمایت روسیه پشتیبانی میشه حتی تقریبا میشه هر روز در آسمان تهران این نوع هواپیما رو دید که داره پرواز می کنه؟

بنده هیچ گاه نگفتم که ایران MiG-29 ندارد، اتفاقاً ایران تعداد نزدیک به 40 فروند از این هواپیما و از مدل های A و UB را در اختیار دارد و به طور رسمی هم این هواپیماها خریداری شده اند و به همین دلیل مشکلی از نظر پشتیبانی روسیه ندارند. تعداد نزدیک به چهار یا پنج فروند هم در زمان جنگ خلیج فارس از عراق به ایران پناهنده شده اند.


سوال 8- آقای مهدی کریمی- در مانور های هوایی قدرتمند ترین هواپیما چه نوع هواپیما هست؟

هواپیمای MiG-29A به عنوان مانورپذیرترین جنگنده حال حاضر دنیا شناخته شده است و به دنبال این هواپیما، جنگنده شکاری F-16C قرار دارد.


سوال 9- آقای مهدی کریمی- در سرعت مافوق صوت یعنی سرعتی که هواپیما حتی از سرعت ارتعاش لایه های هوا که همون مبنای سرعت صوت هست، چطور سوخت در داخل موتور جت می سوزد؟ در صورتی که حداقل با این سرعت هوا وارد موتور می شود و وقت برای ارتعاش هم ندارد چه برسه به سوختن بنزین مخلوط با هوا؟

به نکته بسیار جالبی اشاره کردید. باید خدمتتان عرض کنم که در حال حاضر به غیر از موتورهای تازه ابداع شده Scramjet هیچ موتور دیگری وجود ندارد که بتواند هوا را در سرعت مافوق صوت محترق نماید. هوای موتور لازم است قبل از ورود به موتور تا سرعت مادون صوت کاهش سرعت داده شود تا برای سوختن مناسب گردد. این کار توسط ورودی موتورهای هواپیماها انجام می شود که به شکل های مختلف ساخته می شوند و اکثرا به کمک دیفیوزر های Convergent/Divergent یا Center Body یا همان مخروط جلوی ورودی هوای مورد نظر را تا سرعت مادون صوت کاهش سرعت می دهند.


سوال 10- آقای پارسا- آیا جنگنده های اسرائیلی Kfir، Nesher و Lavi توانایی رقابت با انواع روسی و غربی خودشون رو دارند و آیا از نظر فنی از تکنولوژی بالایی در حد جنگنده های آمریکایی برخوردارند و آیا در جنگ اخیر به نظر شما از جنگنده Lavi استفاده می شود؟

جنگنده های فوق الذکر تقریباً با استفاده از طرح هواپیماهای مشابه غربی ساخته شده اند و تفاوت این جنگنده ها با انواع غربی در نوآوری های متعدد و البته تولید بومی این هواپیماهاست. در برخی موارد برتری هایی بین این هواپیما مشاهده می شود اما بیشتر این جنگنده ها را در شرایط جنگی باید سنجید و برتری را مشخص کرد. در ضمن رژیم غاصب صهیونیستی به احتمال زیاد ریسک استفاده از این جنگنده های جدید و آزمایش پس نداده را قبول نخواهد کرد و به استفاده از همان جنگنده های آمریکایی خود ادامه خواهد داد.


سوال 11- آقای پیمان- اگر کسی قبل از خلبانی چشمش ضعیف نباشد و خلبان شد بعد چشمش ضعیف شد آیا آن را اخراج می کنند؟

چکاپ های مکرر و مختلفی در مورد خلبان ها انجام می شود و به محض اطلاع از ضعف چشمان یک خلبان، آن خلبان دیگر نمی تواند پرواز کند و احتمالاً وظایفی مانند معلم خلبان زمینی به او واگذار خواهد شد و به هیچ وجه اخراج نخواهد شد.


سوال 12- محمدرضا- می خواستم از شما بپرسم موشکهای بسیار پیشرفته S-300 مهم تر هستند یا جنگنده های MiG-29 SMT و Su-27 که به قول شما روسیه مورد اول را به ما فروخته ولی از فروش مورد های دوم امتناع می ورزد؟

پدافند S-300 درست است که بسیار قدرتمند و دقیق است و توانایی های بسیاری دارد اما این پدافند صرفاً یک سیستم دفاعی است که به تنهایی نمی تواند کاری در پیشبرد کلی عملیات علیه تهاجم از پیش ببرد. اما جنگنده هایی که شما از آن ها نام بردید هواپیماهایی با خصوصیت های تهاجمی هستند و به خصوص این مسئله در مورد MiG-29SMT که قابلیت های هوا به زمین بسیار دارد نیز بیشتر صدق می کند به همین دلیل روسیه از تحویل یک چنین جنگنده هایی امتناع می ورزد.


سوال 13- آقای محمد رضا- گفته می شود رادار میگ-31 با قدرت پوشش مثبت و منفی 70 درجه نسبت به سطح افق تا مسافت حدود 160 مایل را پوشش می دهد و از رادار اف-14 نیز پیشرفته تر است ایا این مطلب درست است؟

گفته شما در مورد هواپيماي رهگير MiG-31 کاملاً صحيح است و اين جنگنده هواپيماي بسيار قدرتمند و توانايي است، اما سيستم راداري F-14 که البته حدود بيست سال قبل از به تکامل رسيدن رادار زاسلون جنگنده MiG-31 ساخته شده است، به مراتب تواناتر و قدرتمند تر است. رادار AN/AWG-9 هواپيماي F-14 به دليل محدوديت دماغه هواپيما مي تواند در حالت عادي تا شعاع 340 کيلومتري را اسکن کند و همزمان 24 هدف را شناسايي و شش هدف را تعقيب نمايد و اگر محدوديت آنتن در کار نباشد اين رادار توانايي اسکن شعاع 700 کيلومتري را نيز داراست. مي بينيد که برتري کامل با سيستم راداري AN/AWG-9 ساخت شرکت هيوز مي باشد.


سوال 14- آقای محمد رضا- آیا بالگرد Mi-28 N با بالگرد AH-64 D از نظر قابلیتهای راداری و سیستم اتش و تحرک برابری می کند؟

خير، ميل Mi-28N اگرچه هليکوپتر توانايي در نوع خود است اما از نظر الکترونيک و اويونيک رزمي و پروازي به هيچ وجه با آپاچي لانگ بو AH-64D قابل مقايسه نيست. در ضمن، طراحي ممتاز تر و البته وزن کمتر AH-64D به تحرک بيشتر اين هليکوپتر کمک مي کند.


سوال 15- آقای کیوان- مي خواستم در مورد خبري که چندي پيش از يکي از سايت هاي خبر نظامي خوانده بودم از شما که متخصص امور هوايي هستيد صحت آن را جويا شوم. چندي پيش در سايت هواپيما ايراني مطلبي در مورد منهدم کردن هواپيماي جاسوسي SR-71 توسط يک موشک زمين به هوا در بوشهر خواندم و گفته شده بود هواپيماي مذبور در حال عکس برداري از نيروگاه اتمي بوشهر بوده. و در ذيل اين خبر آمده که با دستور سيد علي خامنه اي خبر آن منتشر نشود حال آن که سايت ايران اتکت هم مطلبي مشابه چاپ کرد . حال آيا اين خبر صحيح است؟ هواپيمايي که رادار قادر به شناسايي و رد گيري آن نيست چگونه موشک ضد هوايي به سمت آن حرکت کرده و آن را رد گيري مي کند . گفته شده در اين عمليات از 3 فروند موشک S-300 استفاده شده.

بنده هم اين خبر را مشاهده کرده ام اما همانطوري که مي بينيد اين خبر در هيچ رسانه ديگري پخش نشده چرا که اگر چنين اتفاقي مي افتاد به قطع باعث بروز تنش ها و درگيري هاي سياسي بسياري مي شد. جداي از مسائل سياسي که در اين وبلاگ نيازي به پرداختن به آن نيست بايد گفت که هواپيماي SR-71 داراي خصوصيات خفاکاري مي باشد اما اين خفاکاري همانند هواپيماهاي Stealth امروزي مثل B-2 به طور کامل نيست و در شرايط خاصي صورت مي پذيرد. بنابراين هدف قرار گرفتن اين هواپيما توسط موشک ضد هوايي امري محتمل و امکان پذير است. مورد ديگر اين که هواپيماي SR-71 از سوي نيروي هوايي آمريکا سال هاست که بازنشست شده و اگر قصد انجام عمليات جاسوسي باشد، ماهواره هاي جاسوسي امروز با هزينه بسيار کمتر نتايج بسيار دقيق تري به دست مي دهند.


سوال 16- آقای کیوان- به نظر شما داشتن تعدادی سایت موشکی زمین به هوا می تواند آسمان ایران عزیز را حفظ کند؟ با ایجاد این شرایط شانس پیروزی در یک نبرد هوایی منطقه ای برای ایران چقدر است؟

حفظ آسمان ايران به وسيله موشک هاي ضد هوايي تا حدودی محدود است و همانطوري که قبلاً هم عرض کردم داشتن هواپيماهايي براي رهگيري نيروي هوايي دشمن در نبردهاي تن به تن هوايي و البته هواپيماهايي براي تکميل نقش دفاع هوايي يک کشور يک امر کاملاً الزامي و اجتناب ناپذير است.


سوال 17- آقای امیر- چرا در جنگنده های جدید سکان عمودی قایم نیست و کمی انحنا دارد؟

اين مسئله بستگي به نوع طراحي هواپيما و البته محدوديت هاي طراحي دارد. ممکن است در هواپيماي مورد نظر شما سکان افقي کوتاه بوده باشد که در اين صورت براي جبران پايداري عرضي هواپيما مايل بودن سکان عمودي لازم است.


سوال 18- اقای امیر- در فلایت سیمولاتور میتوان بدون جوی استیک هم پروارز کرد یا نه؟

بله با استفاده از کليدهاي جهتي مي توان از فلايت سيمولاتور براي هدايت هواپيما و کليدهاي ديگر که راهنماي آن ها در سيمولاتور موجود است استفاده کرد. البته هدايت حرفه اي هواپيما ها به کمک صفحه کليد کاري بس دشوار است و توصيه نمي شود.


سوال 19- آقای حسین- آیا اگر روزی اسرائیل به ایران حمله هوایی کرد آیا هواپیماهای کهنه و زوار در رفته ایرانی یا سیستم های موشکی از رده خارج تا چه حد میتونه جلوی F-15 و F-16 ها و یا هواپیمای KIFIR اسرائیل رو بگیرند؟

قدرت هوايي ايران را نبايد دست کم گرفت. با توجه به اخباري که مي رسد، ظاهراً در حال حاضر يا در آينده نزديک حدود 45 فروند تامکت آماده به کار با موشک هاي فينيکس سرويس شده توسط متخصصان داخلي در اختيار خواهيم داشت که خود يکي از برترين تسليحات دفاع هوايي موجود است و همچنين در اختيار داشتن حدود 40 فروند، ميگ 29، 30 فروند ميراژ F1BQ و F1EQ، در حدود 35 فروند Su-24 که سيستم هاي اخلاگر اين پرنده مشهور است و به تنهايي مي تواند سايت راداري يک منطقه را از کار بيندازد، در حدود 50 فروند فانتوم، نزديک به 30 فروند F-5 و البته 20 فروند سوخو 27 و سوخو 30 در حال تحويل که البته توان هوايي کمي نيست. در ضمن دفاع موشکي ايران اگر با تعداد بيشتري سايت هاي موشکي S-300 تجهيز شود، مطمئناً سد نسبتاً محکمي در برابر دشمنان ما خواهد بود. در مورد عمليات تهاجمي هم بايد عرض کنم که اکثر کشورهاي منطقه در برد موشک هاي بالستيک ما هستند و به جرات مي توانم بگويم که هيچ کشوري در منطقه از جمله اسرائيل ريسک حمله به کشورمان را نخواهد پذيرفت چرا که به قيمت نابودي خود او تمام خواهد شد.


سوال 20- آقای رضایی- آیا از عملیاتی شدن جنگنده های ساخت داخل اطلاعی دارید؟

خیر.


سوال 21- آقای حمیدرضا- آيا AIM-7E4 مدلي از اسپارو كه ايران داشته هنوز كاراست و اينكه موشك فينيكس كارا تر است يا اموس؟

بله موشک هاي اسپارو AIM-7 هنوز هم در خدمت نيروي هوايي ايران هستند و به کرات روي هواپيماهاي تامکت و فانتوم ديده شده اند. فقط در بعضي از فانتوم ها به دليل پيدا نشدن قطعات يدکي رادار APQ-120 مشکلاتي براي شليک موشک پيش آمده بود که البته هنوز خبر موثقي از رفع اين مشکلات در دسترس نيست. در ضمن، موشک AA-9 Amos که توسط شرکت ويمپل طراحي شده را مي توان يک کپي کامل از موشک فينيکس به شمار آورد. موشک فينکس AIM-54C بسيار کاراتر و دقيق تر از موشک آموس روسي است.


سوال 22- آقای حامد اقبالی- آیا با وجود تحریمها ایران دیگر نمی تواند هواپیماهای جنگنده پیشرفته روسی مستقیما خریداری کند و حتما باید جنگنده های روسی را بطور دست دوم و غیر مستقیم خریداری کند؟

ظاهراً که به همين صورت است اما دقيقاً مسئله مشخص نيست که ايران مستقيماً مي تواند طرف قرار داد روسيه شود يا خير. با اين حال ظاهراً روابط ايران و روسيه به مراحل روشن تري رسيده است.


سوال 23- آقای کیوان- آیا مو شک هایی که ایران از روسیه خریداری کرده مثل R-77 قابلیت نسب بر روی هلیکوپتر را هم دارند؟

خير، اين کار مستلزم مطابقت سيستم راداري و سيستم شليک موشک با رادار هليکوپتر است که در شرايط حاضر روي هيچ يک از هليکوپتر هاي ايران و خارج امکان پذير نيست و البته از نظر اقتصادي هم امري به صرفه و البته معقول به نظر نمي رسد.


سوال 24- آقای کیوان- چرا دولت ایران اینگونه علاقه مند به زبان و کشور های عرب است تا حدی که نام تمام نو آوری های نظامی را به این زبان بر گزیده؟

بنده اطلاعی ندارم.


سوال 25- آقای کیوان- نظر شما توان موشک های زمین به هوا و هوا به هوای ایران تا چه حد است و آیا توان برآورده کردن بلند پروازی های ایران را دارد؟

توان زمين به هوا يا SAM کشور ايران در حد قابل قبولی است و با اندکي تقويت بيشتر مي توان به آن اميد بيشتري بست. در مورد AAM هم وضع به همین صورت است.


سوال 26- آقای فرید- در سایت www.military.blogfa.com عکس جنجالی از یک mig-31 BM ایرانی نشان داده شده است لطفا درباره صحت آن اظهار نظر کنید؟

احتمال خريد يا وجود ميگ MiG-31BM در ايران بسيار اندک است و تصوير مزبور که در سايت اصلي Global Security موجود است به احتمال زياد نتيجه تصورات و خيال پردازي نويسنده مطلب اصلي بوده است. همانطوري که تصاوير گرافيکي هواپيماهاي F-15 و J-10 را مي توان يافت که البته خيالي بيش نيستند.


سوال 27- آقای رضایی- می خواستم بدونم ایا امکان سوار نمودن موشکهای روسی از خانواده R بر روی هواپیماهای غربی موجود در ایران امکان پذیر می باشد؟

همانطوري که در سوالات قبل ذکر گرديد نصب چنين موشک هايي روي هواپيماهاي ديگر نيازمند تطابق سيستم هاي راداري هواپيما و موشک مورد نظر است که اگر استاندارد نباشد کاري است بس مشکل و هزينه بردار که کمتر نهادي اجراي آن را با ريسک هاي موجود مي پذيرد و خريد موشک هاي تازه و استاندارد يک هواپيما راه عاقلانه تري براي رفع نيازهاي هوا به هواي يک نيرو مي باشد.


سوال 28- آقای پیمان- آیا کسی که به استخدام نیروی هوایی در می آید ولی در رشته ای به غیر از خلبانی می تواند تغیر رشته دهد و بعد رشته خلبانی را پیشه کند؟

بله امکان دارد ولي کسي که داوطلب اين کار است نبايد سني بالاي بيست سال داشته باشد چرا که يکي از شرايط تحصيل در دانشکده هاي خلباني نظامي دارا بودن سن زير بيست سال تمام است.


سوال 29- آقای احمدوند- لطفاً در مورد نحوه توزیع جنگنده بمب افکن های نیروی هوایی در نقاط مختلف کشور توضیح دهید که بر اساس چه معیار ها و پارامترهایی و چه نوع هواپیماهای این تقسیم بندی صورت می گیرد؟

توزيع هواپيماهاي مختلف نيروي هوايي در هر کشوري با توجه به شرايط جغرافيايي منطقه و البته موقعيت استراتژيکي و ژئوپليتيکي آن منطقه صورت مي گيرد تا امکان تهديد و خطر از سوي کشورهاي منطقه از مرزهاي خاکي و آبي و هوايي به بهترين نحو کاهش يابد.


سوال 30- آقای عباس- من توانستم از دانشگاه صنعت هواپیمایی گواهینامه های PPL و CPL را اخذ کنم میخواهم بپرسم من می توانم خلبان نیروی هوایی شوم اگر به پاسخ من جواب دهید بسیار ممنون می شوم.

دوست عزيز، خلباني نيروي هوايي ارتباطي به اخذ گواهينامه هايي نظير PPL يا CPL ندارد چرا که اين رسته از گواهينامه ها صرفاً تصديق نامه هايي غير نظامي و سيويل هستند و به امور هوانوردي بين المللي ICAO مربوط مي شوند اما هوانوردي نظامي در هر کشوري قانون و مقررات و دوره هاي تحصيلي مخصوص به خود را دارد. براي خلباني بايد ديپلم يکي از رشته هاي رياضي يا علوم تجربه را دارا بوده و سنتان نيز زير بيست سال باشد. در اين حالت مي توانيد براي شرکت در تست هاي نيروي هوايي در صورت نياز به جذب نيرو شرکت نماييد.


سوال 31- آقای حمیدرضا- شما در مقاله ای که در مورد ورود اولین اسکادران تامکت ها در 30 سال پیش به ایران نوشته بودید مطالب جالبی بود و از مقالاتی که در مورد این جنگنده رهگیر نوشته بودید معلوم است که به تامکت خیلی علاقه دارید. البته من هم به این جنگنده خیلی علاقه دارم خوب بی دلیل هم نیست بهترین جنگنده ایران است اما اگر کشور ایران جنگنده های فالکون و هورنت را هم دارا بود آیا باز هم این جنگنده را مانند قیل دوست داشتید شاید این طور باشد اما بازوی اول تامکت که موشکهای فینیکس است که اگر هم ایران توانسته باشد کمی از آنها را سرپا نگه دارد تعداد آنها بسیار کم است و باید توجه داشت کشوری که رو به ایران قرار دارد خود سازنده تامکتها است و بیشتر از همه میداند که نقاط ضعف این هواپیما چیست و این یکی از برتری هوای آنها است. هورنت هم کم هواپیمایی نیست که در حال حاضر در جای تامکت بر روی ناوها در حال خدمت است. این رو همان طور که شما آقای آرمان عزیر میدانید سرعت عمل خلبان در هواپیمایی که تجهیزات پیش رفته تر دارد بسیار بیشتر است و باید این را قبول کنیم که سیستم های هورنت جدیدتر و به روز تر از تامکت است تکنولوژی به کار رفته در تامکت برای بیش از 31 سال پیش بوده در حالی که هورنت بسیار نزدیک تر به زمان ما است و این را همان طور که میدانید هورنت از نظر جنگ هوا به هوا از تامکت چیزی کم نمی آورد. البته تامکت هم پیشرفته است اما دیگه باید به تاریخ بپیونده و این خیلی تلخ است.

ضمن تشکر از شما دوست عزيز بايد عرض کنم که جنگنده F/A-18C/D/E/F هيچ گاه در حد توانايي هاي جنگنده F-14 Tomcat نيست و در اين باره مطمئن باشيد که با تعصب قضاوت نمي کنم بلکه اين نظر بيشتر حتي کارشناسان غربي است. بازنشسته کردن تامکت به يکباره تعجب همه را برانگيخت، چرا که هواپيمايي مانند B-52 با وجود جانشين هايي مانند B-1B و B-2 پس از بيش از شصت سال هنوز هم تا سال 2020 براي آپگريد آن برنامه ريزي شده اما تامکت سي سال پيش که البته همه و همه متفق القولند که يک پرنده جلوتر از زمان بود مي بايست از خدمت برکنار شود. بايد گفت که در نبردهاي امروزي مانورپذيري نقش چندان عمده اي را ايفا نمي کند بلکه اين توانايي تسليحاتي و قدرت آتش و قدرت سيستم هاي راداري يک هواپيماست که برتري مطلق آسمان را از آن او مي کند. آيا هيچ گاه هورنت توانايي تسليحاتي و راداري تامکت را دارد؟ ايا مي دانيد که کارشناسان گفته اند آمريکا با بازنشست کردن تامکت ضربه بسيار بزرگي به خود زده است چرا که اکنون ناوهاي اين کشور از طرف F-14 هاي ايران در خطر هستند حال آنکه ديگر USN تامکتي براي دفاع از خود ندارد و F/A-18 نيز محدوده اي بيش از سي تا چهل کيلومتر بيشتر را از نظر تسليحاتي نمي تواند پوشش دهد. مافياي شرکت بوئينگ در نيروي هوايي و دريايي آمريکا باعث بازنشستگي تامکت و همچنين عدم ادامه طرح هاي بسياري از سوي شرکت هاي ديگر در نيروي هوايي و دريايي آمريکا شده است نه بي لياقتي جنگنده جلوتر از زمان تامکت.


سوال 32- آقای حمیدرضا- تعداد و نوع هواپیماهای عراقی که در سال 1991 به ایران آمدند چه بود؟

1- 4 فروند هواپيماي MiG-29 که به يگان هاي عملياتي پيوستند.
2- 24 فروند سوخو Su-24 که به نيروي هوايي و به جمع 12 فروند موجود پيوستند.
3- 24 فروند ميراژ F1BQ و F1EQ که جزو مدرنترين هواپيماهاي فراري به ايران بودند.
4- 7 فروند سوخو Su-25 که به همراه تعداد خريداري شده به خدمت در آمد.
5- تعداد 44 فروند سوخو Su-22 و Su-20 که تعداد کمي از آن ها عملياتي هستند.
6- تعداد 12 فروند هواپيماي ميگ MiG-23 Flogger که همگي به دليل عدم صرفه بازنشست شدند.
7- 15 فروند هواپيماي ترابري Il-76 شامل يک فروند AWACS ملقب به عدنان


سوال 33- آقای حمیدرضا- آیا هواپیماهای Su-25 یا نمونه جدیدتر ان Su-39 توانایی برابری با A-10 امریکایی را دارند ( از نظر قابلیتهای تهاجمی و عملکرد پروازی)؟

سوخو Su-25 اگرچه هواپيماي نسبتاً خوبي در ماموريت مشخصه خود است اما در برابر A-10 آمريکايي حرفي براي گفتن ندارد چرا که طراحي A-10 بسيار هوشمندانه است و سيستم آتش و رادار اين جنگنده هوا به زمين که به کابوس نيرو هاي زميني مشهور است زبانزد است. در مدل Su-39 تغييراتي داده شده است که نسبت به Su-25 عمکلرد بهتري را مي توان از اين هواپيما انتظار داشت اما نه در حد A-10.


سوال 34- آقای حمیدرضا- محدوده پوشش راداری اواکس A-50 روسی چقدر است؟

پيش بيني مي شود که شعاع 600 تا 800 کيلومتري توسط اين AWACS روسي قابل اسکن باشد.


مسابقه تک سوالی وبلاگ-2

به چه دليل سکان هاي افقي هواپيماي F-4 Phantom همانطوری که در تصویر زیر مشاهده می کنید داراي حالت افتادگي هستند و نسبت به محور افقي مايل به سمت پايين هستند و اين مسئله چه تاثيري در پرواز اين جنگنده دارد؟


سکان های افقی فروافتاده هواپیمای F-4 فانتوم

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد IRIAF-قسمت دوم

نیروی هوایی ایران، حریفی سرسخت؟-قسمت دوم

مطالب آمده در این مقاله صرفاً ترجمه می باشد و به هیچ وجه نشان دهنده ی نظر مترجم نیست.

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران IRIAF


به قلم: تام کوپر و لیام دولین      مترجم: آرمان سیداحمدی        منبع: مجله Combat Aircraft


طوفان در فنجان چای

منابع نظامی آمریکا و بریتانیا مخصوصاً در صدد آزمایش واکنش ایران نسبت به عملیاتی که می خواستند به انجام برسانند برآمده اند. بر پایه آنچه نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران تا کنون انجام داده است، این دو کشور بر این عقیده اند که ایران آخرین حد قدرت دفاعی خود را به نمایش گذاشته است و به دلیل ضعف شدید شبکه راداری این کشور، تعقیب و گریز های بین هواپیماهای ایرانی و آمریکایی تا کنون برای ایران بدون ثمر بوده است. بیشتر منابع غربی به مثال هایی مانند ورود بی اجازه یک فروند هواپیمای آمریکایی در پاییز سال 2005 به حریم هوایی ایران اشاره می کنند. یک هواپیمای تانکر سوخت رسان KC-135 آمریکایی در نوامبر سال 2005 اشتباهاً وارد مرزهای هوایی ایران شد و حدود چهل دقیقه را نیز در آسمان ایران بدون هیچ مزاحمتی سپری کرد به گفته این منابع این مسئله نشان از ضعف شدید قدرت رهگیری هوایی ایران را دارد؛ البته بهتر است بدانیم که این منابع توافقات شفاهی را که دو طرف را ملزم به عدم شلیک به هواپیماهای یکدیگر می کرد را از یاد برده اند. شاید به سخن دیگر ایران «نخواسته» است که هواپیماهای آمریکایی را که بدون اجازه وارد حریم هوایی این کشور می شدند هدف قرار دهد. البته منابع ایرانی این گفته ها را نه تصدیق می کنند و نه رد می نمایند. آن ها به طور سربسته به این واقعیت ها معترفند که بهترین کنترل را بر حریم هوای خود ندارند، رادارهای زمینی شان به زحمت می تواند برخی مناطق ایران را پوشش دهد، شبکه ارتباطی شان کامل و کافی نیست و فرماندهی آن ها در برخی نقاط حساس به بهترین وجه ممکن صورت نمی پذیرد؛ اما همین منابع به شدت بر این مسئله پافشاری می کنند که جنگنده های نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران-IRIAF اخیراً به طور کامل ارتقا یافته و اورهال شده و از بهترین سرویس های ممکن گذشته اند و در حال حاضر در بهترین شرایط موجود عملیاتی به سر می برند. یکی از جالبترین مسئله های قابل توجه این است که IRIAF گشت های مکرر هواپیماهای آمریکایی را در مرزهای خود را یک تمرین به موقع و البته منبع مطئمنی برای جمع آوری اطلاعات در مورد هواپیماهای آمریکایی و توانایی های آن ها قلمداد کرده است.


هواپیمای F-14 Tomcat ایرانی در حال سوختگیری بر فراز رشته کوه های البرز


بر خلاف سال 2003 که گزارش های متعددی از روئیت تامکت های ایرانی توسط خلبان های آمریکایی رسیده بود، آن دسته از خلبانان نیروی دریایی آمریکا که بیشتر در خلیج فارس به گشت می پردازند به ندرت درباره وجود تامکت در آن منطقه سخن گفته اند. در عوض، بیشتر همین خلبانان با هواپیماهای F-4E ،Su-24MK و میراژ F1EQ متعلق به نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران ملاقات هایی مکرر داشته اند. گزارشهای معدودی هم از روئیت تامکت های ایرانی در آن منطقه ثبت شده است، اما بیشتر این تامکت ها هنگامی سر راه سبز شده اند که خلبانان آمریکایی به خود جرات نفوذ عمیق تر در حریم هوایی ایران را داده اند. به نظر می رسد همین مسئله یکی از دلایلی بوده است که ارتش آمریکا تامکت های ایرانی را بلااستفاده دانسته است. اما از سوی دیگر ایرانیان اعلام می کنند که غیاب تامکت ها، به علت حفظ این قدرت بزرگ رهگیری هوایی ایران برای مواقع ضروری تر و البته حفظ اسرار مربوط به آنان است.


بازدید مقام رهبری از پایگاه شکاری چابهار و فانتوم F-4D پشت سر ایشان


در شرایطی که تامکت های آماده در آشیانه هایشان خفته اند، دیگر جنگنده های IRIAF مرتباً در مرزهای ایران دیده می شوند. در تابستان سال 2005 سوخو Su-24 های بسیاری در حال عملیات بر فراز خلیج فارس مشاهده شدند که عمده این هواپیماهای بمب افکن مجهز به موشک های ضد کشتی چینی C802K-2 بودند. موشک C802K-2 یک موشک ضد کشتی مجهز به موتور توربوجت و دارای بردی معادل 120 کیلومتر می باشد که در شرایط کنونی تحت لیسانس چین در ایران با نام موشک «نور» تولید می شود. موشک نور و هواپیماهای Su-24 از بالقوه ترین و تهدیدآمیز ترین خطرات برای ناوها و ناوچه های آمریکایی و بریتانیایی در خلیج فارس به شمار می آیند. فانتوم های ایرانی هم که در آن ناحیه مشاهده شده اند بیشتر مسلح به موشک های AIM-7 Sparrow و AIM-9 Sidewinder بوده اند.


هواپیمای F-4 Phantom II متعلق به IRIAF در حال حمل موشک های اسپارو


موشک اسپارو سوار بر فانتوم های ایرانی گواه این حقیقت است که رادارهای AN/APQ-120 هواپیماهای فانتوم ایرانی هنوز هم مشکلی برای شلیک این موشک ها ندارند و مشکل قطعات یدکی این رادارها ظاهراً حل شده است. این مسئله مهر تاییدی بر توانایی های بومی ایرانی است، چرا که بیشتر منابع غربی بر این باور بودند که فانتوم های ایرانی دیگر به دلیل مشکل قطعات یدکی رادار قادر به شلیک موشک های اسپارو نیستند. اگر وجود موشک های اسپارو زیر بال های فانتوم های ایرانی حقیقت داشته است، پس پرواز تامکت های ایرانی مسلح به موشک های کشنده فینیکس نیز نمی تواند دور از انتظار باشد. رویارویی بین هواپیماهای دو طرف اگرچه در بیشتر دفعات شامل مانورهای تهاجمی و جسورانه از هر دو طرف بوده است، اما همیشه با صلح و آرامش پایان یافته است. از یکی از این مواجه ها می توان به رویارویی یک فروند F-4E نیروی هوایی ایران که به وسیله یکی از جوانترین و جسورترین خلبانان ایرانی هدایت می شد و یک فروند F/A-18 نیروی دریایی آمریکا اشاره کرد که در طی این درگیری بدون قربانی، فانتوم ایرانی سعی کرد هواپیمای آمریکایی را به داخل خاک ایران کشانده و به یکی از سایت های پرتاب موشک های زمین به هوای SAM ایران نزدیک کند که البته این تلاش برای هواپیمای ایرانی ناموفق بود.


سرلشگر منصور ستاری در حال دست دادن با خلبان F-5


تربیت خلبانان ایرانی در روسیه

خلبانان ایرانی و آمریکایی، هر دو از چنین درگیری هایی ظاهری با اعتماد به نفص صحبت می کنند. اما آن دسته خلبانان ایرانی مسن تر نیروی هوایی که در آمریکا تحصیلات خلبانیشان را به پایان رسانده اند و دارند به دوران بازنشستگی نزدیک می شوند، با غرور و افتخار بیشتری از توانایی ها، مهارت ها و جسارت بیشتر نسل جدید خلبان های ایرانی سخن می گویند. هر واحد جنگنده-بمب افکن و جنگنده-رهگیر ایرانی سالانه حداقل در پنج تمرین عمده هوایی شرکت می جویند. به علاوه در تابستان سال 2003 و بار دیگر در سال 2004 گروهی متشکل از 31 خلبان ایرانی هواپیماهای میگ MiG-29 و Su-24 و تکنسین های زمینی به منظور شرکت در تمرینات زنده شلیک موشک به پایگاه هوایی کوبینکا در روسیه فرستاده شدند و در همین سال دو گروه دیگر نیز به پایگاه های دیگری سفر کردند.


هواپیمای تامکت ایرانی در حال سوختگیری هوا به هوا


مسکو بارها تلاش کرده است که از روابط در حال رشد ایران و روسیه به نفع خود بهره بجوید، اما ظاهراً در اثر مسائلی چون بحران چچن و مشکلاتی که در اثر ساخت نیروگاه اتمی بوشهر به وجود آمده است کمی به زحمت افتاده است. در سال 2003 روسها تعداد 22 فروند رهگیر میگ MiG-31 Foxhound دست دوم را همراه با ضمانت تامین قطعات یدکی این هواپیماها به مدت پنج سال و سرجمع به قیمت 470 میلیون دلار آمریکا برای فروش به ایران پیشنهاد دادند. به زودی سازمان سیا CIA نیروی هوایی آمریکا USAF را از خطر تصاحب رهگیر قدرتمند MiG-31BM آگاه کرد، چرا که زوج تامکت و فاکس هاوند می توانست برای هر کشوری کابوسی دهشتناک باشد. بنابراین قبل از اینکه ایران به پیشنهاد روسیه پاسخی بدهد، نیروی هوایی آمریکا درخواست خرید این تعداد رهگیر مدرن را به قیمتی بالاتر از آنچه که مسکو به تهران پیشنهاد کرده بود تسلیم روسیه کرد. جالب اینجاست که پنتاگون نمی خواست فقط مانع خرید میگ MiG-31 ها توسط ایران شود، بلکه خود نیز مایل بود که نگاهی به تکنولوژی این رهگیر توانمند بیندازد. خرید فاکس هاوند ها توسط آمریکا علی رغم آن بود که در سال های 1980 توسط جاسوسی به نام مستعار «دونالد» به اطلاعات ذیقیمتی از این جنگنده دست یافته بود و یک بار دیگر در سال 1997 که یک خلبان روسی به کشوری از جمهوری های استقلال یافته از شوروی سابق که دوست آمریکا به شما می آمد پناهنده شده و هواپیمای خود را نیز در اختیار آن ها قرار داده بود دانستنی های دیگری را درباره این جنگنده کشف کرده بود.


هواپیمای Su-24 متعلق به نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران


چندین بار دیگر روسیه درصدد فروش میگ MiG-29 های دیگر نیز به ایران شده بود اما ظاهراً غیر از تحویل سال 1990 هیچ میگ MiG-29 دیگری به ایران تحویل نشده است. با استناد بر گزارشات البته تایید نشده رسانه های روسی، 14 فروند هواپیمای میگ MiG-29 در سال 1990 توسط ایران خریداری شد، تعداد 20 فروند دیگر در سال 1991 به این مجوعه اضافه گردید و در بین سال های 1994-1993 هم 6 فروند دیگر به ایران تحویل شد. اگرچه نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران می کوشد که تعداد میگ 29 های فعال این نیرو را بیشتر از سال های قبل نشان دهد، اما ظاهراً هیچ مدرک تصویری که دال بر فعالیت و خدمت این چهل فروند میگ روسی باشد در دسترس نیست. به جرات می توان گفت که روابط ایران و روسیه در سال های اخیر به قدری گسترش یافته است که خرید تجهیزات نظامی روسی مانند موشک های پدافندی S-300 SA-10 Grumble و هلیکوپتر های میل Mi-8/17 توسط ایران دیگر از کشورهای استقلال یافته از شوروی انجام نمی پذیرد بلکه خریدها به طور بی واسطه از روسیه انجام می پذیرد. برای مثال ایران از سال 2003 سفارش خرید هلیکوپترهای میل Mi-17 را مسقیماً به شرکت Kazan Helicopters داده است و در دسامبر سال 2005 برای نخستین بار پس از سال 1990 سفارش تحویل تسلیحاتی چون سی دستگاه سامانه های پدافندی Tor-M1 SA-15 Gauntlet را تسلیم مسکو کرده است. با این وضع رشد نرخ خرید تسلیحات از روسیه توسط ایران تعداد افراد و کارشناسان روسی که احتمال خرید اسکادران های بزرگ Su-27 فلانکر و Su-30 را می دهند بسیار اندکند. اگر چه برخی مقامات نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران نسبت به خرید این جنگنده های مدرن از خود تمایل بسیاری نشان داده اند، اما حکومت اسلامی ایران ظاهراً علاقه چندانی به هرچه قدرتمندتر کردن IRIAF ندارد، چرا که هنوز هم وفاداری این نیرو نسبت به حکومت ایران ثابت نشده است. شاید اینکه به همراه هر تکنسین و خلبان ایرانی که به روسیه می رفت یک محافظ شخصی یا یک مامور امنیتی نیز فرستاده می شد تا از پناهندگی احتمالی یا ارتباطات ناخواسته جلوگیری کند، دلیلی بر همین تصور بود. در کنار این مسائل، به نظر می رسد ایران تمایل خود را برای خرید تسلیحاتی که احتمالاً در آینده نخواهد توانست در داخل کشور مونتاژ کند از دست داده است. مثال این موضوع عدم موفقیت در بدست آوردن لیسانس تولید موتورهای جنگنده های روسی است. همچنین، روسها نسبت به تحویل مدارک و راهنماهای کامل فنی تسلیحاتی که قبلاً به ایران فروخته اند بی میل عمل می کنند، و این چیزیست که شاید به مزاج ایرانیان خوش نیاید چرا که آن ها همیشه همراه تجهیزات نظامی آمریکایی که در دهه 1970 می خریدند راهنماهای کامل فنی را دریافت می داشتند.


هواپیماهای سوخو Su-24 ایرانی در حال پرواز بر ناحیه خلیج فارس


نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در حال حاضر از زیربنایی نسبتاً توسعه یافته با توانایی پشتیبانی کامل فنی هواپیماهای ساخت آمریکا که در خدمت دارد برخوردار است. این زیربنای جدید زیرساخت قدیمی را که برپایه تکنولوژی کاملاً متفاوت و البته با هزینه های سرسام آور بنا شده بود تقریباً بی استفاده می سازد. در مورد هواپیماهای فلانکر هم باید گفت که هم فرمانده نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران و هم دولت حاکم می دانند که سال ها طول خواهد کشید که روسیه جنگنده ی Su-27 ی مطابق شرایط آن ها بسازد و آن را با زیرساخت هوایی ایران هماهنگ سازد و خلبانانی را برای پرواز دادن این جنگنده ها تربیت کند. حتی اگر این امکانات همه و همه فراهم آیند باز هم هیچ تضمینی برای دفاع کامل از حریم هوایی ایران در برابر یک حمله شدید نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیست. پایان قسمت دوم-ادامه دارد

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد IRIAF-قسمت اول

نیروی هوایی ایران، حریفی سرسخت؟-قسمت نخست

مطالب آمده در این مقاله صرفاً ترجمه می باشد و به هیچ وجه نشان دهنده ی نظر مترجم نیست.

مقاله ای جامع و تحلیلی در مورد نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران IRIAF


به قلم: تام کوپر و لیام دولین      مترجم: آرمان سیداحمدی        منبع: مجله Combat Aircraft


مقدمه مترجم: تام کوپر نویسنده و محقق اتریشی یکی از معدود صاحب نظران هوانوردی نظامی غرب است که در مورد نیروی هوایی ایران و هواپیماهای در حال خدمت در این نیرو تا کنون مقالات و حتی کتاب های زیادی را به رشته تحریر در آورده است. در وضعیت فعلی منطقه و بحران های اخیر که خاورمیانه با آن روبروست، نگاه تمام جهانیان به کشور ایران دوخته شده است زیرا کشور دیگری موقعیت ژئوپلیتیکی و اهمیت اقتصادی و نظامی را که کشور ما در منطقه داراست ندارد. مسئله قدرت اتمی ایران و پافشاری سران کشورمان بر احقاق حقوق مسلم ایران در دارا بودن فناوری هسته ای برای مقاصد صلح آمیز موجب شده است تا توجه کشورهای مختلف دنیا به قوای نظامی ایران و بررسی امکان درگیری نظامی بین ایران و کشورهایی نظیر آمریکا و دولت های اروپایی معطوف شود. مقاله ای که در ادامه خواهید خواند، به تحلیل توانایی های نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران می پردازد و اهمیت وجود این نیرو در دفاع از کشورمان به عنوان تنها عامل بازدارنده و دفاعی در مقابل دشمن احتمالی را بررسی می نماید. لازم به ذکر است که ترجمه این اثر نماینده مطابقت عقاید نویسنده با نظر مترجم و تایید یا رد مسائل نیست و این مقاله صرفاً بازتاب افکار و ایده های نویسنده این مطلب می باشد.

 

رویارویی های اخیر ایران و غرب

آیا آمریکا و متحدانش هیچ گاه وارد مواجهه نظامی با ایران خواهند شد؟ این سوالی است که در ذهن بسیاری افراد شکل گرفته است. کاری به درستی یا نادرستی این امکان نداریم، ولی ظاهراً شواهد گواه بر این مدعاست که توانایی های نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران - IRIAF بسیار بیشتر از آن است که کارشناسان نظامی غربی پیش بینی کرده اند. در حالی که توجه عموم در دنیا به سمت وقایع خشونت آمیز در عراق و جنبه های مختلف «جنگ علیه تروریسم» جلب شده است، تنش های مرتبط با ایران نیز در حال افزایش است. به دنبال اشغال عراق در تابستان سال 2003، عملیات هوایی بسیاری اطراف ایران صورت گرفته است. بخش بزرگی از رویارویی های هواپیماهای ایرانی با جنگنده های آمریکایی بر فراز خلیج فارس صورت گرفته، در حالی که جنگنده های دو طرف به دفعات در طول مرزهای عراق و افغانستان با هم ملاقات کرده اند.


هواپیمای F-14 تامکت متعلق به نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران در حال گشت در جزیره خارک


موقعیتی سخت و پیچیده برای هر دو سو

در زمان تهاجم به عراق در مارس و آوریل سال 2003، جنگنده های فانتوم II نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران دائماً به انجام ماموریت های گشت هوایی CAP در مناطق نزدیک به دزفول و سنندج در منطقه کردستان می پرداختند به طوری که این گشت ها در تمام طول روز ادامه داشت. تا پاییز سال 2003 که به تدریج تنش ها میان ایران و آمریکا رو به افزایش می گذاشت، کم کم بر تعداد و اندازه فرمیشن های هواپیماهای پروازی ایران نیز افزوده شد. در نوامبر سال 2003 یک فروند هواپیمای آواکس E-3 Sentry متعلق به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا که در حال انجام گشت هوایی نزدیک مرز عراق بود تعداد شانزده فروند هواپیمای F-14 Tomcat نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران را در حال پرواز در ارتفاع سی هزار پایی و در داخل حریم هوایی ایران نزدیک شهر دزفول در یک آرایش پروازی واحد شناسایی کرد. همین فرمیشن تامکت های ایرانی تا زمانی که تامکت ها نواحی مرزی را به مقصد شرق کشور ترک گفتند، به مدت بیست دقیقه تعقیب شد. از سال 1997 که یک فرمیشن نه فروندی تامکت ها بر فراز خلیج فارس توسط نیروی دریایی آمریکا شناسایی شد، این بزرگترین و پر تعداد ترین گروه پروازی F-14 های ایرانی بود که توسط ارتش آمریکا ردیابی می شد.


خط تولید F-14 های ایران در کنار F-14 های آمریکایی در کارخانه شرکت گرومن


در سال 2005 نیز نه فقط F-4 فانتوم II های ایرانی، بلکه تعدادی سوخوهای Su-24MK فنسر و میراژهای F1BQ و F1EQ و حتی میگ های MiG-29A نیز در محدوده خلیج فارس توسط F-14 ها و F/A-18 های نیروی دریایی آمریکا دیده شدند. گشت های هوایی مکرر ایران در مرزهای عراق و پرواز هواپیماهای آمریکایی در حاشیه حریم هوایی ایران و حتی گاهی در داخل آن باعث بروز تنش هایی شد. با بروز این مشکلات سرانجام در ژانویه 2004 توافق هایی شفاهی و تنها در حد گفته هایی بین دو طرف صورت گرفت. به موجب این توافقات، دو طرف متعهد شدند که تحت هیچ شرایطی به هواپیماهای یکدیگر شلیک ننمایند. بنا بر گزارشات از آن زمان به بعد ارتش آمریکا از تعقیب و ردیابی سایه به سایه هواپیماهای گشتی ایرانی دست کشید، اما آن پرواز ها به همان منوال ادامه یافت و هواپیماهای ایرانی پس آن زمان نیز گاه و بیگاه بر روی رادارهای هوایی و زمینی آمریکا ظاهر می شدند. در ابتدای سال 2005، موقعیت باز هم تغییر کرد، و این تغییر اساساً به دلیل تردیدهای غرب در تحلیل توانایی های نظامی ایران صورت پذیرفت. در سال های 1980 و 1990 آمریکایی ها به اطلاعاتی که از سوی تعداد بسیاری از پرسنل ایرانی نیروهای مختلف که از زمان رخداد انقلاب در ایران به کشورهای غربی و خصوصاً آمریکا مهاجرت کرده بودند، دلخوش بودند، اما حالا شرایط تغییر کرده بود چرا که نه تجهیزات نظامی حال ایران با زمان قبل از انقلاب مطابقت داشت و نه افراد مشابهی زمام امور را در دست داشتند. همین مسئله باعث شد که آمریکا از جمع آوری اطلاعات در مورد قوای نظامی ایران از طریق منابع و مراجع انسانی دست کشیده و به نیروهای «ماشینی» رو بیاورد. امروزه جمع آوری اطلاعات و خبرگیری آمریکا شدیداً به رادارهای تجسسی، ماهواره ها و هواپیماهای جاسوسی بلند پرواز بستگی دارد. این مسئله موجب شد تا انبوه اطلاعات جدید به دست آمریکا بیفتد اما در عین حال به همان اندازه ارزیابی اهداف دولت ایران و توانایی های نیروهای نظامی ایران نیز برای آمریکا مشکل گردید.


هواپیمای F-14 تامکت ایرانی در حال تاکسی به سمت باند برخاست


اما مشکلات به همین پایان نیافت، چرا که غرب به شدت در پی بردن به چگونگی توسعه بخش نظامی و دفاعی کشور ایران ناتوان می نمود. بیشتر کارشناسان غربی هنوز هم پیش بینی ها و تحقیقات خود را در مورد قوای نظامی ایران بر پایه ی اطلاعات بیست سال قبل قرار داده اند که همین مسئله باعث به وجود آمدن تصورات غلط و پیش بینی های نابجایی شده است. برای مثال بیشتر غربی ها بر این باورند که تجهیزات نظامی که در سال های 1970 از آمریکا توسط رژیم قبلی حاکم بر ایران خریداری شده بود امروزه غیر قابل استفاده هستند در حالی که حقیقت چیز دیگریست. تصویری که از قوای نظامی ایران در ذهن غرب نقش بسته است به آرامی در حال تغییر است، بدین معنی که آمریکا و کشورهای عضو پیمان ناتو هنوز هم F-14 های ایران را در لیست تهدید های بالقوه قرار داده اند، هر چند که بسیاری از آنان بر این باورند که تعداد F-14 های قابل پرواز ایران از تعداد انگشتان دست فراتر نمی رود. بسیاری از آنان متقاعد شده اند که رادارهای AN/AWG-9 هواپیماهای تامکت ایرانی به دلیل عدم تامین قطعه های یدکی از کار افتاده اند و کلیه موشک های فینیکس موجود در انبارهای نظامی ایران نیز از همین نظر غیر قابل استفاده می نمایند. با همه این مسائل، غرب هنوز هم در مورد اینکه آیا ایران می تواند در صورت وقوع یک جنگ واقعی تجهیزات نظامی آمریکایی را به طور موثر به خدمت بگیرد یا خیر در شک و تردید است، به خصوص در مورد رادارهای AN/AWG-9 نگرانی های بسیاری وجود دارد. یکی از بزرگترین اشتباهاتی که کارشناسان نظامی غرب در مورد ایران مرتکب شده اند این است که آنان در طی چند سال گذشته نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران-IRIAF را یک نیروی «مرده» فرض کرده اند و به طور کلی قابلیت های این نیرو را نادیده گرفته اند. با این وصف نه تنها نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران-IRIAF یک نیروی کاملاً فعال است، بلکه باید اعتراف کرد که ابعاد تمرینی و تربیتی نیروهای انسانی این بخش نیز بسیار گسترده است. موج بزرگ فعالیت های اخیر نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران این واکنشهای شدیدی را در غرب برانگیخته است و به تدریج این ذهنیت که نیروی هوایی ایران به دلیل ناتوانی در نگهداری جنگنده هایش در حال بازنشسته و اوراق کردن هواپیماهای نیروی هوایی است را از بین برده است. - پایان قسمت نخست-ادامه دارد


تصویر ماهواره ای تهیه شده از پایگاه یکم شکاری و فرودگاه قلعه مرغی

پاسخ به سوالات هفته-8


سوال 1- آقای داوود- آیا دندان پر شده مانع خلبان شدن می شود؟

خیر، بر خلاف تصور معمولی که وجود دارد، پر شدگی دندان به هیج وجه مانع خلبانی نیست بلکه بیماری های دهان و دندان و لثه می تواند به جهت مشکلاتی که برای خلبان به بار می آورد، مانع خلبانی شود.


سوال 2- آقای احمد- در عکسهای زیر هاله ی سفید رنگی در اطراف هواپیما شکل گرفته است. این هاله ی سفید رنگ چیست و علت به وجود آمدنش چیست؟ آیا این یک تریک عکاسی است یا واقعی است؟
پیش تر گفتیم که در هنگام عبور یک هواپیما از دیوار صوتی، امواج ضربه ای در اطراف هواپیما شکل می گیرند. هوایی که از درون یک موج ضربه ای عبور کند به ناچار از سرعتش کاسته می شود و بر اساس قانون برنولی، کاهش سرعت یک سیال موجب افزایش فشار آن سیال می شود. در مناطقی که رطوبت هوا زیاد است و هواپیما نزدیک به زمین حرکت می کند، اگر در چنین شرایطی دیوار صوتی شکسته شود، با فشردگی هوا به دلایل بالا، مولکولهای بخار آب به یک دیگر نزدیک شده و فشرده می شوند و یک ابر سفید را به دور هواپیمایی که در حال عبور از دیوار صوتی است را به مدت چند ثانیه به وجود می آورند. پس ابر سفیدی که شما در تصاویر مشاهده کرده اید واقعی است و حقه ای در کار نیست.


هواپیمای F-14 تامکت در حال عبور از دیوار صوتی


سوال 3- آقای رضایی- در پایگاه اطلاع رسانی هوا فضای ایران امده که ایران شش جنگنده Su-25T که همان Su-30 است خریده مگر این دو دو جنگنده متفاوت نیستند؟

دو جنگنده ای که شما در سوالتان نوشته اید دو جنگنده کاملاً متفاوت هستند. احتمالاً اشتباهی که پیش آمده ذکر نام Su-30 به جای نام درست Su-39 بوده است. Su-39 همان Su-25T است.


هواپیمای Su-25T یا Su-38 در نمایشگاه هوایی


سوال 4- آقای اسی- اگر یک نفر چشمهایش ضعیف باشد و بعد عمل کند آیا می تواند خلبان جنگی شود؟

خیر، چشم های داوطلب خلبانی باید بدون انجام عمل یا هر واسطه دیگری به میزان 10/10 باشد، یعنی هیچ گونه ضعفی نداشته باشد. روش هایی مانند عمل یا لنز گذاری مانع پاس تست پزشکی می شود.


سوال 5- آقای اسی- آیا ایران Su-27 و MiG-29SMT دارد واگر دارد تعدادش چقدر است؟

اطلاعات بنده هم در سطح اخبار عمومی است که منتشر می شود.


سوال 6- آقای علی- در مورد پروژه ای که قرار بود از ایران-140 بعنوان جانشین P-3 استفاده شود اطلاعاتی دارید؟ می خواستند چه تغییراتی روی ایران-140 انجام بدهند؟

یکی از برنامه های در راستای مونتاژ هواپیمای An-140 با نام ایران-140 همان پروژه هواپیمای AWACS کوچک یا همان مینی آواکس بود. قرار بود مدلی از هواپیمای ایران-140 با کارگذاری تجهیزات هواپیماهای پیش اخطار هوابرد و نصب آنتن بشقابی به یک هواپیمای آواکس مشابه E-2 Hawk تبدیل شود که در صورت پیگیری طرح می توانست یک طرح بومی و بسیار نافع برای کشورمان باشد که فعلاً خبری از آن نیست و ظاهراً پیگیری طراحی آن به فرصت های بعد موکول شده است.


سوال 7- آقای احمد پور- لطفا راجع به این اطلاعاتی که در برخی وبلاگها به نقل از منابع نظامی غربی یا اسرائیل در مورد توانایی های نظامی ایران نظیر داشتن Su-27 یا MiG-31 و چیزهایی در این حدود آمده توضیح دهید که چقدر صحت دارد ودر ضمن آیا ایران پدافند S-300 در اختیار دارد؟

در مورد پدافند S-300 نیز باید گفت که ایران این پدافند را در اختیار دارد.


سوال 8- آقای سینا- در مورد پرشر جت توضیح بدهید یا لااقل منبعی معرفی کنید.

موتورهای پرشرجت موتورهایی هستند که عموماً شباهت بالایی به موتورهای رمجت دارند و کلاً با مکانیزم گرم کردن گاز سوختی قبل از ورود به محفظه احتراق کار می کنند. این موتورها فاقد هر گونه قطعه متحرکی هستند و به دلیل محدود بودن استفاده از این نوع موتور در حال حاضر اطلاعاتی چندانی از آن ها در دسترس نیست.


سوال 9- آقای مقدسی- در یک تصویر از اف 14 های ایران دیدم بر روی آن موشک پدافندی هاوک نصب شده لطفاً بفرمایید این چطور امکان پذیر است وایا جواب می دهد؟

با هماهنگ کردن رادار AN/AWG-9 با رادار موشک پدافندی Hawk امکان نصب این موشک بر روی F-14 فراهم شده است که اتفاقاً ترکیب جالبی هم به شمار می رود و با از کارافتادگی موشک های فینیکس کم تعداد ایرانی، ظاهراً تنها سلاح موثر اف-14 های حال حاضر ایران به شما می رود.


سوال 10- آقای مقدسی-  ایران از چه موشکهای هوا به هوای روسی استفاده می کند و یا در اختیار دارد.

ظاهراً موشک های روسی AA-10 ALAMO R-27، AA-8 APHID، AA-11 ARCHER R-73 در اختیار نیروی هوایی ایران است. از تعداد موشک های روسی اطلاعی در دسترس نیست.


سوال 11- آقای علی- در عکسهایی از هواپیمای F-14 باله هایی در اوائل بال هواپیما دیدم که اگر اشتباه نکنم در مواقعی پدیدار می شوند. لطفا بفرمایید این بالچه ها متعلق به همه ّ-14 هستند و اینکه در چه زمانی پیدا می شوند؟

دوست عزیز، به نکته بسیار جالبی اشاره کردید. این بالچه که شما آن را در عکس ها دیده اید از ویژگی های منحصر به فرد F-14 تامکت است و به بالچه های Glove Vanes معروف است. این بالچه های کوچک، برای کنترل میزان غلتش هواپیما به سمت های مختلف و حفظ پایداری آیرودینامیکی هواپیما در هنگام انجام مانورهای شدید به کار می روند. این بالچه ها در تمام انواع F-14 موجود هستند و در شرایط خاصی که ذکر شد از جای خود بیرون می آیند و پس از آن به داخل جمع می شوند.


هواپیمای F-14 تامکت با بالچه های جانبی یا Glove Vaneهای باز


سوال 12- آقای مرتضی- درمورد چگونگی استفاده دیگر هواپیماها در Flight Simulator لطفا توضیحات کامل تری بدهید.

اگر منظورتان هواپیماهایی است که روی سایت های اینترنتی برای داونلود و نصب روی فلایت سیمولاتور منتشر می شوند و اصطلاحاً به آنها Add-On نیز گفته می شود، باید گفت که به همراه همه این فایل ها که اکثراً به صورت Zip هستند یک فایل راهنما هم وجوددارد که به وسیله آن می توانید به راحتی هواپیمای مورد نظرتان را نصب کنید. نصب در حالت کلی عبارتست از ریختن فایل های هر هواپیما به پوشه های درست در فولدر اصلی فلایت سیمولاتورتان که بعد از این کار می توانید هواپیمای مورد نظرتان را در لیست هواپیماهای موجود در فلایت سیمولاتور ببینید و از پرواز با آن لذت ببرید.


سوال 13- آقای اسی- جنگنده های آموزشی ایران در دانشکده شهید ستاری چیست؟

در دوره های ابتدایی هواپیمای بونانزا و در دوره های پیشرفته از F-5 Tiger استفاده می شود.


سوال 14- آقای ب م- دوره آموزشی جنگنده های نظامی چند ساله و در چه مناطقی آموزش می بینند و حقوق و مزایای این رشته چگونه است؟

دوره های آموزشی هواپیماهای جنگنده و شکاری به صورت پنج ساله صورت می گیرد و در دانشکده های هوایی کشور مانند دانشگاه شهیدستاری آموزش انجام می شود و در پایان کار، خلبانان فارغ از تحصیل در یکی از پایگاه های شکاری کشور مشغول به خدمت می شوند. حقوق و مزایای خلبانی نظامی مانند هر جای دیگری در دنیا به میزان بالایی زیاد است، البته همراه با تحمل مشقت های این شغل.


پاسخ مسابقه تک سوالی وبلاگ-1: در تصویری که در زیر می بینید، هواپیمای SR-71 Blackbird در حال برخاست از باند فرودگاه است. به نظر شما، گلوله های آتشی که در شعله پس سوز موتور این هواپیما مشاهده می شود مربوط به چه پدیده ای است و چگونه به وجود آمده است؟

گلوله های آتشی که در تصویر مشاهده می شود، مربوط به پدیده یاقوت های ضربه ای یا دیسک های ماخ یا Sock-Diamonds یا Mach-Disks است. این پدیده عموماً مربوط به اختلاف فشار ستون گازهای خروجی با هوای اتمسفر اطراف است. می دانیم که به دلیل احتراق اکسیژن با سوخت در محفظه احتراق موتورهای جت، گازها دچار افزایش حجم ناگهانی و سریع شده و در اثر همین افزایش حجم، فشار این گازها به شدت کاهش می یابد.


چگونگی تشکیل شدن ماخ دیسک ها در گازهای خروجی موتور در فشار بالای جوی


پس در هنگام خروج گازها از موتور، فشار این گازها از فشار هوای اطراف کمتر است. فشار هوای بیشتر جو اطراف هوای خروجی گازهای موتور را به داخل می فشارد و این گازها با عبور از درون امواج ضربه ای دچار افزایش فشار و دمای زیاد شده و همین افزایش دما باعث می شود که سوخت باقیمانده در گازهای خروجی به همراه اکسیژن باقی مانده بسوزد و حالتی شبیه به یک دایره سوزان را در گازهای خروجی موتور به وجود می آورد. گازهای پر فشار این بار به طرف بیرون پخش می شوند و با این عمل دوباره فشار آن ها از فشار گازهای اتمسفر کمتر می شود. با کم شدن فشار، دوباره گازها به درون فشرده می شوند و همان روند قبلی دوباره تکرار می شود. این افت و خیز فشار تا جایی ادامه میابد که فشار گازهای خروجی با فشار هوای اطراف برابر شود. همین اتفاق می تواند در ارتفاعات بالا که فشار هوای گازهای خروجی بیشتر از هوای اطراف است نیز صورت بگیرد. در این حالت گازهای خروجی تا جایی که فشارشان کمتر از فشار جو شود به طرف بیرون پخش می شوند و سپس روند افت و خیز فشار همانند حالت قبل ادامه می یابد.


چگونگی تشکیل شدن ماخ دیسک ها در گازهای خروجی موتور در فشار کم جوی

خبرهایی در مورد وبلاگ هوانوردی ایر

با سلام خدمت همه خوانندگان عزیز وبلاگ


در مدتی که گذشت، شاید پست های وبلاگ و مقاله هایی که در این مدت در وبلاگ قرار داده شده، همگی دارای نظرات به تعداد زیاد نبوده باشند، اما آمار بازدیدکنندگان و البته ایمیل های فراوانی که هر روز به دستم می رسد بیان کننده این است که وبلاگ هوانوردی ایر یکی از محبوب ترین و پر طرفدارترین وبلاگ های ایرانی در این زمینه است و از این بابت به همه خوانندگان و حامیان این وبلاگ صمیمانه تبریک می گوییم. سیل ایمیل هایی که برای بنده فرستاده بودید و اظهار لطف هایتان مانع از آن شد که بخش پاسخ به سوالات را حذف کنم، بنابراین بخش پاسخ به سوالات این بار به دور از وعده و وعید (!) دوباره راه اندازه شده است. این پست به مدت پنج روز از تاریخ امروز در وبلاگ به عنوان آخرین پست باقی خواهد ماند و شما در این مدت فرصت دارید کلیه سوالات خود را در بخش نظرات همین پست مطرح کنید. روز یکشنبه هشتم مرداد ماه به تک تک سوالات مطرح شده در بخش نظرات این پست به کلی پاسخ گفته خواهد شد. حد نصاب تعداد سوالات پانزده سوال است که در صورت رسیدن به این حد پاسخ به سوالات از یکشنبه شروع خواهد شد. تصمیم ابتدا بر آن بود که ایمیلی برای پاسخ گویی شخصی به سوالات مهیا شود که این نظر رد شد و دلیل آن نیز این بود که بهتر است سوالات همه دوستان در معرض دید بقیه قرار گیرد تا همگان بتوانند از آن استفاده کنند، چه بسا بسیاری از سوالات مشابه باشد. همانطور که می دانیم بخش پاسخ به سوالات در مجلات مختلف هر چند که محدود است، یکی از پر طرفدار ترین بخش های هر مجله است. نوید من به شما این است که در اینجا بخش پاسخ به سوالات محدود نیست و به هر تعداد سوال که مطرح شود، کاملاً پاسخ گفته خواهد شد. در ضمن همانطوری که قبلاً هم گفته شد، فقط به سوالاتی که در نظرات وبلاگ مطرح شود پاسخ گفته خواهد شد، لطفاً سوالات را به ایمیل بنده نفرستید. در ضمن سوالات خود را بدون هیچ ابهامی و به صورت خلاصه مطرح کنید تا پاسخگویی برای من آسان تر شود. از همه شما دوستان برای حمایتتان از وبلاگ صمیمانه تشکر می کنم و آرزوی موفقیت برای یکایک شما دوستان را دارم.


مسابقه تک سوالی وبلاگ-1:

یکی از بخش هایی که هر از چند گاهی در آخر پست های وبلاگ اضافه خواهد شد، بخش مسابقه تک سوالی است که علاوه بر سنجش میزان دانش خوانندگان، باعث عرضه نظرهای مختلف و البته فراگیری نکات جالب در هر مسابقه خواهد شد. خواهشمندیم پاسخ خود را به سوال در صورت تمایل در نظرات اعلام کنید و حتماً بفرمایید که مربوط به مسابقه شماره چند است تا تفکیک پاسخ ها آسان تر شود. پاسخ اصلی سوال چند روز بعد به همراه نظرات دوستانی که پاسخ گفته بودند برای مقایسه و البته آگاهی از پاسخ سوال در وبلاگ گذاشته خواهد شد.

 

سوال- در تصویری که در زیر می بینید، هواپیمای SR-71 Blackbird در حال برخاست از باند فرودگاه است. به نظر شما، گلوله های آتشی که در شعله پس سوز موتور این هواپیما مشاهده می شود مربوط به چه پدیده ای است و چگونه به وجود آمده است؟


هواپیمای SR-71 Blackbird در حال برخاست